Tag: De Vier Windstreken
-
In een knus huis met een kleine rode deur woont Olivia. Niet ver daar vandaan, achter in de tuin in een grote boom, woont Muis. Ondanks hun fijne plek, voelen ze beide dat er iets mist in hun leven. Wanneer een storm de eik van Muis omver blaast, verliest hij zijn huis. Olivia doet er alles aan om een geschikt woonplek voor hem te vinden. Maar het is lastig om een huis te vinden dat ook een meteen thuis is. In het warmhartige prentenboek Het huis met het rode deurtje van Grace Easton draait het om vriendschap en het vinden van een plek waar je je thuis voelt.
-
De Duitse Katherina von der Gathen (1972) geeft seksuele voorlichting aan kinderen. Ze is ook schrijfster van non-fictie kinderboeken en het is dus geen wonder dat de onderwerpen daarvan met voorlichting aan kinderen te maken hebben. De meest uiteenlopende zaken komen langs: lichamelijke en geestelijke gezondheid, gender, schoonheidsidealen (en wat je je daarvan wel of niet moet aantrekken), wat je lichaam allemaal kan, communicatie en natuurlijk verliefdheid en seksualiteit. Per onderwerp zijn er korte blokjes tekst. In haar meest recente boek ‘AnyBody. Alles wat je altijd al wilde weten over je lichaam’ komen de meest uiteenlopende zaken langs: lichamelijke en geestelijke gezondheid, gender, schoonheidsidealen (en wat je je daarvan wel of niet moet aantrekken), wat je lichaam allemaal kan, communicatie en natuurlijk verliefdheid en seksualiteit. Per onderwerp zijn er korte blokjes tekst.
-
Wat als … een spook met een grote wens erachter komt dat hij eigenlijk iets anders wil? Iets dergelijks moet illustrator en auteur Lenny Wren gedacht hebben toen ze Wolfgang in de wei creëerde. Spookje Wolfgang heeft het goed naar zijn zin in de wei waar hij woont. Samen met zijn vriendjes vult hij zijn dagen met spelletjes doen in de mooie natuur. Maar Wolfgang heeft ambities: hij wil beroemd worden. Een beroemd spook, net als Govert Griezel. En laat Govert nu net een opvolger zoeken voor zijn baan als spook in kasteel Donkerstein. Wolfgang doet auditie en Govert kiest hem! Nu is Wolfgang het engste, meest geweldige spook ooit.
-
Op een dag realiseert Lin zich dat Kraan is verdwenen. Haar moeder stelt haar gerust. Kraan is op weg naar het broedgebied. Misschien vindt hij eindelijk een nieuwe geliefde. Lin gaat gerustgesteld slapen maar er knaagt toch iets dat in haar droom tot uiting komt. Daar ziet ze haar oma, die haar vertelt dat ze zich geen zorgen hoeft te maken: liefde overwint altijd. Ondertussen gebeurt er, met een beetje hulp van de dierentuin, het door oma voorspelde wonder: er is een geliefde voor Kraan. Ze heet Noa en het klikt tussen haar en Kraan.
-
‘Beer komt Draak tegen op een krakkemikkige oude brug…’. Zo begint Beer of Draak van Marcela Ferreira en Mark Chambers. En een verhaal dat start als een mop waar je echt even voor gaat zitten, kan alvast niet meer stuk. ‘Boven een snelstromende rivier,’ voegt Ferreira eraan toe. Voilà, een schepje spanning en sensatie en de ingrediënten voor deze kinderklucht staan op de eerste pagina al als een huis. Het probleem is even simpel om uit te leggen als lastig om op te lossen: er is één smalle brug en twee bolbuikige beestjes die erover willen. Wie laat de ander voor?
-
Zie de zon schijnt is een grappig Sinterklaasboek over ongeduld en leren wachten. Sint is namelijk behoorlijk ongeduldig. Het duurt hem veel te lang tot het weer Sinterklaas is. Het wachten lukt dit jaar gewoon niet. ‘Hoe lang nog?’ zeurt hij elke dag. De Pieten luisteren al niet meer. Midden in de zomer neemt Sint een besluit: Hij gaat gewoon alvast. En als de Pieten niet meewillen, dan vertrekt hij wel alleen! Maar is dat wel zo’n goed idee? Kun je Sinterklaas wel vieren in de zomer?
-
Petronella Catharina
Mooie vissen in het zwembad
Als ik in deze column een ode kon brengen aan zweminstructeurs dan zou ik dat onmiddellijk doen. Gisteren bracht ik mijn kleinzoon naar zwemles en vol bewondering keek ik hoe de zweminstructrice al die spartelende armen en benen van vierjarige kleuters leidde naar gestructureerde zwembewegingen. Hoe ze de aandacht van de kinderen wist te vangen middels speelse activiteiten, zoals door een hoepel spartelen. Toen, na een half uur, de zwemles afgelopen was en ik intussen een zwempak aangetrokken had, liepen mijn kleinzoon en ik naar het ondiepe speelbad.
-
Bosbodemzacht of blijdschapswarmte, zomaar een paar woorden die je kunt vinden in De Woordenschat van Simon Röthlisberger en Rebecca Gugger. Oskar stuit tijdens het graven op een schatkist. Hij is natuurlijk reuze nieuwsgierig wat daarin zal zitten. Als hij de kist eindelijk open heeft gekregen is hij teleurgesteld. Er zitten enkel woorden in, allemaal door elkaar heen. Oskar pakt het woord ‘knalgeel’ uit zijn schat, als hij het in de bosjes gooit rent er plotseling een knalgele egel uit. Zo ontdekt hij dat het toch wel leuk is, zo’n woordenschat.
-
Petronella Catharina
Vandaag ben ik een astronaut
Ik bedenk dat het avontuur groter kan worden door ‘s avonds, wanneer het donker is, samen op de trampoline te liggen en naar de sterrenpracht te kijken. In Australië is de sterrenlucht, vol schitterende lichtjes, fabuleus. Bovendien wonen wij tegen het bos aan, maar op een groot stuk open land wat het extra spannend maakt en de nachtelijke hemel spreidt zich meestal als een transparant laken boven ons uit. Mijn kleinzoon is er direct voor te vinden.
-
De stripreeks Krypto voor negen jaar en ouder gaat over het geheimzinnige meisje Orelia dat een speciale relatie heeft met onderwatermonsters. In deel vier met de titel ‘De IJmist’ worden niet alle geheimen rond Orelia onthuld. Maar de gebeurtenissen in het album werpen wel een nieuw licht op mistige organisatie Krypto uit de reekstitel. Auteur Hans Jørgen Sandnes (1979) gebruikt een tekenfilmachtige stijl en ook het kleurgebruik roept de animatiefilm in de herinnering.
-
In Een wereld vol kleur van schrijver Ben Lerwill met illustraties van Alette Straathof reizen we rond de wereld, op zoek naar kleuren die we allemaal delen. Op elke dubbele pagina vertelt Lerwill ons wetenswaardigheden over een bepaalde kleur. Natuur, de gebouwen van mensen en gedeelde tradities zijn omgeven door kleur. Doordat hij erover vertelt, vallen de kleuren ons meteen meer op. Deze kleuren, lijkt de auteur te willen zeggen, zorgen voor onze eenheid.
-
Daan is fietsbezorger. Hij racet de hele dag door de stad op zijn paarse bakfiets. Van ’s ochtends tot ’s avonds haalt hij gerechten op bij verschillende restaurants en bezorgt die op allerlei plekken en voor allerlei gelegenheden.
-
‘Ik denk dat lezen je hoofd bezighoudt. Boeken vechten niet met elkaar zoals mensen doen.’ Dit zegt Nour, het hoofdpersonage in Nours geheime bibliotheek van Wafa’ Tarnowska, een prentenboek met heel bijzondere illustraties van Vali Mintzi. In dit indrukwekkende en bijzonder mooi vormgegeven boek worden moed en gedrevenheid in tijden van oorlog verbeeld. Amir en […]
-
Stephen Hawking, is een prentenboek uit de serie Little People, BIG DREAMS. De Spaanse kinderboekenschrijfster Maria Isabel Sànchez Vegara schreef en publiceerde het eerste verhaal in 2014. Intussen zijn er tientallen delen verschenen. Elk deel van de serie wordt geïllustreerd door een andere illustrator.
-
[…]Dat planten met elkaar in contact staan en elkaars gedrag beïnvloeden krijgt pas vrij recent wetenschappelijke aandacht. Wat voorheen als wat zweverig geklets gold, zoals dat planten reageren op muziek, krijgt nu serieuze aandacht. […] Geen wonder dat het verschijnsel nu ook in non-fictie jeugdliteratuur wordt beschreven. Zoals in het kleurrijke De taal van planten van Helena Haraštová en Darya Beklemesheva. […] De taal van planten spreekt aan. Het laat je geboeider om je heen kijken.
-
De Duitse cabaretier Marc-Uwe Kling noemt zich een letterverplaatser. Naast zijn politiek geëngageerde podiumkunst, schrijft hij ook liedjes en kinderboeken op luchtige humoristische toon. Hij gebruikt hedendaagse thema’s, zoals internet in het prentenboekje in dezelfde reeks: De dag dat oma het internet kapot maakte. Of seksuele voorlichting in De dag dat papa over seks begon. De zesjarige Tiffany is de hoofdpersoon. Met grote ogen en open oren luistert het meisje naar haar vader, die met zijn zeventienjarige dochter Lisa en haar vriend, een stuntelig gesprek voert over seks. Lisa en Justin hangen als echte pubers afstandelijk en onderuitgezakt op de bank.
-
‘Dag mensen. Dag allemaal. Tot nooit weer,’ denkt de dertienjarige Lot als ze door haar moeder naar het klooster wordt gebracht. Zij is de hoofdpersonage van Het Zoete Water, de tweede historische jeugdroman van Joke Eikenaar, die eerder vooral als illustrator naam maakte. Zoals ook haar eerste jeugdroman, De vloek van Voorst, situeert Eikenaar Het Zoete Water opnieuw in de regio Zwolle, waar ze zelf woont. Haar grondige brononderzoek en zorgvuldige taalgebruik leveren een waarachtig beeld op van het leven in de late Middeleeuwen.
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De Bruyn
Meedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom







































