Categorie: 9+

  • Opwarmen voor de open deur van de koelkast

    Door: Juno Blaauw

    Vega ziet dingen die anderen niet zien. Dansende wiskundesommen, een klaslokaal dat verandert in een kasteel, allerlei dieren en andere schepsels. Het hart van een giraf is ongelooflijk groot van schrijver Sofia Chanfreau en illustrator Amanda Chanfreau staat er vol mee. Vega’s vader vindt het maar niets. Bij hem hoeft Vega niet aan te komen met een verhaal over de slurftandige rompling, een schepsel op twee poten dat zijn lange snavel om zijn lijf geslagen houdt. Haar moeder is weg en Vega kan zich haar niet herinneren. Als haar vader een nieuwe vriendin krijgt, een ijskoningin, verandert alles.

  • Diepzeedier zijn is linke soep

    Door: Adri Altink

    Over bioluminiscentie is het kinderboek Licht verschenen van de Britse illustrator Jennifer N.R. Smith die ook de teksten verzorgde. Dat Jennifer Smith allereerst tekenaar is valt aan de uitgave te zien want Licht is vooral een prachtig geïllustreerd boek. Veel pagina’s hebben de diepdonkere achtergrond van de diepzee, de aardbodem of de nacht, waarop Smith haar talent kan botvieren. Daardoor lijken haar lichttekeningen vol witte of lichtgekleurde stipjes en lijntjes des te meer te stralen. De teksten zijn erg kort gehouden.

  • Stil! Het bos wil ook wat zeggen

    Door: Huub Bartman

    In de boeken van Jeanet Kingma speelt de fascinatie voor de natuur een grote rol. Zoals je in de veranderende vormen van de wolken allerlei figuren kunt ontwaren zo kun je ook in stukken oud en verweerd hout patronen ontdekken die de fantasie prikkelen. Als je je daarvoor openstelt, gaat het hout als het ware spreken. In Het luisterhout leert Jeanet Kingma de lezer, middels Ardin, de held van het verhaal, te luisteren naar de mysterieuze wereld van het bos.

  • Een stom boek?

    Door: Joke Aartsen

    Ik verdwaalde in mezelf, reflecteert de vijftienjarige hoofdpersoon en verteller Ivan aan het eind van Dat stomme boek. De 10+ -jeugdroman uit 2013 van Tiny Fisscher beleeft dit jaar alweer zijn negende druk. Het is een boek met veel vaart en met de nodige humor. Een heftige queeste naar een verdwenen vader houdt de spanning er voortdurend in en het nuchtere, opstandige en relativerende commentaar van hoofdpersoon ‘Iev’ zal voor veel tieners herkenbaar zijn.

  • Pleidooi voor de natuur en de taal

    Door: Inge Noordzij

    Wie terugdenkt aan de schooltijd en zich van de taallessen alleen nog de haiku en het elfje herinnert, mist een hoop. In Dichter bij de seizoenen laat Westera de lezer (opnieuw) kennismaken met de brede verscheidenheid aan versvormen die de Nederlandse taal rijk is. Zo lees je een spicht over de bonte specht en schreef Westera een ollekebolleke over thuisblijvers in de winter. En kende je het kwatrijn al? Geen paniek als er geen belletje gaat rinkelen. In het laatste deel van de bundel, ‘Over de versvormen’, worden alle versvormen die voorbijkomen duidelijk besproken en uitgelegd.

  • ‘Zouden ze het eindelijk begrijpen?’

    Door: Melanie Roseboom

    ‘Wie de gedichten van Kees Spiering leest, begrijpt opeens hoe je tegelijkertijd nu en ooit kunt lezen, hoe woorden naar warm hout kunnen ruiken en dat poëzie een hemel kan zijn.’ Dat schrijft Edward van de Vendel in het voorwoord van Nog lang geen later. Juist deze zinnen, zetten de lezer op scherp en zorgen voor een kleine voorbereiding voor wie aan deze bundel begint.

  • Een boek dat bruist van het leven

    Door: Juno Blaauw

    Misschien is de titel van Het dierendoodboek van Stern Nijland wat misleidend. Alles wat in het boek staat heeft met de dood te maken, maar toch gaat het vaak niet over de dood. Het is een boek dat bruist van het leven. Nijland, die zelf de illustraties maakte begint met een korte uitleg. De dood is heel natuurlijk in het dierenrijk, zegt hij, doodnormaal. ‘Eten en gegeten worden, daar gaat het om. Elk dier is voedsel voor een ander, dat is de voedselketen. Dood doet leven.’ Daarna bespreekt hij de natuurlijke aspecten van dierendood voor hij verder gaat met onnatuurlijke veroorzaakt door de mens.

  • Een oorlogsverhaal waar een luchtje aan zit

    Door: Sharon Engers

    Dat angst een slechte raadgever is, wordt in het nieuwe werk van Marte Jongbloed bevestigd. Mijn vader in de mottenballen speelt zich af in Nederland, ten tijde van de Koude Oorlog. De tienjarige Simon Pieters wil weten waar zijn vader, Montague, uithangt, die op mysterieuze wijze is verdwenen. Simons moeder is overstuur, maar houdt haar lippen stijf op elkaar. De spullen van haar man verbergt ze in dozen op zolder, met een paar mottenballen erbij.

  • Als je zoveel van je kleine broertje houdt

    Door: Tyche van der Vossen (17 jaar)

    De twaalfjarige Alfúr heeft een heel normaal leven in Arndís Pórarinsdóttirs Salto. Hij heeft twee ouders, een broertje van drie en een beste vriend met wie hij graag turnt. Totdat ineens zijn leven op zijn kop staat. Volgens zijn ouders en de peuterschool heeft zijn broertje Eiki namelijk autisme. Alfúr kan het niet geloven. Ineens moet er van alles veranderen in zijn huishouden en wordt bevraagd of Eiki überhaupt vrienden zal kunnen maken. Alfúr neemt het op zich om te bewijzen dat zijn broertje Eiki helemaal niet anders is. Zal dit hem lukken? En heeft hij wel gelijk? 

  • Wat een rijstveld en een voorvork samen in een verhaal doen

    Door: Evert Zoutewelle

    Het zal je maar gebeuren. Je leeft een prachtig leven, totdat je ineens geraakt wordt door de bliksem. Het overkomt Yoko in Bliksemkind van Hans Hagen. Als ze vervolgens weer bij bewustzijn komt, heeft Yoko een steen in haar handen waarmee ze zieken kan genezen. Het hele dorp loopt uit en alle kwalen worden door Yoko onder handen genomen. Mét resultaat. Het nieuws verspreidt zich als een lopend vuurtje. Al gauw stromen vanuit alle hoeken van het land mensen toe, op zoek naar genezing.

  • Niet kijken maar zien

    Door: Lara Gerse

    Ronnie de roerdomp en het geheim van het moeras van Arjan Dwarshuis en Marieke ten Berge is een feest voor iedereen die van vogels houdt. Zelfs wie niets met vogels kijken heeft zal na het lezen met meer plezier de vogels om zich heen zien en horen. Het is een boek dat je het liefst in één keer uit leest. Of misschien zou het nog fijner zijn als Ronnie de roerdomp helemaal nooit uit was.

  • Vrienden die voor je vechten

    Door: Marco Zoon

    Een boek van Jean-Claude Mourlevat is een literaire traktatie waarvan je blijft genieten en die de honger naar lezen op verschillende manieren kan stillen. Dat geldt onverkort voor het nieuwe avontuur van Jefferson, Een verdwijning met een staartje. We leerden Jefferson en de dierenwereld waarin hij leeft, kennen in zijn eerste avontuur waarin hij de moord op zijn kapper oplost. Het is een paar jaar later en Jefferson (egel en student geografie) en zijn beste vriend Gijsbert (varken en verwarmingsmonteur) leiden een rustig leventje, totdat hun vriendin Simone (konijn) plotseling spoorloos verdwijnt.

  • Zeven verhalen in twee boeken

    Door: Tyche van der Vossen (17 jaar)

    Wat hebben een eenogige dwerg, een theatrale zakkenroller, een oud vrouwtje dat de toekomst ziet, een blinde vos die kan praten, een koorddanseres zonder ouders, een jonge koetsier met sproeten en een jongen die speeldoosjes maakt met elkaar te maken? Het zijn allemaal personages uit de boekenserie De zeven sleutels van Tom Rijpert. Samen gaan […]

  • De lat niet te hoog

    Door: Olivier Rieter

    De stripreeks Krypto voor negen jaar en ouder gaat over het geheimzinnige meisje Orelia dat een speciale relatie heeft met onderwatermonsters. In deel vier met de titel ‘De IJmist’ worden niet alle geheimen rond Orelia onthuld. Maar de gebeurtenissen in het album werpen wel een nieuw licht op mistige organisatie Krypto uit de reekstitel. Auteur Hans Jørgen Sandnes (1979) gebruikt een tekenfilmachtige stijl en ook het kleurgebruik roept de animatiefilm in de herinnering.

  • Zolang er niet gefloten is, is alles nog mogelijk

    Door: Melanie Roseboom

    De beste vrienden Stijn en Storm voetballen bij FC Rapitas. Ze zijn erop gebrand om het kampioenschap te winnen van SV EMS, die de Stieren worden genoemd. De rivaliteit blijft niet alleen op het voetbalveld.

  • Over kippen, bijzondere getallen en het maken van een film

    Door: Inge Noordzij

    ‘Iedereen denkt dat ik Drikus een bloedneus heb geslagen om die kip, maar dat is niet waar.’ De eerste zin van Over een zombiefilm en gelukkige getallen van Jaco Jacobs maakt meteen nieuwsgierig. Als de titel van het boek dat al niet heeft gedaan. Waar de gelukkige getallen vandaag komen merk je op de eerste bladzijde al meteen op. ‘Ik heet Martin Antonio Retief. Ik ben 13 jaar, 11 maanden en 12 dagen oud.’ Martin houdt ervan om dingen te tellen. En gelukkige getallen bestaan echt, blijkt later in het verhaal. 

  • Een enorme puinhoop

    Door: Suzanne Bergman

    We zijn met zijn acht miljarden op aarde, inmiddels. Een niet te bevatten aantal. En we hebben er met zijn allen ook een niet te bevatten rotzooi van gemaakt. In De grootste voetafdruk drukken Rob (auteur) en Tom (illustrator) Sears ons op geestige maar niet mis te verstane wijze met de neus op de feiten. De Sears-broers zeggen het zelf: onze hersenen zijn niet gemaakt om gigantische getallen te bevatten. Toch doen ze vervolgens een geslaagde poging om dat wat niet te bevatten is in woord en beeld inzichtelijk te maken. Om met acht miljard mensen kennis te maken moet je bijvoorbeeld duizend jaar lang dag en nacht ‘hallo, leuk je te ontmoeten’ zeggen.

  • Hoe een ontmoeting een zonnestorm veroorzaakt

    Door: Annebeth van der Kamp

    De spin en de sleutel van Anna Woltz is een heerlijk boek waar eigentijdse thema’s samengebracht worden tot een heel mooi, spannend en ook ontroerend verhaal. Dit verhaal over geheimen, problemen, de kracht en macht van vloggen en van het internet, over het gemis van een moeder, het gebrek aan communicatie, het vergaan van de wereld en preppen, is moeilijk weg te leggen. Zelfs als je het uit hebt, gaat het nog even met je mee.

  • Een jeugdversie van de Titanic, maar dan anders

    Door: Radboud Hafkamp

    De derde jeugdroman van schrijversduo Marlene Rebel en Lucinda Vos, De Titanic en het raadsel van de Grote Omar, inspireerden zij op verhalen en uitgebreide documentatie over de Titanic. We kennen het van de film: het onzinkbaar geachte passagiersschip dat tóch vergaat door tegen ijsrotsen te varen. En de liefde die opbloeit tussen een meisje van hoge stand en een jongen uit een achterstandswijk. Met als motto ‘misschien is het gebeurd, misschien is het niet gebeurd, maar het ZOU gebeurd kunnen zijn’ beschrijven de auteurs hun eigen versie via twee kinderen die zij laten meevaren op het schip. We beleven nu de reis en de ramp door hun ogen.

  • Een heroïsch verhaal over een Arabische held

    Door: Lara Gerse

    In het boek De ongelooflijke (maar waargebeurde) heldendaden van Antar van schrijver Lydia Rood en illustrator Juliette de Wit vertelt Haroen over zijn grote broer Antar. Haroen en Antar leven in een wereld met heuvels en zand hier ver vandaan. Een wereld waarin hiërarchie, familie, bloedbanden en aanzien een grote rol spelen. En dat is nou juist waar het probleem van Antar ligt.