Tag: Petronella Catharina
-
Petronella Catharina
Oma sjeest
Soms heb ik wat medelijden met mezelf. Er is niemand in huis die mijn tegenslagen ziet of meemaakt en dan word ik wat soloverdrietig. En heus, het verdriet en medelijden mogen er van mij zijn. Het zijn gevoelens die erbij horen en ik laat ze toe. Bovendien weet ik dat ik nooit lang alleen maar verdrietig ben en medelijden hebben met mezelf is na een poosje uiterst vervelend en dus zet ik dan de muziek keihard aan, zing super vals mee met een popsong, eet vervolgens een lekker gebakje of snoep uit de koekjestrommel. Als ik het laatste koekje opgegeten heb, kan het leven zonder medelijden weer verder.
-
Petronella Catharina
Knuffels
Nu ik weer in Nederland woon, mis ik dat dichtbije dat ik had met mijn dochter en mijn kleinzoon en ben ik daarvoor afhankelijk van vakanties naar Australië of de bezoeken over en weer. Maar in die tussenpozen zijn er de beeldgesprekken, de vele beeldvoorleesuurtjes. Zoals vandaag. ‘Zal ik je eens lekker knuffelen?’ vraag ik mijn kleinzoon. ‘Dat kan toch niet, Oma? Ik kan je niet eens aanraken.’ ‘Nee, niet echt, dat is waar, maar jij weet vast wel iets te bedenken waardoor we toch kunnen knuffelen.’ Ik zie hem nadenken. Een moment later omarmt hij het scherm van de laptop en geeft er kusjes op.
-
Petronella Catharina
Dozen vol liefde
De eekhoorn moet afscheid nemen van de mier. ‘Niet met gejammer en wat zal ik je missen en kom gauw terug en zo’, want daar heeft de mier een hekel aan. Maar dat kan de eekhoorn niet beloven. Hij weet zeker dat hij aan de mier zal blijven denken en hem nooit zal vergeten. In Maar niet uit het hart heeft Toon Tellegen de mooiste dierenverhalen over afscheid verzameld.
-
Petronella Catharina
Wat wil je liever zijn, arm of rijk
Ik loop met mijn kleinzoon door ons dorp en vriendelijk groet hij een man die in de portiek van een failliet gegane winkel ligt en wakker wordt. Naast de man staat een winkelwagen waarin zichtbaar een aantal dekens en wat kleding liggen.
-
Mooie vissen in het zwembad
Door: Petronella CatharinaAls ik in deze column een ode kon brengen aan zweminstructeurs dan zou ik dat onmiddellijk doen. Gisteren bracht ik mijn kleinzoon naar zwemles en vol bewondering keek ik hoe de zweminstructrice al die spartelende armen en benen van vierjarige kleuters leidde naar gestructureerde zwembewegingen. Hoe ze de aandacht van de kinderen wist te vangen middels speelse activiteiten, zoals door een hoepel spartelen. Toen, na een half uur, de zwemles afgelopen was en ik intussen een zwempak aangetrokken had, liepen mijn kleinzoon en ik naar het ondiepe speelbad.
-
Petronella Catharina
Een man-oma
Vaak zijn vragen of opmerkingen van kinderen verrassend grappig of serieus. En soms dragen ze beide elementen in zich. Vandaag was er ineens weer zo één, grappig en serieus. ‘Oma, soms wil ik wel dat jij een man-oma bent.’ Even overweeg ik of ik mijn kleinzoon nu het begrip non-binair moet gaan uitleggen, maar ik besluit een moment te wachten en zeg na een paar seconden bedenktijd: ‘Oké, waarom wil je een man-oma, lieverd?’
-
Petronella Catharina
Vandaag ben ik een astronaut
Ik bedenk dat het avontuur groter kan worden door ‘s avonds, wanneer het donker is, samen op de trampoline te liggen en naar de sterrenpracht te kijken. In Australië is de sterrenlucht, vol schitterende lichtjes, fabuleus. Bovendien wonen wij tegen het bos aan, maar op een groot stuk open land wat het extra spannend maakt en de nachtelijke hemel spreidt zich meestal als een transparant laken boven ons uit. Mijn kleinzoon is er direct voor te vinden.
-
Petronella Catharina
Mijn huis is jouw huis
Bij mensen met een groot hart is er meestal een plekje vrij voor anderen. Dat heb ik zelf meermalen ondervonden. Toen wij in 1994 naar Australië emigreerden en uit het vliegtuig stapten, hadden we geen huis en geen andere spullen dan dat wat er in onze koffers zat. We vonden onderdak bij familie. Familie die hun huis voor ons opende en vijf mensen maandenlang onderdak, liefde en zekerheid verschafte.
-
Petronella Catharina
Bladzijden zonder tekst
Op zoek naar een geschikt voorleesboekje merk ik dat ik geen Nederlandse baby voorleesboeken heb en mijn blik gaat naar de rij Engelse kinderboeken die er ook staan. Ik neem een boek met een harde kaft van de plank en lees de titel: Baby Ways.
Recent
-
Wie een zuiver hart heeft, krijgt altijd antwoord
Door: Wendy de Bert -
Jonge Oogst – prentenboeken 3+ – week 22
Door: Ardie Bos -
Geen gewone tuin
Door: Saskia M. Toussaint -
Bijzonder ge(s)laagde jeugdroman
Door: Kris Mattheeuws -
Jonge Oogst – YA – week 21
Door: Miet De Bruyn -
Grabbelton van leuke weetjes
Door: Adri Altink -
Zwarte stof laat alle magie verdwijnen
Door: Alma Lanjouw -
De donkerte verkennen
Door: Saskia M. Toussaint -
Jonge Oogst – 7 – 10 jaar – week 20
Door: Marjet Maks -
Over de avonturen van een worm
Door: Iris Kraaij -
Pareltje
Door: Ardie Bos -
Miet De Bruyn
Meedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Door: Melanie Roseboom -
Jonge Oogst – non-fictie – week 19
Door: Carolien Lohmeijer -
Verder na je coming-out
Door: Bart Jongeling -
Vriendelijkheid met gaatjes
Door: Esther Bos -
Jonge Oogst – 3-6 jaar – week 18
Door: Ardie Bos -
De zee in jezelf
Door: Evert Zoutewelle -
Jonge Oogst – YA – week 17
Door: Miet De Bruyn -
Geen hoed want de pet staat te goed?
Door: Alma Lanjouw




























