Categorie: Recensie
-
Het genot begint bij Onderweg, het nieuwste boek van Pepijn Lievens, al bij de prachtige uitvoering door uitgeverij De Eenhoorn. Het ‘avonturenverhaal’ op A4-formaat heeft een harde kaft, is zelfs ingenaaid, ruikt overweldigend lekker en is heel mooi geïllustreerd door Astrid Verplancke. De vijftiger Lievens is een in Vlaanderen gekend acteur en tekstschrijver en heeft ook enkele (jeugd)boeken op zijn naam staan. Romeo & Julia: een vleselijk liefdesverhaal is in Nederland misschien de bekendste, omdat het in 2021 een Jonge Juryleestip was. In dit boek beleven Rowad en Julie, buurkinderen van twee concurrerende slagers met verschillende culturele achtergronden hun schijnbaar onmogelijke liefde, als in de bekende tragedie van Shakespeare. Zo’n literaire verwijzing is in Lievens nieuwste boek Onderweg weer volop aanwezig, in dit geval naar de geschiedenis van de Griekse held en minotaurusdoder Theseus, die niet wist wie zijn vader was.
-
Het verhaal van dokter Dolittle is al oud. Het is vele malen in kinderboeken verteld en verfilmd en het heeft nog niets aan aantrekkingskracht ingeboet. De relatie tussen mens en dier staat centraal in dit verhaal. Een andere belangrijke rol in dit verhaal is weggelegd voor de geneesheer. De dokter is ouder en dus wijzer. De dokter is aardig, niet gehecht aan geld en materiële zaken. Hij is een slordervos. Hij is eigenlijk de volwassene zoals wij die graag zien tussen zijn kinderen, de dieren. Bovendien kan hij wonderen verrichten: dieren en mensen genezen en van hun pijn afhelpen.
-
Een inktvis die zijn plek op de zeebodem verlaat om de mensenwereld te verkennen: het is een uitgangspunt waar je niet direct op komt. De Tsjechische Magdalena Rutová confronteert in Ik, Octopus met dat idee twee totaal verschillende werelden met elkaar. De ondertitel ‘De mensenwereld door de ogen van een wijze inktvis’ suggereert dat het boek vooral over de mensenwereld of het gedrag van mensen gaat, maar er duiken meerdere thema’s op. Ook het leven van octopussen zelf komt aan bod naast zaken als milieuvervuiling en plastic soep.
-
Romeo’s vader is uitbehandeld
Recensie door: Juno Blaauw
Romeo woont met zijn vader en zijn moeder in een stokoud wit huisje schuin tegenover de school. Vanuit zijn kamer kan hij de nieuwe buren zien: vader Berk, zoon Sam, opa, en een meisje, Tobi, dat even oud als Romeo is en bij hem in de klas komt. Tot grote ergernis van Romeo’s moeder verbouwen de nieuwe buren maandenlang. Sinds zijn vader is uitbehandeld is zijn moeder aldoor boos. En ze houden kippen, waarvan Romeo er eentje op zijn balkon vindt. Zo begint Kip op zijn kop van Jowi Schmitz. Dat Tobi de urn met haar moeders as op haar eerste schooldag de klas laat rondgaan (‘Mag ik nu mijn moeder terug?’) schept meteen een band, net als de weggelopen kip die steeds bij Romeo op bezoek komt. De kinderen raken snel bevriend en de kippen krijgen namen.
-
Een vriendschap tussen een eigenzinnige pinguïn en een kribbige ober: een niet alledaagse aangelegenheid. Toch neemt De ober en de pinguïn, geschreven door Joukje Akveld en geïllustreerd door Jan Jutte de lezer mee in deze bijzondere vriendschap. Als Fred de pinguïn op een avond uit eten wil gaan, wordt hij door de ober van het restaurant geweigerd. ‘Verboden voor huisdieren’, bromt de ober. De pinguïn laat zich niet afschepen: ‘Zie ik eruit als een huisdier? ‘Blaf ik, blaas ik?’.
-
In dit nieuwe kloeke boek van Jacques & Lise heb je als kind een degelijk exemplaar in handen. Een robuuste hardcover met stevige pagina’s en een iets afwijkend langwerpig formaat. In August lezen we over een kluizenaar die zichzelf opoffert om het bos in de gaten te houden. Je ziet hem al loeren met die enorme verrekijker in zijn handen. Jacques & Lise zijn een duo op het gebied van grafisch ontwerp (kaartjes, muurschilderingen, banners), schrijven en illustreren. In veel van hun werk zie je in herkenbare beeldtaal ronde mens- of dierfiguren met grote lijven, forse armen en benen met daarop soms een nogal klein uitgevallen hoofd.
-
De Belgische journaliste en dichteres Barbara de Munnynck publiceerde onlangs Een kleine wereldgeschiedenis in grote data. Als je nog geen liefhebber van geschiedverhalen was word je het door dat boek alsnog. Het in het afgelopen voorjaar verschenen boek is breed van opzet, laat het belang van historische feiten zien en is daarnaast ook nog eens erg humoristisch. Illustratrice Isabelle Geeraerts geeft in haar omslagtekening treffend de sfeer weer: een kind zit, verdiept in een boek in een grote leunstoel waaromheen historische figuren geschaard staan die allemaal nieuwsgierig lijken te gluren naar wat er over hen wordt geschreven.
-
Wat zou er gebeuren als de stad waar je in woont belegd wordt? Het is 1574 en de elfjarige Bregje uit Gevangen in de stad van Marte Jongbloed maakt dit mee. Ze woont in het weeshuis van Leiden en moet vanwege de dreiging van een beleg door de Spanjaarden in dienst bij een huishouden. Dat huishouden is van Dirkje Louwerijsdochter, een vroedvrouw. Zij is erg tevreden met de hulp van Bregje. Maar als er tijdens het beleg steeds minder te eten is in de stad en ook nog eens de pest uitbreekt, komen Bregje en de vroedvrouw in moeilijkheden terecht.
-
‘Geweldige verhalen die mensen elkaar gedurende duizend jaar hebben verteld om het menselijk bestaan en de wereld om hen heen te verklaren’, zo noemt Thiago de Moraes de oeroude overleveringen van volkeren over de hele wereld die hij opnam in zijn Mythenatlas. ‘De plek waar mensen wonen en de manier waarop ze leven bepaalt voor een groot deel hun ideeën over de wereld’, schrijft hij iets verder. In zijn boek heeft hij een groot aantal van die verhalen verzameld, afkomstig uit twaalf regio’s over de hele wereld: Noord-Amerikaanse stammen, de Azteken, Ierland, de Yanomami in Zuid-Amerika, de Yoruba in Afrika, de Grieken, Egyptenaren, Noren, de Slavische landen, de Hindoes, Japan en Polynesië.
-
Een moeder en haar jonge zoon halen, liggend in bed met de hoofden vlak bij elkaar, herinneringen op aan de tijd dat ze nog met zijn drieën waren. Ze zijn net verhuisd naar een appartement in de stad; vader is achtergebleven in het witte huis in de weilanden ergens buiten de stad. Terwijl de zon opkomt, denken ze terug aan die keer dat de zoon leerde fietsen, aan een logeerpartij bij opa, en aan het heel recente afscheid van hun huis. En van vader – zo zien we in de illustraties. Tussen de regels door gaat Weet je nog? over een scheiding, maar het gaat vooral over afscheid nemen en opnieuw beginnen. En over de (veer)kracht van herinneringen, en welke invloed je daar zelf op hebt.
-
Kermiskind van Jacques Vriens is een historische jeugdroman die zich afspeelt in de jaren twintig van de vorige eeuw. Rosa reist met haar kermisfamilie door het land om theatervoorstellingen op te voeren. Hoewel ze braaf de rollen speelt die haar vader, de directeur, haar toebedeelt, vindt ze toneelspelen diep van binnen afschuwelijk. Hoe legt ze dit uit aan haar ouders? Kermis zit in haar bloed. Theater Vonkestein is alles wat ze heeft.
-
Woord en beeld
Recensie door: Miet De Bruyn
Pret verzekerd voor kinderen vanaf een jaar of vier én hun voorlezers, met dit prachtige boek. Zowel in de gedichten als in de illustraties valt voor kleuters heel veel te herkennen. Bovendien zijn taal én teken zo fris en sprankelend in deze verzameling verzen, dat elke lezer/luisteraar ervan, gegarandeerd een poëzieliefhebber wordt voor de rest van zijn leven. En dat kunnen we uiteraard alleen maar toejuichen.
-
In Te veel troep! staan de eksters Mo en Bo centraal. Eksters staan bekend om hun grote, intelligent gebouwde nesten en Mo en Bo doen daar een schepje bovenop. Omdat hun toekomstige kuikenkinderen werkelijk niks te kort mogen komen, gaan ze op zoek naar spullen. Eerst richten ze zich op versieringen. Maar hebben hun toekomstige kuikens niet ook praktische zaken nodig, zoals een fiets? Hoger en hoger wordt de stapel spullen in het nest tot het onvermijdelijke gebeurt … kraak!
-
Wat zou jij doen met meer dan twee armen? De octopus, in dit nieuwe verhaal van Toon Tellegen, heeft voor al zijn acht armen een eigen logische functie. Of toch niet? In dit prachtige prentenboek De armen van de octopus lezen we hier meer over. Op de bodem van de zee staat een tafel met daarop wat servies en uit een kommetje steken groene zeewiersprietjes. Verder staat er een bed en een extra stoel voor het bezoek dat misschien langs zou kunnen komen. Om de octopus heen heeft Annemarie van Haeringen verschillende zeedieren getekend met vooruitstekende gebitjes, uitsteeksels en sprekende gezichtsuitdrukkingen die passen bij de sfeer van elke nieuwe bladzijde.
-
‘Eigenlijk was het dit jaar best goed met mij gegaan. Ik kon wakker worden, opstaan, me aankleden, ontbijten, douchen, zonder dat mijn hoofd gevuld was met zwaarte, of dat mijn oren suisden alsof die flapjes nog de enige uitgang waren voor al mijn gedachten’. Dit realiseert de achttienjarige Roman zich. Hij is de hoofdpersoon uit de jeugdroman Brand van Anke Kranendonk. Hoewel het al jaren zo was dat ‘alleen de buitenkant van Roman’ nog meedeed, was het inderdaad verder best goed gegaan. Tot nu, het moment dat er ergens in de buurt een brand uitbreekt. De brandgeur die in de lucht hangt, maakt da
-
In De grote vloed slingert Sjoerd Kuyper ons meteen het verhaal in: het is 4 mei 2029 als Moos wakker wordt doordat het bed van zijn opa vanaf de benedenverdieping omhoog gespoeld is en tegen het voeteneind van zijn eigen bed botst, hoog in de torenkamer. Opa denkt dat hij in zijn bed geplast heeft, maar de wereld is onder water gelopen door de grote vloed, en de bedden zijn mee gaan drijven op de stroom. Er is alleen nog maar zee.
-
Zeven verhalen verbonden door dezelfde prachtige groene heuvel, die door de eeuwen heen weinig verandert. Wat wel verandert, zijn de mensen en de manier waarop ze leven. In de verhalenbundel 1 heuvel 6000 jaar 7 verhalen van Angela McAllister is een groene en bloeiende omgeving vol dierlijk leven het decor voor de zeven verhalen. Het oudste verhaal neemt je 6000 jaar mee terug in de tijd, terwijl het laatste verhaal gesitueerd is in de huidige tijd.
-
Het Achterhuis, Anne Franks dagboek, is een van de meest gelezen boeken ter wereld en dat is zeker niet alleen te danken aan het aangrijpende verhaal. Het zit hem in de manier waarop Frank vertelt, haar heldere stem, scherpzinnige (zelf)kritiek en onverbiddelijk oog voor het grappige en absurde. Al na de eerste paar bladzijden is duidelijk: hier is een schrijver aan het woord. Dat Frank naast haar dagboek ook verhalen schreef zou dus niemand moeten verbazen. Pennekinderen — Verhaaltjes en gebeurtenissen uit het Achterhuis viert Franks schrijverschap én herinnert ons aan de verschrikkingen van de holocaust. Frank stierf in februari ’45, zes maanden na haar laatste dagboekaantekening, in concentratiekamp Bergen-Belsen.
-
Zou je weleens een regendruppel willen zijn? Hoe vangt opa de zuchtjes van de zee in zijn rechteroor? En wat als er in het midden van jezelf een elf woont, die af en toe een trol wordt?
-
Over het uit elkaar gaan van ouders vanuit het perspectief van hun kind
Recensie door: Olivier RieterHotel Kosmos gaat over de elfjarige Maia die met haar ouders op zomervakantie is in een vakantiepark met de naam uit de boektitel. Schrijver Yelena Schmitz schrijft in een erg sobere of uitgebeende stijl vanuit het perspectief van Maia die ziet hoe het huwelijk van haar ouders op de klippen aan het lopen is. Aanvankelijk houd je Maia voor jonger dan ze is, naïever misschien. De stijl is het sterkste punt aan het dunne boek. In eenvoudige zinnen zonder opsmuk wordt het perspectief getoond van Maia. Ondanks of dankzij de sobere stilitistische aanpak ontstaat een goed beeld van het karakter van het hoofdpersonage.
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De BruynMeedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom
