Maak je geen zorgen over ons is een fictieve graphic novel van Koen Aelterman. We maken kennis met Kobe Verhoeve, een 20-jarige illustrator, een sympathieke, zachtaardige en verlegen jongeman, die aankomt in Australië om er een jaar te werken en rond te trekken. Een populaire bestemming onder jongeren voor een tussenjaar, om meer van de wereld te zien en tijd voor jezelf te hebben. Dat is ook de aanleiding voor Kobe, hij heeft behoefte aan ruimte en rust, wil nieuwe dingen zien, nieuwe mensen ontmoeten, heeft tijd nodig om te ontdekken wie hij is en wat hij wil. Ook dat is iets wat veel jongeren bezighoudt. De directe aanleiding voor Kobe’s reis is zijn onlangs verbroken relatie, dat was onverwacht voor hem en heeft hem diep geraakt. Hij wil alles van zich afschudden en onbevangen Australië binnenstappen. Dat lijkt aardig te lukken, maar na een nare ervaring met een Tinder-date, kruipt hij in zijn schulp. Hij wil zelfs liever niet meer zeggen dat hij gay is en dat maakt zijn worsteling alleen maar heftiger.
Graphic
Koen Aelterman tekent geweldig, in zwart-wit weet hij steeds de juiste emoties en sfeer te creëren. Hij neemt ons mee in de gedachten, overpeinzingen en worstelingen van Kobe. De tekeningen laten duidelijk zien wat de gemoedstoestand van Kobe is; is hij somber dan zijn de tekeningen vaak donkerder. Heel mooi en treffend zijn de momenten waarop hij terugkijkt en personen en fragmenten uit het verleden in het huidige moment zichtbaar worden. Dat gebeurt op verschillende manieren, in het schetsboek van Kobe of gewoon in de tekening zelf. Dan zitten er ineens twee figuren op de rand van het schoteltje van Kobe’s koffie. Een mooi voorbeeld is wanneer Kobe van een rots in een meertje duikt. Bij de sprong zie je zijn angst, hij heeft hoogtevrees maar wil graag meedoen met de anderen. Onder water ziet hij zichzelf en zijn ex-vriend zitten op de bodem van het meer, op het moment dat zijn vriend het uitmaakt. Een beklemmend moment voor hem, dat kracht bij wordt gezet omdat het zich onder water afspeelt. Koen Aelterman doseert zijn tekeningen goed, per situatie gebruikt hij het aantal tekeningen dat hij daarvoor nodig heeft, dat kan een grote prent zijn of een serie kleine tekeningen achter elkaar, met tot wel 24 figuurtjes op één pagina. De mate van gedetailleerdheid hangt af van wat hij over wil brengen. Nooit een lijntje te veel of te weinig. Hierdoor ontstaat er een goede balans in het grafische verhaal. De tekeningen vertellen het verhaal eigenlijk al, zoals het hoort bij een graphic novel. De tekst voegt daar nog informatie aan toe, vaak is dat nuttig, maar op sommige plekken had de tekst zelfs achterwege kunnen blijven.
Novel
De verhaallijn lijkt eenvoudig, een jongen op zoek naar zichzelf, worstelend met wat en wie hij is of wil zijn, reizend door Australië, waar hij steeds nieuwe mensen ontmoet. Maar schijn bedriegt, het zijn juist de ontmoetingen die het verhaal inhoud en wending geven. Zoals de eerder genoemde Tinder-date, waarna hij in het ziekenhuis belandt. Ook ontmoet hij Duitse backpackers, jongens op de gay-beach, een Koreaanse ondernemer en een Amerikaanse jongen met wie het heel goed klikt. En natuurlijk de Australische bevolking, die vriendelijk, ontspannen en gastvrij blijkt te zijn. Zijn wens om België, en daarmee zijn ex, ver achter zich te laten, lukt echter niet. Als zijn broer een derde kind krijgt, en hij weer ‘nonkel’ wordt, en als er een IS-aanslag in Brussel plaatsvindt, voelt Kobe een enorme verbondenheid met thuis krijgt hij moeite met de grote fysieke afstand Maak je geen zorgen over ons is een verhaal dat je wil blijven lezen, je wil mee met Kobe reizen, zijn zoektocht delen en je blijft nieuwsgierig naar wat hij zal vinden.
Geen zorgen
Op de laatste pagina’s staan vrijwel alleen woorden. Kobe is met een vriendin een muur aan verven. Bij iedere streek van de kwast wordt de illustratie vager, en blijft alleen de tekst zichtbaar.
‘Wees nooit beschaamd over wie je bent!’
‘Ja, wel… het is een proces.’
‘Dat snap ik. Maar is alles nu oké met je?’
Een heel herkenbaar proces dat velen hebben doorlopen en nog velen zullen doorlopen. Dit boek kan de lezer wellicht helpen om te komen tot Kobes antwoord op de laatste pagina:
‘Ja, maak je geen zorgen’.
