Categorie: Recensie

  • Hoe ver wil je gaan?

    Een bompakket met aftelklok op de omslag en de titel Vuile handen. De lezer weet meteen waar hij aan toe is. In de eerste bladzijden al een race tegen de klok, verzwaard met een ‘dodelijke lading’. Marco Kunst brengt spanning vanaf het begin. […] Vuile handen schreef hij op vraag van uitgeverij Querido. Al sinds 2019 brengt deze uitgeverij een jeugdboek uit ter gelegenheid van de maand van de filosofie (april). Kunsts vorige boeken hebben allemaal een zekere filosofische inslag en doen de jonge lezers nadenken over belangrijke thema’s. Zijn voorgeschiedenis als filosoof en docent filosofie helpt zeker in het goed kunnen verwoorden van die thema’s.

  • De veiligheid van een bananenschil

    Recensie door: Rivka van den Heuvel

    Rumpel neemt de lezer bij hem mee naar binnen en laat zien waar hij woont, een gezellig huisje in een afvoerput onder de stoep. Zijn huisje heeft hij ingericht met spullen die hij vond in de vuilnisbak die zich naast zijn woning bevindt. Bijvoorbeeld een kroonluchter van afgedankte blikjes en een voetenbankje gemaakt van kauwgom en gummibeertjes. Het monstertje Rumpel woont daar al jaren in zijn eentje.

  • Een ijzersterk duo

    Recensie door: Bart Jongeling

    Wat gebeurt er met je als je oma sterft, jij naar een internaat moet en de ijzige directrice doodleuk vertelt dat jouw oma niet jouw oma was? In het boek Het verhaal van een prinses en een pistool van Cees van den Berg, krijgt het meisje Pim met deze situatie te maken. Het eerste wat opvalt, is hoe prachtig het boek is vormgegeven. Uitgeverij Lemniscaat heeft hier een naam in hoog te houden, en doet dat met verve. Zelfs binnenin zijn de urban sketch-achtige waterverftekeningen van Monique Dozy in kleur. Zij kan toveren met simpele vlakken.

  • Toen Anne Frank nog hoopte op een beter leven

    Recensie door: Marjet Maks

    Toen we wegvlogen van de auteur Alice Hoffman is een fictief, historische roman over Anne Frank, voordat ze met haar haar ouders en zus moest onderduiken. Het gezin Frank was Duitsland ontvlucht, toen het daar steeds grimmiger werd voor Joden. Otto Frank, Anne’s vader ging in 1933 naar Amsterdam, later volgden moeder Edith, Margot, Anne en hun grootmoeder in 1934. Amsterdam leek een goede bestemming en aanvankelijk voelden ze zich relatief veilig aan het Merwedeplein 37 in de Rivierenbuurt. Tot het ook in Nederland voor Joden steeds grimmiger werd. Otto Frank wilde doorreizen naar Amerika, hij schreef tientallen brieven aan instanties en familie in Amerika, maar het was te laat.

  • Je kunt de novelle Boot van de Vlaamse schrijfster Siska Goeminne op meerdere manieren lezen. Twee interpretaties die zich opdringen zijn een religieuze en een poëtische interpretatie. […] De novelle bevat beeldend werk van Staf Roels, dat bijdraagt aan de sfeer. Het verhaal lijkt geschikt voor alle leeftijden, al zullen jeugdige lezers misschien niet voldoende bagage hebben om de religieuze boodschap met een korrel zout te nemen.

  • Ondersteboven en achterstevoren

    Recensie door: Miet De Bruyn

    Dit is geen filosofieboek om rustig mee op de bank te gaan zitten. Het vraagt actie van de lezer en/of de voorlezer. Het boek bruist van energie en zet niet alleen aan tot denken, maar bijna nog meer tot doen. Dat zal bij het ene onderwerp allicht beter lukken dan bij het andere, maar over allemaal valt er wel wat te zeggen of iets mee te doen. Het boek is daarom zeker ook uiterst geschikt om in de klas te gebruiken.

  • Obi’s nieuwe rugzak in een rugzak vol van Pieter Koolwijk is stom, te groot en heeft te veel riempjes. Maar hij heeft een rugzak nodig om van zijn vaders huis naar zijn moeders huis te kunnen reizen en een andere heeft hij niet. Hij gaat voor het eerst zelf met de trein. Tenminste, dat is het plan. Er gaat alleen van alles mis en er verschijnen allerlei pratende wezentjes in zijn rugzak. Kan Obi samenwerken met de wezentjes in zijn tas en komt hij op tijd bij zijn moeder aan?

  • Een verhaal in vrije verzen

    Recensie door: Kris Mattheeuws

    In de Amerikaanse presidentsverkiezingen draaide het vaak om het thema abortus en de keuzevrijheid van vrouwen. ‘Baas in eigen buik’ werd door veel vrouwen op plaquettes meegedragen. In verschillende staten werd het recht op abortus teruggeschroefd. In Nederland zien we een toename aan abortussen en dat loopt gelijk met de stijging in onveilige seks bij jongeren. Met De langste één minuut lijkt schrijfster Diet Groothuis in te spelen op dit actuele thema en ze doet dat op een wel heel bijzondere manier.

  • De krill is kampioen gegeten worden

    Recensie door: Adri Altink

    Antarctica wordt bedreigd door opwarming maar ook door de jacht op minerale rijkdommen in de bodem en door groeiend toerisme. In het seizoen 2022/2023 gingen er meer dan 100.000 mensen op een cruise naar toe. Marieke ten Berge en Eva Moraal zouden dat ook graag eens doen, schrijven ze in hun (na Polder) tweede gezamenlijke boek, Zuid: ‘Toch hebben we het niet gedaan en we zijn het ook niet van plan. Wij reizen net zo goed, maar dan via de beelden en woorden van de dieren in dit boek’.

  • Meegetrokken in het verleden

    Recensie door: Melanie Roseboom

    De Schotse Dougal Dixon is geoloog en patholoog van beroep. Hij schreef verschillende paleontologische literaire werken, en in De oertijd levensgroot in beeld deelt hij zijn vakkennis. Het boek toont niet alleen de bekende dinosauriërs en prehistorische dieren, maar laat ook minder bekende en vaak vergeten soorten zien. De dieren worden gepresenteerd in hun natuurlijke omgeving en het is makkelijk om je een voorstelling te maken van hoe het leven er miljoenen jaren geleden uitzag.

  • Lekker lachen

    Na de succesvolle bundels Ik wou dat ik een vogel was en Een wonderprachtig dier, brengt Uitgeverij Ploegsma opnieuw een parel van een gedichtenbundel uit: Lachen, gieren, brullen. Deze bundel bevat meer dan 100 vrolijke, verrassende en soms hele grappige gedichten, vergezeld van de speelse illustraties van Matt Hunt. Een ideale keuze voor zowel jong als oud, die bewijst dat gedichten allesbehalve moeilijk en serieus hoeven te zijn – ze kunnen vooral ontzettend leuk zijn! Waar de vorige bundels nog een gedicht voor iedere dag boden, is dit boek juist een uitnodiging om onbeperkt door te bladeren. Geen vaste volgorde, maar een eindeloze stroom van leuke en soms wat ondeugende poëzie die kinderen (en volwassenen) zal verrassen en verwonderen.

  • Een eend als beste vriend

    Kun je bevriend zijn met een eend? In het warme en ontroerende kinderboek Donsdag van Kristien Dieltiens krijgt de jonge Gaston een eendenkuiken, dat hij aarzelend adopteert als beste vriend. Voor Gaston is het eendje een manier om met het verdriet en de eenzaamheid in zijn leven om te gaan. De mooie illustraties van Jeska Verstegen geven kleur en warmte aan het boek, dat ondanks de zware thema’s toch troost en hoop aan de lezer biedt. 

  • Rouwen door de ogen van twee jonge kinderen

    De verhalenbundel Helemaal Ari en Loek, geschreven door Yvonne de Vries, is een derde bundel in de reeks verhalen over het samengezin van Ari en Loek. Eerder verschenen al Hier zijn Ari en Loek en Ari en Loek krijgen een wolf. En nu is er dus opnieuw een bundel met dertig hartverwarmende verhalen verschenen over een druk, alledaags samengesteld gezin, met in dit deel een bijzondere plek voor het thema rouw. 

  • De vraag hoe de wereld er over honderd jaar uit zal zien, is al vaak gesteld. Mogelijk zijn bepaalde ziekten inmiddels niet meer levensbedreigend, of kunnen we enkel en alleen betalen met digitaal geld. Of zijn er misschien wel veel grotere, radicaal andere keuzes gemaakt om de aarde leefbaar te houden? Het laatstgenoemde vormt het uitgangspunt in het debuut KlimAX van scriptschrijver, en nu ook schrijver, Charlotte Brugman.

  • Dieren en hun eigen stem

    De primaire kleuren en eenvoudige vormen spatten vrolijk van de omslag, evenals de titel in hoofdletters die de haan uitkraait: Het is nu kukeleku! Een boekformaat om U tegen te zeggen (31×31 cm) met een harde kaft en stevige pagina’s. De prenten van illustratrice Connie Snoek hebben een herkenbare beeldtaal met een gekleurd vierkant vlak […]

  • Waar is Haru? Young adultboek over liefde en rouw

    Recensie door: Joke Aartsen

    Toen Haru hier was van de Vietnamees-Amerikaanse schrijver Dustin Thao is het verhaal van en over de Vietnamees-Amerikaanse hoofdpersoon Eric Ly uit Chicago. In de korte opmaat van de roman wordt duidelijk dat Eric verliefd is op zijn vriend Daniel, maar veertien maanden later in hoofdstuk ‘Een’, als het verhaal écht begint, is Daniel uit […]

  • Een bungeejumpend nijlpaard en pomodoro’s

    Clickbaits, de koppen boven artikelen die iets spannends suggereren dat niet wordt waargemaakt, maar je intussen wel hebben overgehaald er op te klikken: internet is er van vergeven. Jan Paul Schutten past ze diverse keren toe in zijn boek Schaam je gerust dood voor je ouders. De titel zelf is er al zo één. Je slaat het boek toch sneller open dan wanneer er ‘Tips waar tieners wijzer van worden’ of iets dergelijks op het omslag had gestaan. Met clickbaites (te vertalen als ‘klik-aas) op internet zit je voor je het weet in een fuik. Schutten maakt er niet alleen gebruik van, maar legt ook in heldere bewoordingen uit hoe het werkt en waarom je geneigd bent dat soort koppen aan te klikken. Waarom we dat doen heeft alles te maken met hoe ons brein en onze hormonen werken.

  • Schaduwsluipers en stippenkevertjes

    ‘Wees jezelf en wees eigenwijs,’ vertelt een quote die onder de titel van een hoofstuk van Oerbloed: de schaduwsluiper staat ons. In dit vervolg op Oerbloed: de raadselbreker van Rob Koops waarover al een recensie is verschenen op Jong Literair Nederland, zijn Obbe en Darja, de twee eigenwijze hoofdpersonen, van elkaar gescheiden. Obbe, de raadselbreker naar wie het eerste boek vernoemd is, is gevangengenomen door de gemene zwaardzuster Rafenna en moet in de hoofdstad zo snel mogelijk het mysterieuze Zevende Boek ontrafelen.

  • Een muntje van onschatbare waarde

    Wat hebben Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison, Kurt Kobain, Amy Winehouse en Lissa met elkaar gemeen? Ze stierven allemaal op jonge leeftijd. De artiesten stierven na 27 jaren, de 17-jarige Lissa restte nog 27 dagen. In Nog 27 dagen leven van Maren Stoffels wordt in het eerste hoofdstuk direct duidelijk dat Lissa longkanker heeft en hier niet van zal genezen. Na een hevige longbloeding kan ze vrijwel niets anders dan in bed liggen in haar kamer in Amsterdam. Ze besluit niet te wachten tot de Dood haar komt halen en bespreekt met een arts een datum om euthanasie te plegen. Vanaf dat moment telt ze de dagen af. Nog 15 te gaan: 27 na de bloeding.

  • Soms is het verleidelijk om saaie dagen over te slaan en direct door te spoelen naar de leukste momenten. In De Gouden Klok laat Sarah Engell precies dat gebeuren. Dit magische en ontroerende kinderboek vertelt het verhaal van Sophia, een meisje dat haar overleden opa mist. Op haar tiende verjaardag ontvangt ze een bijzonder cadeau: een gouden klok waarmee ze saaie dagen kan overslaan. Wat begint als een geweldig avontuur, verandert al snel in een confronterende levensles.