Categorie: Recensie
-
‘Alles over tijd’ begint in het groot met een uitleg over het begrip tijd en de relativiteit van de beleving ervan in ons eigen dagelijkse bestaan (hij kan voorbijvliegen maar ook traag voortkruipen), maar ook in de geschiedenis en de ruimte (de relativiteitstheorie van Einstein wordt in twee korte tekstblokjes uitgelegd). Niet alleen mensen leven met tijd, maar ook planten en dieren (een bijenkolonie die in Parijs op vaste tijden te eten kreeg, bleek na een vlucht naar New York vijf uur te vroeg te willen eten; een jetlag dus, net als wij die kennen).
-
‘Ik heb niet gehuild, al wilde ik het wel.’ Dit schrijft Tim in zijn dagboek dat hij op aanraden van de kinderpsycholoog bijhoudt. Zo wordt de lezer meteen meegezogen in Tims stille schreeuw, het boek van Bianca Mastenbroek over het verdriet van Tim over de scheiding van zijn ouders. Na een verschrikkelijke gebeurtenis op school waaraan Tim schuldig is, is hij helemaal weggezakt in, wat door zijn moeder genoemd wordt, een catatonische toestand. Hij ligt als een soort zombie in bed. Er dringt eigenlijk niets of niemand meer tot hem door, zelfs zijn boezemvriend Jurre niet als hij op bezoek komt. Jurre maakt zich grote zorgen en voelt zich ook wel een beetje schuldig aan de verschrikkelijke gebeurtenis op school.
-
Het ijs sluit zich. Een schip dat nergens meer heen kan. Een bemanning die niet anders kan dan wachten. In Gevangen in het poolijs vertellen Guy Didelez en Caryl Strzelecki in woord en beeld het waargebeurde verhaal van de Belgica-expeditie, de eerste overwintering in de Antarctische ijszee. Een avontuur dat niemand aan boord had voorzien. Vanuit Antwerpen vertrekt een driemaster naar het zuidelijkste punt van de aarde. Aan boord: een bont gezelschap van wetenschappers, zeelui en avonturiers van verschillende nationaliteiten, met uiteenlopende motieven en niet altijd even veel vertrouwen in elkaar. De reis begint hoopvol, zelfs feestelijk. Maar de zee laat zich niet temmen.
-
Het is goed voorstelbaar dat je Hotel Zweefkees van Kelly van Kempen alleen al aanschaft voor de heb. Groter en dikker dan gemiddeld valt dit boek dankzij de gebonden en sfeervol geïllustreerde omslag behoorlijk op. Een leeslint had niet misstaan, zo’n boek is het. Sla je het open, dan blijf je vast even watertanden bij de prachtig vormgegeven kaart van de wereld waarin het boek zich afspeelt. Blader je verder, dan kom je langs vele sprookjesachtige illustraties van de hand van Marieke Nelissen, die soms twee bladzijdes beslaan, en tekst die wordt afgewisseld met gedichten en songteksten met qr-codes. Het ziet eruit als een boek waarin je heerlijk kan verdwalen. En spoiler alert: dat is het ook.
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting
Wat als je je vakantie moet doorbrengen in een oud en krakend landhuis, met mysterieuze ontdekkingen en geheimen? Luz logeert met haar moeder in het verlaten Huize Welmoedt. Daar moeten appartementen in komen en Luz’ moeder maakt daarvoor de bouwtekeningen. Voor Luz is er weinig te doen, er is geen wifi, geen elektriciteit, het is niet echt een leuke vakantieplek. Ze gaat op onderzoek uit en vindt met Ruben, een jongen uit het dorp, een oude begraafplaats en een duister huisje met daarin twee grafkisten. Vanaf dat moment, lijkt het wel alsof die plekken haar roepen.
-
In Onzichtbaar vertelt Moreno het verhaal van een jongen, nooit bij naam genoemd, die het slachtoffer wordt van pesterijen op school. Alles begint met een ogenschijnlijk onschuldige gebeurtenis: hij weigert een klasgenoot de antwoorden van een toets te geven. Dat simpele ‘nee‘ zet een kettingreactie in gang. De jongen wordt steeds vaker vernederd, uitgesloten en bedreigd door een groep klasgenoten. Terwijl het pesten almaar erger wordt, lijkt niemand echt in te grijpen. Leraren kijken weg, medeleerlingen zwijgen en zelfs zijn beste vrienden durven nauwelijks tussenbeide te komen. De jongen voelt zich daardoor letterlijk onzichtbaar worden.
-
‘Ik ga ook opnieuw beginnen,’ mompel ik. ‘Alles beter dan Amsterdam.’ Het is 1948. Jaap reist met zijn moeder naar Java, zijn vader achterna. Jaaps vader is het jaar ervoor naar Indonesië vertrokken om een belangrijke functie op een suikerplantage te bekleden. Voor Jaap een nieuwe start, want op zijn oude school werd hij gepest. Zo begint De lotus en de waringinboom, het nieuwste boek van Robin Raven. Een verhaal dat zich afspeelt tijdens roerige periode in de geschiedenis van Indonesië. Maar ook een boek met mooie beschrijvingen van een land dat vol zit met magie en tradities.
-
Heb je De vijver in handen, houd het dan een beetje schuin tegen het licht om hier en daar glansstukjes te ontwaren in het blauw van het water. Je kunt de omslag bijna beschouwen als een samenvatting van wat er in dit verhaal gebeurt. We zien twee kinderen, de hoofdpersonen van het verhaal met hun IJslandse namen Fífa en Spoí. In de wat vormloze witte viervoeter met pluimstaart herken je toch duidelijk een hondje. Verder zie je veel gereedschap, een vergrootglas en overal moddervegen. Wat is er gebeurd in deze tuin?
-
Marco Kunst behoort al jaren tot de interessantste stemmen binnen de Nederlandstalige jeugdliteratuur. Zijn achtergrond als filosoof is duidelijk voelbaar in zijn werk. In boeken als Offline, Patroon en De macht van Algas combineert hij spanning met maatschappelijke en existentiële vragen. Kunst wil niet alleen een verhaal vertellen, maar vooral zijn lezers aan het denken zetten over mens, natuur, tijd en verantwoordelijkheid. In De bron komt al die ervaring samen in een ambitieuze en bijzonder gelaagde jeugdroman.
-
Als we de mens op aarde bestuderen doen we dat onbewust altijd vanuit een geo- en antropocentrische blik. We zijn een beetje als de slager die zijn eigen vlees beoordeelt: op zijn zachts gezegd vooringenomen en geneigd vooral te laten zien waartoe we allemaal in staat zijn. De Poolse auteur Ewa Solarz en haar landgenoot, tekenaar Robert Czajka, proberen dat in Aardbewoners anders te doen. Ze baseren zich op een rapport van een Expeditie voor Interplanetair Onderzoek dat het hele universum bestudeert en dus met distantie naar de wezens op de planeet Aarde kijkt.
-
In een land vol magie is de jonge heks Ivy de heldin van het spannende avontuur in Heksje Ivy en de magieslurpers. In het land wonen heksen en tovenaars, op een eiland wonen feeën. Heksen en tovenaars bedrijven magie en feeën doen wensspreuken. Iedereen lijkt het normaal te vinden dat magie superieur is aan wensen, behalve de koningin van de feeën op het eiland. Zij komt in opstand en uit boosheid verandert ze de vrolijke stoffeetjes in vampfeetjes en de magische stof in zwarte stof die magie laat verdwijnen.
-
In Donker is dromen wordt de donkerte verkend in prachtige aquarelillustraties, veelal in diverse blauwschakeringen, maar het sferische prentenboek begint met een zwoel landschap waar de roze-oranje gloed bijna licht geeft en van het papier zindert, zo warm. Drie kinderen en een hondje liggen, leunen loom en we lezen: ‘Donker is … doezelig soezelig sloom’.
-
In het voorjaar gaan we lekker naar buiten, de tuin in. We luisteren naar de vogels en wroeten met onze handen in de aarde. Daar komen we dan van die lange, roze, glibberige beestjes tegen….regenwormen. Heb je er ooit over nagedacht wat er gebeurt als je zo’n beestje per ongeluk met je schep in tweeën hakt? Het overkomt de regenworm in dit verhaal. Als twee helften leeft hij verder met iedere helft een eigen verhaal.
-
Woorden kunnen ons vanalles vertellen, kunnen allerlei belangrijke betekenissen hebben. Maar wat als woorden niet overbrengen wat de bedoeling is? Dan zijn ze ‘ziek’. Woorden kunnen gemeen zijn of verkeerd uitgesproken worden. Ook zijn er oude woorden, verschrikkelijk lange woorden en jammer genoeg ook droevige woorden. Sorry-woorden waar je helemaal niets aan hebt, ze zijn zo vaak gebruikt, dat ze er niet meer toe doen.
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom
Robijntje en de Wolf speelt vanaf de eerste bladzijde met de verwachtingen van de lezer. De rode cape, het bos en de tocht naar oma roepen meteen herinneringen op aan het bekende sprookje Roodkapje, maar Saskia de Jong kiest bewust voor een andere richting. In plaats van een verhaal over gevaar en ontsnappen, schrijft ze een eigentijds verhaal over angst, beeldvorming en de moed om zelf na te denken.
-
Verder na je coming-out
Recensie door: Bart Jongeling
Alec is een eerstejaars geschiedenis in Amsterdam. Hij woont in een gezellig studentenhuis, en wordt door zijn huisgenote Laura onder de vleugels genomen. Zij leert hem dat je van iedere dag een feestdag kan maken. Ook pusht Laura Alec om op de liefde af te stappen. Want ook al heeft de omgeving van Alec geen moeite met zijn homoseksualiteit; toch is Alec onzeker. Vooral Björn, zijn eerste jongensliefde, lijkt de maat der dingen te zijn.
-
Van de spoedeisende hulp, psychiatrie en gevangenis naar de pen; Émilie Chazerand had een bijzonder carrièreverloop. Maar als je haar prentenboek Samen bekijkt, valt alles, euhm, tja, sámen. De prachtig zachtblauwe, vierkante kaft van de hand van illustratrice Amandine Piu heeft meteen al iets bijzonders: een gat! En wel in de vorm van een silhouet. Daardoorheen zie je een vrolijk kwastende jongedame die de titelletters op haar geweten heeft. Maar is ze dan in haar eentje?
-
Waarom verklaren mensen elkaar de liefde aan zee? Is het omdat de zee oneindig lijkt en mensen hopen dat liefde dat ook kan zijn? Deze vraag en nog vele anderen staan centraal in het filosofische avontuur Philo en de zee. Het verhaal is geschreven door filosoof Stine Jensen en theoloog Paul van Geest. De illustraties zijn van de hand van Janneke Ipenburg. Jensen heeft al meerdere filosofische kinderboeken op haar naam staan, waarvan Lieve Stine, weet jij het? bekroond is met een Zilveren Griffel. Van Geest debuteert met dit kinderboek en baseerde het op de verhalen die hij aan zijn dochters vertelde voor het slapengaan.
-
Een koddig, ritmisch rijmend prentenboek, dat uitnodigt om samen te lezen en te fantaseren. Een kind neemt je mee in een eigen wereld waar het geen probleem is dat de groenteverkoper een papegaai geeft in plaats van een peen. In Wat ruik ik? Een beer! loopt de ik-persoon, een jong kind, van winkel naar winkel. Is de ik-figuur een hij, zij of hen? Het maakt voor het verhaal niet uit. Dat voelt prettig, dat het kind alleen ik is; elk kind kan deze ik zijn. Het kind wandelt, in zichzelf gekeerd, door het boek. Met herhalingen en verrassingen: ‘Ik ging naar de winkel en vroeg om …’, krijgt het kind steeds een dier in plaats van het gevraagde.
-
Wat als je maar vijftig seconden hebt om alles recht te zetten? In Vijftig seconden neemt Mireille Geus je mee in een bijzonder en gelaagd verhaal over Elle, een meisje dat zich liever verstopt dan opvalt. Thuis lijkt alles gewoon, maar dat is het niet: haar vader is een tijdwaker, iemand die ervoor zorgt dat de tijd zich netjes gedraagt. Elke dag krijgt hij precies vijftig seconden rust. Niet meer, niet minder. Elles vader krijgt het steeds zwaarder. Hij blijft slapen, langer dan de vijftig seconden toelaten. Wanneer hij merkt dat hij het niet meer alleen kan oplossen, vraagt hij Elle om hulp. Hij geeft haar zijn tijdwakersbril, waarmee ze door de tijd kan reizen, en stuurt haar op pad met een bijna onmogelijke opdracht.
Recent
-
Miet De BruynMeedeinen
-
Miet De BruynEen wondere wereld
