Categorie: Recensie
-
Stinkhond in het museum is een deeltje uit de reeks van auteur Colas Gutman en illustrator Marc Boutavant. Stinkhond en Plattekat vinden dit keer een kaartje voor het Louvre-museum. Dat komt goed uit! Ze willen dolgraag een keer de Mona Lisa bezoeken, en nu hebben ze een kans. Ze sluiten aan bij een schoolklasje en krijgen een rondleiding langs allerlei beroemde en minder beroemde werken. Al snel blijkt dat ze geen doorsnee dag hebben uitgekozen voor hun bezoekje. Er gebeuren rare dingen.
-
Je staat op de rand, kijkt naar beneden en… daar is het gat. In Gewoon een gat neemt Mathilde Stein je mee in de wereld van Soof, die prima kan zwemmen, maar blijft steken bij dat ene onderdeel. Voor veel kinderen is dat herkenbaar, want dat moment, armen vooruit en gaan, is voor hen het spannendste stukje van zwemles. ‘Kijk. Daar staat Soof. Op de rand van het bad. Ze bibbert. Ze wil niet. Of… ze wíl wel. Maar ze durft niet. En het MOET!’
-
Wanneer je verdriet mengt met geluk, zoals water met siroop, krijg je weemoed. Dat is precies wat Sjoerd Kuyper prachtig heeft neergezet in het kinderboek Maantje verhuist de zee. Maantje, een meisje dat eigenlijk Amani heet, hoort dat haar oma snel dood zal gaan. Maantje is gek op haar oma, dus je verwacht een heel verdrietig verhaal. Dat is het ook. Sommige lezers zullen een traantje laten, maar tegelijkertijd is het een warm, ontroerend verhaal waar geluk ook een grote rol speelt. Geluk om een lieve oma, die zorgt voor prachtige herinneringen in het hoofd van Maantje. Een weemoedig verhaal.
-
‘“Ze gaan het park sluiten!” “Wat zeg je nou?” vraagt de glasblazer. “Dat staat op een groot bord bij de ingang. Dat er een heel hoog gebouw komt. Met een foto erbij. Het wordt misschien wel het hoogste gebouw van de stad. Maar hoe moet het dan met Karper?! Waar moet die dan naartoe? Hij woont al heel lang in de vijver. Zo lang als ik er ben en dat is al heeeel lang.” “En zo lang als ik hier woon,” zegt de glasblazer. “Ik voerde hem al toen ik nog een jongen was!”’ Deze ontdekking vormt de basis voor het verhaal De glazen dierentuin van Harmen van Straaten.
-
‘“Mag ik eerlijk zijn?” vraag ik. “Ik vind hoe wij eruitzien… hoe zal ik het zeggen… een beetje saai.”’ Zo begint het gesprek dat de ik-persoon in Wonder aanknoopt met Grote Kunstenaar. De ik-persoon daagt zichzelf daarmee uit: ‘”Ik denk dat ik het beter kan. Ik ben ook kunstenaar!” “O, echt? Laat maar zien dan… ik ben benieuwd!” zegt Grote Kunstenaar’. Dat is de start van een explosie van kleur en creativiteit. In het kunstzinnige prentenboek Wonder haalt schrijver en illustrator Mark Janssen al zijn talent uit de kast. Resultaat is een bont gekleurd boek waar fantasie en kunst centraal staan.
-
Het plezier spat van de bladzijden van Naar het zwembad, van Eilika Mühlenberg. Een jongetje gaat met zijn vader en broer naar het zwembad. Hij kan nog niet zwemmen en vindt dat prima, maar hij moet op zwemles. ‘Vinden alle kinderen het leuk?’ Dat is de kern van het verhaal: alle kinderen moeten leren zwemmen, […]
-
Wat als je hoofd soms zó vol zit dat stilzitten onmogelijk voelt? In Bommel en ik neemt Enne Koens de lezer mee in het leven van Yuki, een meisje met een levendige fantasie. Samen met haar beste vriend Sem speelt ze het liefst hondje: Yuki is dan Bommel en Sem is Boef. Maar wanneer ze in groep 4 komen, verandert er ineens van alles.
-
Met Fluister het tegen de sterren heeft Pamela Sharon een young adultroman geschreven over jezelf durven zijn en jezelf accepteren zoals je bent, peptalk die de meeste tieners en adolescenten wel kunnen gebruiken. Het verhaal gaat over de albinotweelingzusjes Effie en Millie en speelt in Victoriaans 19e eeuws Groot-Brittanië, een tijd waarin weinig ruimte is voor wie ‘anders’ is, zoals de tweeling. Die ruimte is er in die periode wel in Macs rariteitenkabinet: een rondtrekkend circus met een verzameling mensen met bijzondere kenmerken zoals dwerggroei, minder of juist meer ledematen, overgewicht en non-binaire mensen.
-
Zack en zijn vrienden zijn terug!
Recensie door: Linda Wilting
In het eerste deel van Het leven van een hagedis van niks van Patrick Ness, verslaat hagedis Zack de grootste pestkop van de school. Je zou denken dat zijn leven daarna een stuk minder zorgelijk is. Helaas, niks is minder waar in Het leven van een hagedis van niks, de bijzonder belangrijke hoed. Vanaf het moment dat Zacks vriend Daniël met een roze hoed naar school gaat, verandert er iets in de vriendschap tussen Zack, Daniël, Alicia, drie hagedissen en Miel, de blinde buizerd. Daar waar de hagedissen eerst altijd samen een eenheid vormden, lijken ze nu uit elkaar te groeien. Alicia heeft een nieuwe vriendin, Daniël lijkt door die hoed opeens populair te worden bij andere leerlingen en ook Miel trekt zich steeds meer terug.
-
Het prentenboek Laurette en de begijnen begint met een flashback waarin Laurette, hoofd van het Begijnhof, naar buiten kijkt en glimlachend terugdenkt aan de dag dat ze de arme weduwe Saar ontmoet die met haar baby rondzwerft. Wat een verschil met nu! Saar is onderdeel van de vrouwengroep en baby Elise is een jong meisje van een jaar of zeven. Hoe is dat zo gekomen? Dat je samen sterk bent, is de rode draad van dit verhaal.
-
Woensdag 25 maart is de Inktaapprijs, dé literaire jongerenprijs, 2026 uitgereikt aan Joost Oomen voor zijn roman Het paradijs van slapen. De Inktaap is een leesbevorderingsproject van Passionate Bulkboek uit Rotterdam voor bovenbouwscholieren, dus leerlingen tussen de 15 en 19 jaar. Gedurende het jaar lezen, bediscussiëren en beoordelen de scholieren begeleid door hun docenten Nederlands drie genomineerde boeken. De nominaties voor 2026 waren naast Het paradijs van slapen van Joost Oomen Gebied 19 van Esther Gerritsen en Rouwdouwers van Falun Ellie Koos.
-
Lidewij is 16/17 jaar en zit in het voorlaatste jaar van de middelbare school. Hoewel zij een goede leerling is, laat haar motivatie vaak te wensen over. Zij kan zich moeilijk concentreren en vindt school gewoon heel stom. Lidewij heeft geen hoge dunk van zichzelf. Zij houdt een dagboek bij en schrijft gedichten. Lidewij heeft een speciale band met haar opa, opa Sigaar. Zo heet hij natuurlijk niet echt, Sigaar, maar Gérard, op zijn Frans: Zjeraar. Hoewel opa al tien jaar dood is, denkt Lidewij nog heel vaak aan hem. Opa kwam vroeger altijd eventjes bij haar langs, op haar kamertje. Dan kwam hij op haar bed zitten en vertelde bloedspannende verhalen over UFO’s en zo.
-
De verhalen verteller
Recensie door: Miet De Bruyn
In Kamishibai-Man van Allen Say maken we kennis met de oude Jiichan. Vroeger fietste hij elke dag naar de stad om verhalen te vertellen aan de kinderen daar en om de lekkere snoepjes te verkopen, die zijn vrouw Baachan maakte. Maar op een gegeven moment kwamen er steeds minder kinderen kijken en luisteren. Ze zaten allemaal binnen, voor hun nieuwe televisies. Jaren later krijgt de oude verteller heimwee naar zijn vroegere fietsrondes. Zijn vrouw maakt opnieuw de lekkere snoepjes van toen en de kamishibai-man fietst nog één keer naar de stad om een verhaal te vertellen…
-
Donkere prenten, geheel uitgevoerd in zwart, grijs en bruin. Slangen die dreigend door een bos kruipen, een grote schaduw die nadert. Het prentenboek Oorlog van José Jorge Letria maakt direct indruk. Bladerend door het boek word je overspoeld door een beklemmend gevoel, veroorzaakt door de donkere illustraties van André Letria. Dit is duidelijk geen boek voor jonge kinderen, maar wel een artistiek boek dat nieuwsgierig maakt, dat zowel angstig als prachtig aanvoelt.
-
Begin van het einde
Recensie door: Ardie Bos
Het zal je maar gebeuren, je wordt wakker en iedereen om je heen is veranderd in een dier. Je buurman, je vriend en zelfs je ouders. Het overkomt de dertienjarige Abel.
-
Leren leren
Door: Adri Altink
Een beroemde anekdote over schrijver Simon Vestdijk – zou zijn naam op scholen nog ooit vallen? – is dat hij zijn stofzuiger aanzette om zich op zijn schrijven te kunnen concentreren; dan had hij in elk geval geen last van overvliegende straaljagers. Kun je je met lawaai wel concentreren? In Train je Brain gaan Annemarie Venemans en Esther Walraven tamelijk uitvoerig op die vraag in. ‘Totale stilte werkt het allerbeste’ is hun uitgangspunt. Maar echt stil is het nooit: er tikt altijd een klok of je hoort pratende mensen of verkeer: ‘Dan kan muziek soms juist helpen; je wordt dan niet door elk geluidje afgeleid’. Wat Vestdijk (door de auteurs niet genoemd overigens) deed was dus zo gek nog niet.
-
Na verhalen over onbekende diepzeedieren en dieren die leven in de nacht, richt Matthijs Meeuwsen zich dit keer op een dier dat iedereen lijkt te kennen: de luiaard! In Een luiaard is niet lui schrijft Meeuwsen dat hij tijdens zijn reis door Costa Rica verliefd werd op deze vaak onbegrepen dieren. Paco Vink, al sinds het debuut van Meeuwsen verantwoordelijk voor de tekeningen, verzorgde ook voor dit verhaal de illustraties. Hoe ziet een ode aan een luiaard er precies uit?
-
Ontdek de wereld van amfibieën en reptielen
Recensie door: Ardie Bos
Kinderen willen ontdekken, over de wereld dichtbij of soms iets verder weg. Over alledaagse onderwerpen of onderwerpen die iets minder voor de hand liggen. Soms over de natuur, de wereld om ons heen of over het leven in het verleden of juist in het heden. De prentenboeken van ‘Willewete’ vertellen deze kinderen wat ze willen weten. Dit prachtig geïllustreerde prentenboek vertelt nieuwsgierige aagjes alles over amfibieën en reptielen. Sanne Ramakers en Liesbeth Rosendaal hebben voor de serie van ‘Willeweten’ een ware schat van informatie over amfibieën en reptielen neergezet.
-
Als je je verbeelding gebruikt kan de natuur alles. De hagel danst flamenco, de duinen zijn een vrolijk theater en een sneeuwbui wordt een warm dekentje. In deze bundel spatten de seizoenen in 25 sprankelende gedichten van de bladzijden. Toegankelijke en speelse poëzie voor groot en klein waar je warm van wordt, of het nou lente, zomer, herfst of winter is.
-
Ronnie de roerdomp is verliefd op roerdompe Elly. Maar nadat hun nest leeggeroofd wordt, is Elly spoorloos verdwenen. Dankzij een eerder aangebracht zendertje ontdekt Suus dat Elly naar het zuiden is gevlogen voor de vogeltrek. Toevallig gaat Suus met haar ouders op reis richting de plek waar Elly zich bevindt. Het plan is snel gemaakt: Ronnie vliegt ’s nachts mee, terwijl Suus overdag met haar ouders reist in hun kampeerbusje.
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De BruynMeedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom
