Categorie: Recensie

  • Wie een zuiver hart heeft, krijgt altijd antwoord

    Door: Wendy de Bert

    ‘Ik ga ook opnieuw beginnen,’ mompel ik. ‘Alles beter dan Amsterdam.’ Het is 1948. Jaap reist met zijn moeder naar Java, zijn vader achterna. Jaaps vader is het jaar ervoor naar Indonesië vertrokken om een belangrijke functie op een suikerplantage te bekleden. Voor Jaap een nieuwe start, want op zijn oude school werd hij gepest. Zo begint De lotus en de waringinboom, het nieuwste boek van Robin Raven. Een verhaal dat zich afspeelt tijdens roerige periode in de geschiedenis van Indonesië. Maar ook een boek met mooie beschrijvingen van een land dat vol zit met magie en tradities.

  • Geen gewone tuin

    Door: Saskia M. Toussaint

    Heb je De vijver in handen, houd het dan een beetje schuin tegen het licht om hier en daar glansstukjes te ontwaren in het blauw van het water. Je kunt de omslag bijna beschouwen als een samenvatting van wat er in dit verhaal gebeurt. We zien twee kinderen, de hoofdpersonen van het verhaal met hun IJslandse namen Fífa en Spoí. In de wat vormloze witte viervoeter met pluimstaart herken je toch duidelijk een hondje. Verder zie je veel gereedschap, een vergrootglas en overal moddervegen. Wat is er gebeurd in deze tuin?

  • Bijzonder ge(s)laagde jeugdroman

    Door: Kris Mattheeuws

    Marco Kunst behoort al jaren tot de interessantste stemmen binnen de Nederlandstalige jeugdliteratuur. Zijn achtergrond als filosoof is duidelijk voelbaar in zijn werk. In boeken als Offline, Patroon en De macht van Algas combineert hij spanning met maatschappelijke en existentiële vragen. Kunst wil niet alleen een verhaal vertellen, maar vooral zijn lezers aan het denken zetten over mens, natuur, tijd en verantwoordelijkheid. In De bron komt al die ervaring samen in een ambitieuze en bijzonder gelaagde jeugdroman.

  • Grabbelton van leuke weetjes

    Door: Adri Altink

    Als we de mens op aarde bestuderen doen we dat onbewust altijd vanuit een geo- en antropocentrische blik. We zijn een beetje als de slager die zijn eigen vlees beoordeelt: op zijn zachts gezegd vooringenomen en geneigd vooral te laten zien waartoe we allemaal in staat zijn. De Poolse auteur Ewa Solarz en haar landgenoot, tekenaar Robert Czajka, proberen dat in Aardbewoners anders te doen. Ze baseren zich op een rapport van een Expeditie voor Interplanetair Onderzoek dat het hele universum bestudeert en dus met distantie naar de wezens op de planeet Aarde kijkt.

  • Zwarte stof laat alle magie verdwijnen

    Door: Alma Lanjouw

    In een land vol magie is de jonge heks Ivy de heldin van het spannende avontuur in Heksje Ivy en de magieslurpers. In het land wonen heksen en tovenaars, op een eiland wonen feeën. Heksen en tovenaars bedrijven magie en feeën doen wensspreuken. Iedereen lijkt het normaal te vinden dat magie superieur is aan wensen, behalve de koningin van de feeën op het eiland. Zij komt in opstand en uit boosheid verandert ze de vrolijke stoffeetjes in vampfeetjes en de magische stof in zwarte stof die magie laat verdwijnen.

  • De donkerte verkennen

    Door: Saskia M. Toussaint

    In Donker is dromen wordt de donkerte verkend in prachtige aquarelillustraties, veelal in diverse blauwschakeringen, maar het sferische prentenboek begint met een zwoel landschap waar de roze-oranje gloed bijna licht geeft en van het papier zindert, zo warm. Drie kinderen en een hondje liggen, leunen loom en we lezen: ‘Donker is … doezelig soezelig sloom’.

  • Over de avonturen van een worm

    Door: Iris Kraaij

    In het voorjaar gaan we lekker naar buiten, de tuin in. We luisteren naar de vogels en wroeten met onze handen in de aarde. Daar komen we dan van die lange, roze, glibberige beestjes tegen….regenwormen. Heb je er ooit over nagedacht wat er gebeurt als je zo’n beestje per ongeluk met je schep in tweeën hakt? Het overkomt de regenworm in dit verhaal. Als twee helften leeft hij verder met iedere helft een eigen verhaal.

  • Pareltje

    Door: Ardie Bos

    Woorden kunnen ons vanalles vertellen, kunnen allerlei belangrijke betekenissen hebben. Maar wat als woorden niet overbrengen wat de bedoeling is? Dan zijn ze ‘ziek’. Woorden kunnen gemeen zijn of verkeerd uitgesproken worden. Ook zijn er oude woorden, verschrikkelijk lange woorden en jammer genoeg ook droevige woorden. Sorry-woorden waar je helemaal niets aan hebt, ze zijn zo vaak gebruikt, dat ze er niet meer toe doen.

  • Wie is er nou bang voor een wolf?

    Door: Melanie Roseboom

    Robijntje en de Wolf speelt vanaf de eerste bladzijde met de verwachtingen van de lezer. De rode cape, het bos en de tocht naar oma roepen meteen herinneringen op aan het bekende sprookje Roodkapje, maar Saskia de Jong kiest bewust voor een andere richting. In plaats van een verhaal over gevaar en ontsnappen, schrijft ze een eigentijds verhaal over angst, beeldvorming en de moed om zelf na te denken.

  • Verder na je coming-out

    Door: Bart Jongeling

    Alec is een eerstejaars geschiedenis in Amsterdam. Hij woont in een gezellig studentenhuis, en wordt door zijn huisgenote Laura onder de vleugels genomen. Zij leert hem dat je van iedere dag een feestdag kan maken. Ook pusht Laura Alec om op de liefde af te stappen. Want ook al heeft de omgeving van Alec geen moeite met zijn homoseksualiteit; toch is Alec onzeker. Vooral Björn, zijn eerste jongensliefde, lijkt de maat der dingen te zijn. 

  • Vriendelijkheid met gaatjes

    Door: Esther Bos

    Van de spoedeisende hulp, psychiatrie en gevangenis naar de pen; Émilie Chazerand had een bijzonder carrièreverloop. Maar als je haar prentenboek Samen bekijkt, valt alles, euhm, tja, sámen. De prachtig zachtblauwe, vierkante kaft van de hand van illustratrice Amandine Piu heeft meteen al iets bijzonders: een gat! En wel in de vorm van een silhouet. Daardoorheen zie je een vrolijk kwastende jongedame die de titelletters op haar geweten heeft. Maar is ze dan in haar eentje?

  • De zee in jezelf

    Door: Evert Zoutewelle

    Waarom verklaren mensen elkaar de liefde aan zee? Is het omdat de zee oneindig lijkt en mensen hopen dat liefde dat ook kan zijn? Deze vraag en nog vele anderen staan centraal in het filosofische avontuur Philo en de zee. Het verhaal is geschreven door filosoof Stine Jensen en theoloog Paul van Geest. De illustraties zijn van de hand van Janneke Ipenburg. Jensen heeft al meerdere filosofische kinderboeken op haar naam staan, waarvan Lieve Stine, weet jij het? bekroond is met een Zilveren Griffel. Van Geest debuteert met dit kinderboek en baseerde het op de verhalen die hij aan zijn dochters vertelde voor het slapengaan. 

  • Geen hoed want de pet staat te goed?

    Door: Alma Lanjouw

    Een koddig, ritmisch rijmend prentenboek, dat uitnodigt om samen te lezen en te fantaseren. Een kind neemt je mee in een eigen wereld waar het geen probleem is dat de groenteverkoper een papegaai geeft in plaats van een peen. In Wat ruik ik? Een beer! loopt de ik-persoon, een jong kind, van winkel naar winkel. Is de ik-figuur een hij, zij of hen? Het maakt voor het verhaal niet uit. Dat voelt prettig, dat het kind alleen ik is; elk kind kan deze ik zijn. Het kind wandelt, in zichzelf gekeerd, door het boek. Met herhalingen en verrassingen: ‘Ik ging naar de winkel en vroeg om …’, krijgt het kind steeds een dier in plaats van het gevraagde.

  • Een puzzel van tijd, identiteit en moed

    Door: Tessa Uiterwijk (16 jaar)

    Wat als je maar vijftig seconden hebt om alles recht te zetten? In Vijftig seconden neemt Mireille Geus je mee in een bijzonder en gelaagd verhaal over Elle, een meisje dat zich liever verstopt dan opvalt. Thuis lijkt alles gewoon, maar dat is het niet: haar vader is een tijdwaker, iemand die ervoor zorgt dat de tijd zich netjes gedraagt. Elke dag krijgt hij precies vijftig seconden rust. Niet meer, niet minder. Elles vader krijgt het steeds zwaarder. Hij blijft slapen, langer dan de vijftig seconden toelaten. Wanneer hij merkt dat hij het niet meer alleen kan oplossen, vraagt hij Elle om hulp. Hij geeft haar zijn tijdwakersbril, waarmee ze door de tijd kan reizen, en stuurt haar op pad met een bijna onmogelijke opdracht.

  • Een dagje uit met Stinkhond

    Door: Ingrid Bilardie

    Stinkhond in het museum is een deeltje uit de reeks van auteur Colas Gutman en illustrator Marc Boutavant. Stinkhond en Plattekat vinden dit keer een kaartje voor het Louvre-museum. Dat komt goed uit! Ze willen dolgraag een keer de Mona Lisa bezoeken, en nu hebben ze een kans. Ze sluiten aan bij een schoolklasje en krijgen een rondleiding langs allerlei beroemde en minder beroemde werken. Al snel blijkt dat ze geen doorsnee dag hebben uitgekozen voor hun bezoekje. Er gebeuren rare dingen.

  • Durf jij door het gat?

    Door: Tessa Uiterwijk (16 jaar)

    Je staat op de rand, kijkt naar beneden en… daar is het gat. In Gewoon een gat neemt Mathilde Stein je mee in de wereld van Soof, die prima kan zwemmen, maar blijft steken bij dat ene onderdeel. Voor veel kinderen is dat herkenbaar, want dat moment, armen vooruit en gaan, is voor hen het spannendste stukje van zwemles. ‘Kijk. Daar staat Soof. Op de rand van het bad. Ze bibbert. Ze wil niet. Of… ze wíl wel. Maar ze durft niet. En het MOET!’

  • Gecondoleerd, dat is het tegenovergestelde van gefeliciteerd

    Door: Ardie Bos

    Wanneer je verdriet mengt met geluk, zoals water met siroop, krijg je weemoed. Dat is precies wat Sjoerd Kuyper prachtig heeft neergezet in het kinderboek Maantje verhuist de zee. Maantje, een meisje dat eigenlijk Amani heet, hoort dat haar oma snel dood zal gaan. Maantje is gek op haar oma, dus je verwacht een heel verdrietig verhaal. Dat is het ook. Sommige lezers zullen een traantje laten, maar tegelijkertijd is het een warm, ontroerend verhaal waar geluk ook een grote rol speelt. Geluk om een lieve oma, die zorgt voor prachtige herinneringen in het hoofd van Maantje. Een weemoedig verhaal.

  • Een moedige jongen en een oude vriend

    Door: Anette Deters

    ‘“Ze gaan het park sluiten!” “Wat zeg je nou?” vraagt de glasblazer. “Dat staat op een groot bord bij de ingang. Dat er een heel hoog gebouw komt. Met een foto erbij. Het wordt misschien wel het hoogste gebouw van de stad. Maar hoe moet het dan met Karper?! Waar moet die dan naartoe? Hij woont al heel lang in de vijver. Zo lang als ik er ben en dat is al heeeel lang.” “En zo lang als ik hier woon,” zegt de glasblazer. “Ik voerde hem al toen ik nog een jongen was!”’ Deze ontdekking vormt de basis voor het verhaal De glazen dierentuin van Harmen van Straaten.

  • Hallo, Grote Kunstenaar!

    Door: Wendy de Bert

    ‘“Mag ik eerlijk zijn?” vraag ik. “Ik vind hoe wij eruitzien… hoe zal ik het zeggen… een beetje saai.”’ Zo begint het gesprek dat de ik-persoon in Wonder aanknoopt met Grote Kunstenaar. De ik-persoon daagt zichzelf daarmee uit: ‘”Ik denk dat ik het beter kan. Ik ben ook kunstenaar!” “O, echt? Laat maar zien dan… ik ben benieuwd!” zegt Grote Kunstenaar’. Dat is de start van een explosie van kleur en creativiteit. In het kunstzinnige prentenboek Wonder haalt schrijver en illustrator Mark Janssen al zijn talent uit de kast. Resultaat is een bont gekleurd boek waar fantasie en kunst centraal staan.

  • Zwemles en alles wat je wilt weten over het zwembad

    Door: Alma Lanjouw

    Het plezier spat van de bladzijden van Naar het zwembad, van Eilika Mühlenberg. Een jongetje gaat met zijn vader en broer naar het zwembad. Hij kan nog niet zwemmen en vindt dat prima, maar hij moet op zwemles. ‘Vinden alle kinderen het leuk?’ Dat is de kern van het verhaal: alle kinderen moeten leren zwemmen, […]