Categorie: Recensie
-
Summer is zeventien jaar oud en ze heeft het niet makkelijk op haar school, het Corbeau College. Alana, haar beste vriendin, is verhuisd en ze vindt het lastig nieuwe vrienden te maken. Nog erger wordt het als Fabian en Dean, de grootste pestkoppen, een video online zetten waarop Summers blote borsten te zien zijn, het […]
-
Een boek van Jean-Claude Mourlevat is een literaire traktatie waarvan je blijft genieten en die de honger naar lezen op verschillende manieren kan stillen. Dat geldt onverkort voor het nieuwe avontuur van Jefferson, Een verdwijning met een staartje. We leerden Jefferson en de dierenwereld waarin hij leeft, kennen in zijn eerste avontuur waarin hij de moord op zijn kapper oplost. Het is een paar jaar later en Jefferson (egel en student geografie) en zijn beste vriend Gijsbert (varken en verwarmingsmonteur) leiden een rustig leventje, totdat hun vriendin Simone (konijn) plotseling spoorloos verdwijnt.
-
In 2023 werd illustrator en verhalenverteller Thé Tjong-Khing negentig jaar en dat heuglijke feit moest natuurlijk op grote wijze gevierd worden. En hoe vier je de verjaardag van één van ’s lands beste illustratoren beter dan met een boek! Taart voor iedereen is een vrolijke viering van het werk van Tjong-Khing. Een feestelijk en avontuurlijk prentenboek zonder tekst, waarin je vele bekende gezichten uit het werk van Tjong-Khing terugziet.
-
‘Tibbe heeft een knappe oom, en die is vreselijk beroemd.’ Zo begint het gezellig vierkante prentenboek op rijm, Een T-Rex voor Tibbe, van Marianne Busser en Ron Schröder. Die beroemde oom is dinobottenzoeker. Een mooi scrabblewoord, maar ook precies het juiste beroep waarmee een aantrekkelijk kleuteravontuur opgekweekt kan worden. Want op zoek naar nieuwe dino’s heeft die oom iets bijzonders gevonden.
-
Gemis beschrijft in retrospectief Justus’ ‘coming of adolescent’ in een jungle van grotemensenproblemen. Het feit dat de jonge Justus een kind is, in het begin van de roman nog maar zes jaar jong, maakt het verhaal ontwapenend en bij tijden ontroerend.
-
Wat hebben een eenogige dwerg, een theatrale zakkenroller, een oud vrouwtje dat de toekomst ziet, een blinde vos die kan praten, een koorddanseres zonder ouders, een jonge koetsier met sproeten en een jongen die speeldoosjes maakt met elkaar te maken? Het zijn allemaal personages uit de boekenserie De zeven sleutels van Tom Rijpert. Samen gaan […]
-
Piet de kat die wil weten wat hij wél mag eten met tekst en illustraties van Yvonne Jagtenberg valt meteen op. Het is een groot oranje boek met een dikke grijze kat op de voorkant. Die kat heet Piet en hij kijkt niet zo blij. Piet houdt van eten. Of hij nou slaapt, snurkt of sluipt. Piet heeft altijd trek. Maar als Piet in de tuin een lekker vogeltje wil vangen krijgt hij te horen dat dat niet mag.
-
De stripreeks Krypto voor negen jaar en ouder gaat over het geheimzinnige meisje Orelia dat een speciale relatie heeft met onderwatermonsters. In deel vier met de titel ‘De IJmist’ worden niet alle geheimen rond Orelia onthuld. Maar de gebeurtenissen in het album werpen wel een nieuw licht op mistige organisatie Krypto uit de reekstitel. Auteur Hans Jørgen Sandnes (1979) gebruikt een tekenfilmachtige stijl en ook het kleurgebruik roept de animatiefilm in de herinnering.
-
De beste vrienden Stijn en Storm voetballen bij FC Rapitas. Ze zijn erop gebrand om het kampioenschap te winnen van SV EMS, die de Stieren worden genoemd. De rivaliteit blijft niet alleen op het voetbalveld.
-
‘Iedereen denkt dat ik Drikus een bloedneus heb geslagen om die kip, maar dat is niet waar.’ De eerste zin van Over een zombiefilm en gelukkige getallen van Jaco Jacobs maakt meteen nieuwsgierig. Als de titel van het boek dat al niet heeft gedaan. Waar de gelukkige getallen vandaag komen merk je op de eerste bladzijde al meteen op. ‘Ik heet Martin Antonio Retief. Ik ben 13 jaar, 11 maanden en 12 dagen oud.’ Martin houdt ervan om dingen te tellen. En gelukkige getallen bestaan echt, blijkt later in het verhaal.
-
We zijn met zijn acht miljarden op aarde, inmiddels. Een niet te bevatten aantal. En we hebben er met zijn allen ook een niet te bevatten rotzooi van gemaakt. In De grootste voetafdruk drukken Rob (auteur) en Tom (illustrator) Sears ons op geestige maar niet mis te verstane wijze met de neus op de feiten. De Sears-broers zeggen het zelf: onze hersenen zijn niet gemaakt om gigantische getallen te bevatten. Toch doen ze vervolgens een geslaagde poging om dat wat niet te bevatten is in woord en beeld inzichtelijk te maken. Om met acht miljard mensen kennis te maken moet je bijvoorbeeld duizend jaar lang dag en nacht ‘hallo, leuk je te ontmoeten’ zeggen.
-
Mika en Pip
Door: Miet De Bruyn
Mika en Pip noemen hun kind Winter en nemen het mee naar huis. Winter slaapt in de diepvriezer, eet niks anders dan ijsjes en mag alleen buiten spelen als het koud is. Maar op een mooie zomerdag, gaat Winter toch naar buiten…
-
Enge piranha’s, mannen in hagedissenpakken en de ontdekking van het verloren continent Atlantis. In Maantje schrijft een boek van Sjoerd Kuyper creëert Maantje een bloedstollend verhaal. Kuyper kruipt in het hoofd van een kind zoals alleen hij dat kan: met een wat brutale schrijfstijl vol humor, waarin je meegenomen wordt in de ongeremde gedachtegang van kinderen.
-
De spin en de sleutel van Anna Woltz is een heerlijk boek waar eigentijdse thema’s samengebracht worden tot een heel mooi, spannend en ook ontroerend verhaal. Dit verhaal over geheimen, problemen, de kracht en macht van vloggen en van het internet, over het gemis van een moeder, het gebrek aan communicatie, het vergaan van de wereld en preppen, is moeilijk weg te leggen. Zelfs als je het uit hebt, gaat het nog even met je mee.
-
India, deelstaat Bihar, 1906. Yash is een jongen van twaalf jaar die op het Indiase platteland woont bij zijn tante en nichtjes. Hij heeft een paar zware jaren achter de rug. Zijn vader is halsoverkop naar Suriname vertrokken. Hij had ruzie met de zamindar, de grootgrondbezitter, die alle boeren in de wijde omgeving onderdrukt, en zijn leven was in gevaar. Eerst stuurde zijn vader nog brieven, maar Yash heeft al een hele tijd niets meer van hem gehoord. Als dan ook nog zijn moeder overlijdt besluit hij zijn vader achterna te gaan.
-
Umberto is een 16-jarige jongen uit een arme familie uit het kleine dorpje Mirana in Zuid-Italië. Zijn zusje Rosella is ongeneeslijk ziek en bedlegerig. Op een dag trekt Umberto zich het lot aan van een mager scharminkel van een straathond, zojuist weggejaagd door mevrouw Stella, de slagersvrouw. Als hij hem daarna ziet liggen op het dorpsplein deelt hij met hem het stuk worst dat hij van mevrouw Stella heeft gekregen. Umberto en de hond worden zo gezworen kameraden. Hij noemt hem Tarantella. Hoewel hij begrijpt dat zijn ouders er niet op zitten te wachten een extra mond te moeten voeden, denkt hij dat de hond een lieve speelkameraad kan zijn voor zijn zieke zusje. Tarantella mag blijven.
-
‘Het meisje is op de rivier geboren. Haar thuis is hier en daar, en alles ertussenin.’ Zo begint Kind van de Rivier van Tiny Fisscher met illustraties van Pyhai. Met veel gevoel en verbeelding wordt het verhaal verteld over een meisje dat alleen op een bootje woont.
-
De derde jeugdroman van schrijversduo Marlene Rebel en Lucinda Vos, De Titanic en het raadsel van de Grote Omar, inspireerden zij op verhalen en uitgebreide documentatie over de Titanic. We kennen het van de film: het onzinkbaar geachte passagiersschip dat tóch vergaat door tegen ijsrotsen te varen. En de liefde die opbloeit tussen een meisje van hoge stand en een jongen uit een achterstandswijk. Met als motto ‘misschien is het gebeurd, misschien is het niet gebeurd, maar het ZOU gebeurd kunnen zijn’ beschrijven de auteurs hun eigen versie via twee kinderen die zij laten meevaren op het schip. We beleven nu de reis en de ramp door hun ogen.
-
‘Walcha was een Poolse jongen. Hij was gek op breien. Hij breide van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat.’ Met deze zinnen begint Een trui om in te wonen van schrijver Marieke van Hooff en illustrator Isabelle Geeraerts. Er wordt meteen een prettige sfeer neergezet die ook later in het verhaal steeds voelbaar is.
-
De Amerikaanse schrijver Dave Eggers heeft al een hele weg afgelegd sedert zijn autobiografisch boek Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteit (2000) dat prompt alle bestsellerlijsten haalde. Ondertussen mag hij gerust een topauteur genoemd worden met parels als Wat is de Wat (2009), De Cirkel (2013) en Het alles (2019) op zijn palmares. Toen in 2018 zijn eerste kinderboek in het Nederlands De Tunnels verscheen, fronsten kenners aanvankelijk hun wenkbrauwen, maar het boek werd zeer gesmaakt. Ondertussen schreef hij al verschillende kinderboeken. Zijn nieuwste, De ogen en het onmogelijke, is een bijzonder en uniek boek geworden.
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De BruynMeedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom
