Categorie: 9+
-
Het bombardement in Rotterdam is in Nederland één van de meest verschrikkelijke en belangrijke momenten uit de Tweede Wereldoorlog. Het heeft de stad voorgoed veranderd en heeft een permanente plek in de Nederlandse geschiedenis gekregen. Schrijfster Marte Jongbloed nam voor haar nieuwe jeugdboek het bombardement als uitgangspunt, gezien vanuit de ogen van een Rotterdamse jongen die alles van dichtbij meemaakt.
-
In Het laatste jaar kruip je als lezer in de huid van Nate. Het einde van groep 7 is aangebroken en de nieuwe klassenindeling wordt bekendgemaakt. Nate en zijn beste vriend PS zitten volgend jaar voor het eerst niet meer bij elkaar in de klas. En dat verandert alles. ‘Luke en PS gaan naar het sportveld en schoppen een bal naar elkaar, zoals PS en ik al deden toen we in de onderbouw zaten. Maar ik blijf achter op het schoolplein.’
-
Wally de woudgeest
Recensie door: Miet De BruynDe Doncker schetst zijn vier eerste levensjaren aan de hand van een aantal typische gebeurtenissen in een kinderleven: de eerste schooldag, een verhuis, snoep gaan kopen, verstoppertje spelen, bang zijn, leren eten, … Ook de mensen die belangrijk zijn in het leven van kleine Wally komen uitgebreid aan bod: mama, papa, de hele familie, de onthaalmoeder, de buren, de kleuterjuf en de boze directrice van de kleuterschool. De Doncker laat de lezer vaak glimlachen. Na de verhuis naar een andere streek in Vlaanderen, lezen we bijvoorbeeld: ‘Prei was porei en bij ons “pret”, maar de smaak was allesbehalve prettig.’
-
In een ver koninkrijk leefde eens een koning…’ Een heel bijzonder boek lijkt in eerste instantie als een typisch sprookje te beginnen: een onbekend koninkrijk, een oude koning met een laatste wens, twee onderdanen die op pad worden gestuurd met een missie. Maar dit van oorsprong Japanse boek ontpopt zich al snel tot een verzameling van grappige, bijzondere en soms wat vreemde verhalen. Twee mannen worden door de koning op reis gestuurd om verhalen over boeken te verzamelen. De koning houdt namelijk erg van boeken, maar is te oud om nog zelf te kunnen lezen.
-
Stel je voor dat er langzaam maar zeker woorden verdwijnen. Welk woord zou jij dan missen? Of zou je het niet opmerken? In De woordredders schrijft Enrico Galiano een verrassend verhaal waar de liefde voor taal vanaf spat. Hij is docent op een middelbare school in Italië en schreef eerder al voor young adults. Daar kwam in 2024 dit kinderboek bij. Het boek is knap vertaald door Henrieke Herber, die in 2011 de Diorapthe Jongerenliteratuur prijs won voor haar vertaling van Ik ben de sterkste. Er gebeuren vreemde dingen in het leven van Samu. Zijn vader zit maar wat voor zich uit te staren en zijn haren worden plotseling grijs. Als Samu praat over een mier of het raam is er niemand die hem snapt. Dat is lastig maar veel aandacht besteedt hij er niet aan. Mensen vinden hem toch altijd raar.
-
Vissen zonder het ergens over te hebben
Recensie door: Suzanne BergmanSinds Sammies broertje Sebas twee jaar eerder verongelukte, is hun gezin uit elkaar gevallen. Als haar ouders gaan proefscheiden, gaat zus Wies met hun moeder mee. Sammie blijft uit loyaliteit achter bij haar vader, die samen met een bejaarde oudoom hun bloembollenbedrijf bestiert. Maar hij is steeds vaker afwezig; kan niet omgaan met het verlies. Tijdens een nachtelijke fietstocht ontmoet Sammie de ongeveer even oude Toon. Zijn oudere halfbroer is niet meer welkom thuis, en daar heeft Toon het moeilijk mee. Als ze allebei op hun eigen manier proberen hun respectievelijke gezinnen weer bij elkaar te brengen, ontmoeten ze een groep daklozen bij wie ze warm worden opgevangen. En leren ze dat een ander proberen te helpen soms averechts werkt – of niet?
-
‘“Ik benoem jullie allebei tot gangmonitor,” zei schoolhoofd Wombat. “En dat is niet omdat jullie monitorhagedissen zijn,” voegde ze er snel aan toe.’ Toeval, zegt ze, als Zack opmerkt dat alle andere gangmonitors ook… Wat volgt is een eerste hoofdstuk waarin Zack, zijn vriend Daniël en schoolhoofd Wombat vaker wel, dan niet langs elkaar heen praten, een grappig hoofdstuk met een serieuze ondertoon. In Patrick Ness’ Het leven van een hagedis van niks bevinden we ons op een school waar, in de ogen van anderen, alles wat je kan zijn bepaald wordt door de diersoort die je bent.
-
Toen Anne Frank nog hoopte op een beter leven
Recensie door: Marjet MaksToen we wegvlogen van de auteur Alice Hoffman is een fictief, historische roman over Anne Frank, voordat ze met haar haar ouders en zus moest onderduiken. Het gezin Frank was Duitsland ontvlucht, toen het daar steeds grimmiger werd voor Joden. Otto Frank, Anne’s vader ging in 1933 naar Amsterdam, later volgden moeder Edith, Margot, Anne en hun grootmoeder in 1934. Amsterdam leek een goede bestemming en aanvankelijk voelden ze zich relatief veilig aan het Merwedeplein 37 in de Rivierenbuurt. Tot het ook in Nederland voor Joden steeds grimmiger werd. Otto Frank wilde doorreizen naar Amerika, hij schreef tientallen brieven aan instanties en familie in Amerika, maar het was te laat.
-
Obi’s nieuwe rugzak in een rugzak vol van Pieter Koolwijk is stom, te groot en heeft te veel riempjes. Maar hij heeft een rugzak nodig om van zijn vaders huis naar zijn moeders huis te kunnen reizen en een andere heeft hij niet. Hij gaat voor het eerst zelf met de trein. Tenminste, dat is het plan. Er gaat alleen van alles mis en er verschijnen allerlei pratende wezentjes in zijn rugzak. Kan Obi samenwerken met de wezentjes in zijn tas en komt hij op tijd bij zijn moeder aan?
-
De krill is kampioen gegeten worden
Recensie door: Adri AltinkAntarctica wordt bedreigd door opwarming maar ook door de jacht op minerale rijkdommen in de bodem en door groeiend toerisme. In het seizoen 2022/2023 gingen er meer dan 100.000 mensen op een cruise naar toe. Marieke ten Berge en Eva Moraal zouden dat ook graag eens doen, schrijven ze in hun (na Polder) tweede gezamenlijke boek, Zuid: ‘Toch hebben we het niet gedaan en we zijn het ook niet van plan. Wij reizen net zo goed, maar dan via de beelden en woorden van de dieren in dit boek’.
-
Meegetrokken in het verleden
Recensie door: Melanie RoseboomDe Schotse Dougal Dixon is geoloog en patholoog van beroep. Hij schreef verschillende paleontologische literaire werken, en in De oertijd levensgroot in beeld deelt hij zijn vakkennis. Het boek toont niet alleen de bekende dinosauriërs en prehistorische dieren, maar laat ook minder bekende en vaak vergeten soorten zien. De dieren worden gepresenteerd in hun natuurlijke omgeving en het is makkelijk om je een voorstelling te maken van hoe het leven er miljoenen jaren geleden uitzag.
-
Clickbaits, de koppen boven artikelen die iets spannends suggereren dat niet wordt waargemaakt, maar je intussen wel hebben overgehaald er op te klikken: internet is er van vergeven. Jan Paul Schutten past ze diverse keren toe in zijn boek Schaam je gerust dood voor je ouders. De titel zelf is er al zo één. Je slaat het boek toch sneller open dan wanneer er ‘Tips waar tieners wijzer van worden’ of iets dergelijks op het omslag had gestaan. Met clickbaites (te vertalen als ‘klik-aas) op internet zit je voor je het weet in een fuik. Schutten maakt er niet alleen gebruik van, maar legt ook in heldere bewoordingen uit hoe het werkt en waarom je geneigd bent dat soort koppen aan te klikken. Waarom we dat doen heeft alles te maken met hoe ons brein en onze hormonen werken.
-
‘Wees jezelf en wees eigenwijs,’ vertelt een quote die onder de titel van een hoofstuk van Oerbloed: de schaduwsluiper staat ons. In dit vervolg op Oerbloed: de raadselbreker van Rob Koops waarover al een recensie is verschenen op Jong Literair Nederland, zijn Obbe en Darja, de twee eigenwijze hoofdpersonen, van elkaar gescheiden. Obbe, de raadselbreker naar wie het eerste boek vernoemd is, is gevangengenomen door de gemene zwaardzuster Rafenna en moet in de hoofdstad zo snel mogelijk het mysterieuze Zevende Boek ontrafelen.
-
Het ei-incident van Ziggy Hanaor en Daisy Wynter is een humoristische en fantasierijke graphic novel die zowel jongere als oudere lezers zal aanspreken. Het verhaal draait om het ei Humbert, een jongen met overbezorgde ouders die hem constant waarschuwen voor gevaren in het leven. De titel en het verhaal vormen een speelse verwijzing naar het bekende personage Humpty Dumpty, waarmee er een klassieke ondertoon in het moderne verhaal is verwerkt.
-
De Schat van de blauwe boekanier bevat alle ingrediënten voor een spannend zeeroversverhaal. Er is een jongen, Joris Jas, met een onvervuld verlangen naar de zee. Er is een nietsontziende boekanier die de wereldzeeën afstruint op zoek naar manieren om zichzelf te verrijken én er spoelen mysterieuze verzen aan in blauwe flessen: ‘Immer immer moet ik dolen Met mijn schip over de zee. Goud, juwelen, heb ‘k gestolen Voor de Fransen, de o En toch ben ik niet tevree’
-
Geen zorgen
Door: Marco ZoonMaak je geen zorgen over ons is een fictieve graphic novel van Koen Aelterman. We maken kennis met Kobe Verhoeve een de 20-jarige illustrator, een sympathieke, zachtaardige en verlegen jongeman, die aankomt in Australië om er een jaar te werken en rond te trekken. Een populaire bestemming onder jongeren voor een tussenjaar, om meer van de wereld te zien en tijd voor jezelf te hebben. Dat is ook de aanleiding voor Kobe, hij heeft behoefte aan ruimte en rust, wil nieuwe dingen zien, nieuwe mensen ontmoeten, heeft tijd nodig om te ontdekken wie hij is en wat hij wil.
-
In het jeugdboek HVJ wordt pestgedrag genuanceerd en treffend verwoord. Lysette van Geel laat op indringende wijze zien hoe hard het schoolleven kan zijn en hoe kleine keuzes grote consequenties kunnen hebben. Vanaf het begin voel je de radeloosheid van Enne. Op de basisschool waren de pesterijen van haar klasgenoten orde van de dag en werden steeds erger, totdat het op dramatische wijze escaleerde. Ze voelde zich genoodzaakt iedere pauze op de wc door te brengen, schuilend en wachtend tot de dag voorbij ging. In een poging zich op de middelbare school te bevrijden van de pesterijen, kiest ze ervoor om zich anders op te stellen en zich niet meer te verschuilen.
-
Pinguïns lief en schattig? Als je het informatieve jeugdboek Rock de pinguïn! hebt gelezen, denk je daar wel anders over. Pinguïns meppen keihard met hun vleugeltje en bijten je in je kuiten zodra ze de kans krijgen. Dat heeft schrijfster Joukje Akveld in levenden lijve ondervonden, regelmatig zelfs. Vanuit haar eigen ervaring als vrijwilliger bij een pinguïnopvang in Zuid-Afrika schreef Akveld dit naslagwerk met een realistische kijk op de pinguïn.
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De Bruyn
Meedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom








































