Categorie: Column

We springen op de grote trampoline in de achtertuin. Hoger en hoger. We rennen in het rond en proberen elkaar te pakken. Na vijfduizend stappen en sprongen ben ik moe en ga liggen. ‘Even een oma-moment, lieverd,’ roep ik. Mijn kleinzoon springt een paar keer over mij heen en komt dan naast me. Samen kijken we naar de donker wordende lucht en het verschijnen van de maan die vol zal zijn.

Mijn kleinzoon knikt en komt snel terug met het door de Gouden Griffel en Zilveren Penseel bekroonde boek Uit elkaar, geschreven en geïllustreerd door Bette Westera en Sylvia Weve. Uit elkaar ontving ook de Woutertje Pieterse Prijs, zo lees ik op de harde achterkant. Het is een groot formaat boek vol ontroerende gedichten over liefde die soms overgaat, of ouders die gaan scheiden.

Had u al ooit het gevoel dat u een therapeut nodig had? Ik wel. Lang geleden kwam ik zo terecht bij een plaatselijk CGG (Centrum Geestelijke Gezondheidszorg) en na een kort intakegesprek werd mij een therapeute toegewezen. Zo haaks stond haar aanpak op wat ik mij voorstelde bij therapie, dat ik er net niet gillend […]

De Kostelijke Kleuterreeks boekjes zijn meeverhuisd naar Australië en bij gebrek aan nieuwe Nederlandse kinderboeken lees ik het verhaal van De Drie Biggetjes aan mijn kleinzoon voor. Mijn kleinzoon giert het uit als de wolf met zijn donkere stem roept: ‘Dan snuif ik en dan puf ik en ik blaas je huisje om.’ Binnen mum van tijd, alsof het in de genen zit, springt hij op en gebiedt mij de rol van alle drie biggetjes op me te nemen, terwijl hij de wolf speelt. Even later draaien we de rollen om en word ik de wolf.

Door mijn dochters aanhoudende vraag om een huisdier herinnerde ik me ineens een boekje dat zij in Nederland voor haar tweede verjaardag gekregen had en dat nog in een verhuisdoos lag. Ik ging op zoek en ’s avonds las ik haar Ik wil een poes, geschreven door Tony Ross, voor.

Over de kracht van muziek gaat ook de Young Adult roman Merel van Sarah Moon. Merel is een slimme, stille, wat eenzame puber, die droomt van vliegen. Op een dag wordt ze van het dak van de school gehaald en iedereen vraagt zich af wat ze daar deed. Wou ze springen? Merel weigert erover te praten en wordt naar een therapeute gestuurd. Uiteindelijk belandt ze, tegen haar zin, op een muziekkamp. Daar ontdekt ze dat de basgitaar haar vleugels geeft en langzaam maar zeker begint Merel contact te leggen met anderen. En ze vliegt, vliegt, vliegt. De helende kracht van muziek.

Een emigratie heeft voor- en nadelen. Een groot nadeel is dat ik aan mijn drie kinderen uit moest leggen waarom we emigreerden. Waarom ze niet meer bij neefjes en nichtjes woonden. Niet meer in de straat waarin ze met buurkinderen, en die waren er veel, speelden. Waarom het niet meer sneeuwde. En waarom het zo heet was, dag in dag uit. Bijna alles was anders geworden, zeiden ze. De wereld die ze kenden was weg. ’Zijn wij nu ook anders geworden, mama?’ vroeg mijn toen vijfjarige dochter. ‘Nu zijn we niet meer mensen van Nederland. Nu zijn we mensen van een ander land. Maar ik wilde mij blijven.’

Het lijkt mij een goed moment om ons nieuwe kinderboek Samen hier, wijs worden uit de wereld, geschreven door Oliver Jeffers, voor te lezen en mijn kleinzoon wordt meteen enthousiast als hij de cover ziet. ‘Dat boek lijkt op mijn nieuwe dekbedovertrek,’ zegt hij met een tevreden lach op zijn gezicht.