Categorie: Recensie
-
Elk kind is uniek. Elk kind is anders. Met die premisse schreef David Vliestra zijn nieuwste telg De lijst van Violet Sopjes.Vliestra is zelf meester in groep 4 van het basisonderwijs en is al aan zijn dertiende kinderboek toe. Waar hij tot nu steeds een beetje op het achterplan bleef, zal daar met dit boek zeker verandering in komen. De lijst van Violet Sopjes is een luchtig boek over een belangrijke problematiek en daarmee zet de schrijver zich zeker op de kaart. De elfjarige Violet Sopjes is in behandeling bij een psycholoog omdat ze aan een sociale angststoornis lijdt. Haar beste vriendinnetje Ennie probeert al enkele maanden opnieuw met haar te spelen, maar Violet sluit zich angstig op. Ze is ook ontzettend hard bezig met wat anderen van haar denken.
-
Het is opvallend hoe vaak kinderboeken weten aan te sluiten bij de tijdgeest en lopende discussies. In het nog korte bestaan van Jong Literair Nederland kwamen boeken voorbij over gevaren van plastic, over de afvalberg, over klimaatverandering en grensoverschrijdend gedrag. […] Lichamen zijn leuk is daarom een boek waarin kleine kinderen in hun eentje kunnen bladeren om mensen in al hun verschijningvormen te zien, maar vooral een dat uitnodigt om samen te bekijken en op zoek te gaan naar allerlei kenmerken en die te benoemen om vervolgens te fantaseren over je reactie als je afgebeelde mensen in je dagelijkse leven tegenkomt.
-
De kunst van rake zinnen
Recensie door: Juno Blaauw
Op Literair Nederland verscheen onlangs een recensie over een boek dat ook boeiend kan zijn voor jong volwassenen. ‘Bij Zwarte meisjes voel ik me ongemakkelijk.’ Met de eerste zin van haar debuutroman Lotgenoten laat Sabrine Ingabire, een jonge Rwandees-Belgische schrijver, zien dat ze de kunst van rake zinnen beheerst. Het zit hem niet in de controverse, de lichte paniek die je als lezer voelt. Mag je zoiets zeggen? Of misschien vooral, wie mag zoiets zeggen en wie niet? Het sterke is dat Ingabire die zeven woorden niet inzet puur om te provoceren. Ze heeft ze nodig om het thema van Lotgenoten van het begin af aan ondubbelzinnig te verwoorden.
-
Hoe laat is het? In het Engeland van Het Uurwerk Mysterie, geschreven door Sam Sedgeman, kan het antwoord op deze vraag voor eeuwig veranderen. De Nieuwe Tijd wet zal ervoor zorgen dat de dag voortaan uit tien uren bestaat met elk honderd minuten en honderd seconden per minuut. De vader van hoofdpersoon Isaac onderhoudt de klok van de Big Ben en is niet bepaald enthousiast over de Nieuwe Tijd. Vlak voordat er over de Nieuwe Tijd wet gestemd wordt, verdwijnt hij op mysterieuze wijze.
-
‘Maak je maar niet te druk,’ zegt meester Pauwel op een hopeloos moment tegen Bries in De macht van Algas, de nieuwste jeugdroman van Marco Kunst. ‘Er is altijd hoop. Als je dat maar onthoudt. Niemand weet hoe de toekomst eruitziet.’ Die toekomst is nu in deze dystopie die zich afspeelt in 2317. Het westen van Nederland is al tweehonderd jaar eerder opgegeven, teruggegeven aan de zee. Er zijn enkele plukjes land overgebleven waar mensen zijn gebleven, zoals op het voormalig Zeeuwse eiland Walcheren. Hier wonen de hoofdpersonages van dit boek, vier tieners met verschillende achtergronden en kwaliteiten:
-
Wat een plezier moet Philip Bunting hebben gehad bij het schrijven van De meest krankzinnige dieren ter wereld. Op zijn beurt heeft vertaler Robbert-Jan Henkes zich kunnen uitleven op woordspelletjes en grappige taalvondsten. Het is niet mogelijk ook maar één bladzijde in het boek te lezen zonder dat je moet glimlachen of schateren. Als je niet beter weet zou je kunnen denken dat Bunting zijn fantasie heeft botgevierd op niet bestaande dieren. Maar de schroefhoorngeit, de punkschildpad, de macaroni-pinguïn en de plofmier: ze bestaan echt.
-
Tijgerlezenboek over een leeuw
Recensie door: Annebeth van der Kamp
Een leeuw in de supermarkt is een boek uit de serie Tijgerlezen. Volgens uitgeverij Querido leren kinderen het gelukkigst lezen als ze zelf een boek uit mogen kiezen. Tijgerlezenboeken leggen daarom de nadruk op humor en spanning. Dat is bij Een leeuw in de supermarkt zeker gelukt. De bedoeling van de tijgerlezenboeken is dat de kinderen plezier kunnen beleven aan het lezen, zelfs al hebben ze dit nog maar net geleerd.
-
Veel vertrouwen heeft zijn vader er niet in, maar het moet er maar eens van komen: Billy de hamster krijgt een oud pistool (zonder kogels, dat dan weer wel) en moet leren om andere dieren bang te maken. Een boef moet hij worden, net als zijn vader. Met dit gegeven begint de verhalenbundel Het wilde leven van Billy de hamster van schrijver en illustrator Catharina Valckx. Wat volgt is een opeenstapeling van droogkomische situaties die allesbehalve voorspelbaar verlopen.
-
In Wammerswald, een teruggetrokken dorp dat alleen bereikbaar is per veerpont, spoelt een meisje aan. De Vindeling, zoals ze wordt genoemd – haar naam is ze vergeten – heeft geen ouders meer en is weggespoeld bij haar vervelende tante Idaliek. Eerst bekijken de dorpsbewoners haar met achterdocht, maar al snel melden verschillende mensen zich aan als opvangadres voor dit eigengereide, vindingrijke meisje. Want ze kan toch niet alleen wonen? Ondertussen gaat De Vindeling op ontdekking uit in het dorp en daarbuiten, waarbij ze een bijzondere ontmoeting heeft in het donkere bos. Die ontmoeting zet van alles in werking, waardoor het de vraag is of De Vindeling wel in het dorp kan blijven.
-
Dit gaat nooit voorbij is een bijzonder boek. Bijzonder, omdat het een buitengewoon knap kunstwerk is en omdat het niet onder één hoedje te vangen is. Het is geen prentenboek voor kinderen; daarvoor zijn de teksten niet genoeg afgestemd op hun leefwereld en bovendien aan de lange kant. Ook de illustraties zijn niet meteen wat we verwachten in een kinderboek. Maar het is ook geen graphic novel voor volwassenen. Dit gaat nooit voorbij is wèl een prentenboek, voor iedereen vanaf een jaar of 16, die wijs en gevoelig genoeg is om te genieten van wat Octavie Wolters hier zo magistraal verwoordt en verbeeldt.
-
Met zijn toegankelijke taalgebruik schetst Wouter Klootwijk zorgvuldig de beleefwereld van Luuk en Kaat, die in de buurt van een haven wonen. Hun vader is mosselvisser. De wereld van deze kinderen is klein: alles speelt zich af rondom hun huis in de buurt van de haven en de zee en de avonturen zijn niet groter dan de dagelijkse dingen in het leven, inclusief de dagen dat je je verveelt. Hierdoor leren we veel van de omgeving en de sfeer van de omgeving van deze broer en zus. Over het gevaar van eb en vloed, over dat krabben niet vooruitlopen, over de weg langs de zeedijk richting de frietfabriek en het Havenhotel.
-
Het komt niet vaak voor dat een boek baat heeft bij een spoiler, maar Onder de brug, Evelien de Vliegers aangrijpende boek voor oudere tieners, is op zijn spannends als je voor je met lezen begint al een beetje weet waar het over gaat. Dat de zeventienjarige Jowi in het ziekenhuis ligt, moet je bijvoorbeeld weten – in een coma waaruit hij mogelijk niet zal ontwaken. Dat hij is gevonden onder een grote betonnen brug, met op zijn hand een woord: sorry. Dat zijn vrienden er niets anders over kwijt willen dan dat ze die avond truth or dare gespeeld hebben. En dat de zoon van de schooldirecteur, die leidt aan psychoses, meer heeft gezien dan hij vertelt.
-
Schrijfster Rian Visser en illustrator Janneke Ipenburg hebben met Het is een zachte dag vandaag een warme en toegankelijke bundel vol kinderpoëzie gemaakt. De bundel bevat veel fijns om voor te lezen aan kinderen en is voor de volwassen lezer even aansprekend. Het is Visser gelukt om in heldere en hartverwarmende taal woorden te geven aan alledaagse en herkenbare gevoelens waarbij ieder gedicht wordt ondersteund en verrijkt door de wondermooie illustraties van Ipenburg.
-
Gympie-gympie: grappige naam voor een plant die één van de giftigste ter wereld is. De holle naalden van de plant zijn gemaakt van een soort glas dat zich diep in je huid kan boren als ze afbreken. Beetje gif erbij van de naald en je hebt de ergste pijn die je je kunt voorstellen. Geen wonder dat de wildste verhalen bestaan over paarden die van kliffen sprongen na het eten van de plant en – nog spectaculairder – een militair die zijn billen had afgeveegd met de gympie-gympie.
-
Een van de toverstofjes die kinderboeken bevatten, is dat de grens tussen werkelijkheid en fantasie er fluïde in is. Dat maakt dat ook ‘volwassen kinderen’ ze zo graag lezen. Om zich te laven aan dat moeiteloos hinkstapspringen tussen waar en niet-waar. Tussen ‘je-weet-wel-beter’ en ‘kan best’. Een geloof dat je richting het volwassen worden, ergens onderweg, onherroepelijk verliest. Een bal in het heelal van Margaretha van Andel is zo’n boek dat je daar weer even aan herinnert.
-
De familie van Farid heeft het niet makkelijk, het is een hard leven. Het heeft al jaren nauwelijks geregend en de taliban worden steeds machtiger. Halverwege 2019 besluiten Farids ouders hem te laten vluchten, ze hebben België, in hun hoofd om daar asiel aan te vragen met de hoop dat de familie zich later bij hem mag voegen. Farids vader regelt de transfers met mensensmokkelaars. Dit kost duizenden dollars. Dat de mensensmokkelaars eerder niet dan wel betrouwbaar zijn neemt hij op de koop toe.
-
Tosca Menten staat bekend om haar verhalen vol hilariteit en energie. Al 25 jaar lang schrijft Menten boeken die populair zijn, met een flinke dosis humor én een heel eigen gevoel voor taal. Haar jubileum als schrijfster viert ze met de kleurrijke verhalenbundel De Reuzenpoffer en andere verhalen. De bundel is een bonte verzameling van haar beste verhalen, rijmpjes én een nieuw verhaal over een gigantisch poffertje dat een eigen leven gaat leiden.
-
De Italiaanse illustratrice Noemi Vola maakte een boek over hoe het voor haar lijkt om een (regen)worm te zijn: De woelige wereld van de worm. Ze doet dit vanuit een menselijk referentiekader, het gaat deels om antropomorfisme, het toekennen van menselijke eigenschappen aan dieren. Deels gaat het in de interpretatie van Vola echter er ook om iets dichter te komen bij hoe het is om een worm te zijn, bij de worm-ervaring.
-
De twaalfjarige Veertje leefde meer dan honderd jaar geleden. In die tijd stopten veel meisjes noodgedwongen met school om te gaan werken als dienstmeid. De weg naar morgenochtend gaat over de nacht voorafgaand aan Veertjes eerste werkdag. Het is een beeldverhaal, gevat in illustraties en tekstballonnen, dat Joke van Leeuwen creëerde ter herinnering aan haar oma, die ook zonder diploma’s door het leven ging. Beleeft Veertje de gebeurtenissen echt of droomt ze erover?
-
Met Het meisje en de rots heeft de Belgische schrijfster Kristien In-’t-Ven samen met illustratrice Martha Verschaffel en mooi, niet-alledaags boek geschreven over een meisje dat een rots met zich meedraagt. Als het meisje brood staat de bakken, komt er plots iemand aan de deur met een pakket. Het pakket komt uit een vrachtwagen met het opschrift ‘moeilijke boodschappen’. Het meisje verwacht helemaal geen pakket, ze heeft niks besteld. Het pakket blijkt een grote, zware rots te zijn, nog groter dan de deuropening van haar huis. De bezorger laat het achter voor de deur. Het meisje kan geen kant meer op.
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De BruynMeedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom
