Categorie: 9+
-
De grote tenten van het circus zijn al generaties lang een plek waar kinderen graag heen gaan. Zo ook voor de tienjarige Lot uit Circus op zee van Eveline Baar. In 1934 gaat zij met haar ouders naar een Duits circus wat naar Amsterdam gekomen is. Daar leert zij de olifantenverzorger kennen en komt elke dag terug om hem te helpen. Maar de Joden en de mensen met een beperking in dit circus moeten van de Duitsers ontslagen worden. De circusdirecteur wil dit niet laten gebeuren en besluit met de hulp van Lots vader naar Brazilië te varen. Komen alle mensen en dieren ongedeerd aan?
-
Het is even wennen voor lezers die het liefst een boek van kaft tot kaft lezen. In het nieuwste deel van het Ministerie van Oplossingen van Sanne Rooseboom kies je zélf het verloop van het avontuur en spring je kriskras door het boek heen. Van bladzijde 15 naar hoofdstuk 74 om vervolgens naar hoofdstuk 58 te gaan. Of maak je een andere keuze en lees je het 34e hoofdstuk? In Het Ministerie van Oplossingen en de verdwijning van mevrouw Vis maakt de lezer dat zelf wel uit!
-
De eerder verschenen gedichten van Simon van der Geest en zijn nieuwe werk zijn gebundeld in Plassen op schrikdraad. Het is een fijne verzameling gedichten over avonturen dichtbij huis, waar je soms een beetje moed voor nodig hebt. De gedichten nemen je mee naar situaties die je misschien niet elke dag beleeft, zoals ’s nachts zwemmen in de zee of het scheren van een schaap. Maar ook kleine avonturen, zoals springen van de hoge duikplank of klimmen in een boom, komen voorbij. Het zijn niet alleen de grote avonturen die moed vragen; ook in kleine dingen schuilt lef.
-
Hele dagen zwerft Kat, in gezelschap van haar trouwe hond Beest, door de stad. Ze is het gewend om alleen te zijn: haar ouders bekommeren zich niet om haar, van school is geen sprake, broers of zussen heeft ze niet. Maar als haar oom Roemer overlijdt, zet dat van alles in werking. Deze oom, die ze nauwelijks kende, blijkt zijn huis te hebben nagelaten aan Kat en haar ouders. En niet zomaar een huis, maar een huis als een museum, vol allerlei interessante objecten. Tussen al die wonderbaarlijke dingen vindt Kat ook een doodgewone kiezel. Ze neemt hem mee en vergeet hem, tot hij op magische wijze om haar aandacht begint te vragen.
-
Feline is pas verhuist naar Zutphen en woont nu in het huis waar vroeger haar opa en oma hebben gewoond. Als zij, tijdens het inrichten van haar nieuwe kamer, haar bed verschuift, valt er plotseling een luik open waarachter zich een holle ruimte blijkt te bevinden met daarin een stoffige doos. Daarin ligt een plakboek met als opschrift: ‘Ter nagedachtenis van hen die vielen, 1940-1945.’ Aan de binnenkant van de kaft staan twee namen. Eén van de twee is van haar opa. Hier wil zij meer van weten.
-
Een serieus onderwerp
Recensie door: Ardie Bos
Het verhaal wordt verteld door Fien, een meisje van 10 jaar oud. Ze is de jongste in het gezin, welke bestaat uit papa, mama en haar oudere zus Hannah van 13 jaar oud. Fien en Hannah zijn eigenlijk elkaars beste vriendinnen, maar toch merkt Fien dat het de laatste tijd een beetje anders gaat. Hannah verandert van uiterlijk, heeft ineens make-up op en ze spot Hannah zelfs met een vriendje. Ze krijgt ineens andere vriendinnen, nou ja, vriendinnen? Die zeggen toch niet zulke nare dingen over elkaar? Maar de grootste ontdekking van Fien is dat Hannah wordt bedreigd door een gemene krokodil, die krokodil maakt haar heel mager en ziek. De wereld staat op zijn kop. Gaat Fien haar zus verliezen?
-
‘Twee werelden, één stad, verbonden door de tijd.’ Huis aan de Rivier volgt de levens van twee hoofdpersonen, de middeleeuwse Arnout en de moderne Emine, die zich op dezelfde plek bevinden maar gescheiden zijn door 750 jaar in de tijd. In 1275 probeert de twaalfjarige Arnout na een verhuizing zijn weg te vinden in het snelgroeiende dorp Nieuwerschie. Zal Nieuwerschie ooit zijn thuis worden? In 2025 voelt ook Emine zich niet op haar plek in het inmiddels van naam veranderde Schiedam.
-
In het nieuwste boek van Lizette de Koning draait het allemaal om het hotel uit de titel. Het duurt niet lang voordat duidelijk wordt dat het in Hotel De Spartaan niet gaat om een gezellige vakantiebestemming, maar om een plek waar vreselijke dingen gebeuren. Met scherpe humor schrijft De Koning over een jongen die op school de belangrijke eindtoets niet haalt. Een grappig en vlot geschreven verhaal, met nogal afgrijselijke gebeurtenissen die je niet al te serieus moet nemen.
-
Mee met Marco Polo
Recensie door: Joke AartsenOp wereldreis met Marco Polo, wie wil dat nou niet? In De wonderverteller van Lida Dijkstra kan dat. Prachtige kunstwerkjes van Djenné Fila illustreren in dit boek de avonturen van de wereldberoemde wereldreiziger. Hij trekt van het 14e eeuwse Genua naar Jeruzalem en verder richting Azië door het land van de Tataren en de woestijn […]
-
Wat zou jij doen als je niet meer achter je scherm kon zitten? Een boek erbij pakken? Jayden, het hoofdpersonage van De jongen die verdween in een game van Claudia Jong, beslist niet! Nadat zijn ouders zijn gamespullen hebben afgepakt en meegenomen, besluit hij om weg te lopen. Maar spannend vindt hij het wel, aangezien hij door al dat gamen al tijden niet meer buiten komt. En wat moet je nu eigenlijk doen als je wegloopt?
-
Beestachtig gevaarlijk
Recensie door: Joke Aartsen
De Noorse schrijfster Ingvild Bjerkeland heeft met Beesten, vertaald door Kim Liebrand, een spannend jeugdboek geschreven voor kinderen vanaf tien jaar. In de eerste zin van het boekje wordt de toon gelijk gezet: ‘De kraaien hadden zich als een zwarte donsdeken op het lichaam verzameld.’ Daar ligt een mens bedekt door lijkenpikkers. De verhoudingen worden […]
-
Leren nadenken over je plek in het gezin
Recensie door: Adri Altink
Filosofe Stine Jensen heeft een zestiende kinderboek toegevoegd aan haar lange reeks rond thema’s als identiteit, emoties en opvoeding. Haar nieuweling gaat opnieuw over identiteit, deze keer over familiebanden in allerlei vormen en gradaties.
-
‘Ieder verhaal begint ergens. Vaak is het voordat het begint al begonnen. Het verhaal van Eliza is dat ook, allang.’ Eliza en Krekel hadden vijf broers. Hoewel hun stiefmoeder en vader volhouden dat de jongens verdronken zijn in een woeste storm op zee, gelooft Eliza niks van het verhaal. Zeker niet na haar droom over de witte zwanen. De stoere Eliza en de schuchtere Krekel verlaten het Grijze Huis en gaan op pad, door weer en wind, over land en water.
-
Wie is als kind niet opgegroeid met beren? Met knuffelbare als de teddybeer en later misschien als vermaak in een circus een beer die danste of andere kunstjes kon. Beer Baloe kwam tot ons via boeken en films onder de titel Jungleboek en Paddington op dezelfde manier. Voor volwassenen wordt de beer ineens een gevaar […]
-
Met Kinderen van de straat is er een nieuw boek verschenen van Zilveren Griffel-winnaar Xavier-Laurent Petit. Deze Franse auteur schreef dit boek eerder dan het bekroonde boek De zoon van de berentemmer. Deze nieuwe uitgave leest als een trein. Het boek staat vol prettige, pretentieloze zinnen, die ook nog eens bijzonder lekker zijn vertaald (door Leny van Grootel). Begin erin te lezen en je laat het niet meer liggen. Het is een aangrijpend verhaal over dakloze en ouderloze, jonge kinderen die trachten te overleven in een dictatoriaal regime, waar de genadeloze macaco’s, de militaire politie, je zomaar kunnen oppakken.
-
Bij Luca thuis is het niet meer zo gezellig als vroeger. Hij maakt zich daar zorgen over. Zijn ouders, Mike en Sam, zijn vaak stug tegen elkaar en hebben regelmatig ruzie. Als hij er met Lorenzo, zijn oudere broer, over wil praten, vindt hij weinig gehoor. Lorenzo ziet het ook wel, maar hij is een echte puber en heeft zo zijn eigen besognes. Op school hoort Luca van zijn beste vriend Rayan dat zijn ouders gaan scheiden. Dit maakt Rayan wanhopig en om dit te voorkómen heeft Rayan besloten weg te lopen. Hij hoopt dat zijn ouders zich dan zoveel zorgen gaan maken, dat zij afzien van hun voornemen om te gaan scheiden. Een topplan, vindt Luca, en hij besluit mee te doen. Beste vrienden doen immers alles altijd samen.
-
Basha is elf jaar, en hoort nergens echt bij. Ze is dromerig, maar het is vooral die leeftijd: Basha Berkel is geen basisschoolkind meer, maar ook nog geen puber. Haar moeder denkt een leuke oplossing te hebben: een zomerkamp op Terschelling. Natuurlijk wil Basha liever thuisblijven. Gelukkig is Tibbe ook een van de deelnemers. Thuis zou Basha niet naar hem hebben omgekeken, maar hij tovert het saaie kamp om in een spannend detectiveverhaal. Bovendien legt Tibbe uit dat Basha, net als hij, een spiegelkind is. En daardoor zijn zij de meest aangewezen persoon om een mysterie te ontrafelen.
-
In de nacht van de gestolen schilderijen vertelt Martine Gosselink het spannende verhaal van Mies die niks met geschiedenis heeft. Tot ze met haar klasgenootje Amin wordt meegevraagd naar het Mauritshuis, omdat ze een werkstuk moeten schrijven over de geschiedenis. Samen met een paar andere vrienden van hem, die wel geïnteresseerd zijn in geschiedenis, verandert het verplichte museumbezoek in een verhaal over roofkunst en familiegeschiedenissen. Dan blijkt dat geschiedenis helemaal niet saai is.
-
Jan Paul Schutten, auteur van een alsmaar groeiende lijst van kinderboeken over geschiedenis en wetenschap, vermeldt een anekdote in zijn pas verschenen Complot. Je moet complotdenkers niet bestrijden door te doen alsof ze gek of dom zijn, wil hij maar zeggen. Ga met ze in gesprek door vragen te stellen, becommentarieer de antwoorden niet, maar vraag door. Dat is wat Schutten op een bepaalde manier zelf ook doet in zijn jongste boek. Hij toont uitvoerig aan hoe complotdenkers argumenteren en hoe hun beweringen gemakkelijk onderuit te halen zijn, maar hij duikt ook in de redenen waarom zij – vaak geen domme mensen – tot hun stellingen komen. En: hoe iedereen vatbaar kan worden voor dergelijke theorieën door denkfouten die we allemaal maken in ons dagelijkse leven.
-
Van elke honderd kinderen zijn er ongeveer vijf die stotteren. Eenmaal volwassen blijft er van hen nog één over die stottert. Dat komt niet doordat de andere vier kinderen extra hun best hebben gedaan. Het heeft meer te maken met domme pech, aldus Jelmer Soes, de auteur van Het grote vrolijke stotterboek. In deze lichtvoetige bundel, voorzien van illustraties door Coen Hamelink, wordt de lezer op een onbezorgde en speelse manier meegenomen in de wereld van stotteren.
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De BruynMeedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom
