Tag: Sophie Pluim

  • Jonge Oogst – 7 – 10 jaar – week 20

    Door: Marjet Maks

    Sofie is tien jaar, klein en dun. Ze heeft muizig haar en grijsblauwe ogen. Ze is zo onopvallend als maar zijn kan. En dan is ze ook nog eens altijd moe. Op een nacht wordt ze wakker omdat iemand haar roept. Ze doet haar ogen open en ziet op de vensterbank een elfje zitten en op het dakterras staat een glanzend zwart paard met grote vleugels. Het paard, Orion en het elfje Pippa roepen Sofie niet voor niets. Ze hebben háár hulp nodig.

  • Durf jij door het gat?

    Door: Tessa Uiterwijk (16 jaar)

    Je staat op de rand, kijkt naar beneden en… daar is het gat. In Gewoon een gat neemt Mathilde Stein je mee in de wereld van Soof, die prima kan zwemmen, maar blijft steken bij dat ene onderdeel. Voor veel kinderen is dat herkenbaar, want dat moment, armen vooruit en gaan, is voor hen het spannendste stukje van zwemles. ‘Kijk. Daar staat Soof. Op de rand van het bad. Ze bibbert. Ze wil niet. Of… ze wíl wel. Maar ze durft niet. En het MOET!’

  • De werkelijkheid is soms vreemder dan fictie

    Door: Melanie Roseboom

    Flos en het glazen paleis neemt de lezer mee naar een sprookjesachtige wereld waarin verbeeldingskracht een brug slaat tussen kwetsbaarheid en moed. Het verhaal ademt een klassieke sfeer en roept associaties op met de werken van Charles Dickens, waarin een jong hoofdpersonage zijn weg zoekt in een wereld die groter en soms harder is dan hijzelf. Floris, in het boek meestal Flos genoemd, groeit op in een dorpje dat ligt in Belgisch oorlogsgebied tijdens de Eerste Wereldoorlog.

  • Beste vrienden

    Door: Huub Bartman

    Bij Luca thuis is het niet meer zo gezellig als vroeger. Hij maakt zich daar zorgen over. Zijn ouders, Mike en Sam, zijn vaak stug tegen elkaar en hebben regelmatig ruzie. Als hij er met Lorenzo, zijn oudere broer, over wil praten, vindt hij weinig gehoor. Lorenzo ziet het ook wel, maar hij is een echte puber en heeft zo zijn eigen besognes. Op school hoort Luca van zijn beste vriend Rayan dat zijn ouders gaan scheiden. Dit maakt Rayan wanhopig en om dit te voorkómen heeft Rayan besloten weg te lopen. Hij hoopt dat zijn ouders zich dan zoveel zorgen gaan maken, dat zij afzien van hun voornemen om te gaan scheiden. Een topplan, vindt Luca, en hij besluit mee te doen. Beste vrienden doen immers alles altijd samen.

  • Samenwerkende vijanden en glanzende herinneringen

    Door: Tyche van der Vossen (17 jaar)

    In Futuria van Suzanne Wouda moeten vijanden samenwerken. De leden van de bendes van rivaliserende straatjongens worden ontvoerd en hun leiders Kraai en Achilles moeten samenwerken om ze te kunnen redden. Ze zijn meegenomen naar het eiland Futuria waar een pretpark en een oude gevangenis staan. De eigenaar, dokter Gold, is bezig met een verschrikkelijk plan waarvoor hij de ontvoerde jongens zal inzetten. Zijn dochter, Libby, zal moeten kiezen aan welke kant ze staat. Zal het de jongens en Libby lukken om samen te werken en keuzes te maken?

  • Jonge Oogst – 9 tot 12 jaar – week 47

    Door: Berber Reykers

    ‘Overal in huis was het donker en buiten raasde nog steeds de storm, net zoals toen ik een paar uur geleden naar bed ging. Maar nu lag ik niet in bed. Ik stond bovenaan de trap en had geen flauw idee hoe ik daar was gekomen.’ Zo begint de proloog in het nieuwste boek van Lucy Strange. In Het eiland aan de rand van de nacht wordt Faye naar een afgelegen kostschool op een grimmig Schots eiland gestuurd. Daar zitten leerlingen opgesloten omdat ze niet willen luisteren, of omdat ze iets op hun kerfstok hebben. Faye behoort tot de laatste categorie, alleen herinnert ze zich niet wát ze heeft gedaan…

  • Jonge Oogst – 4+ – week 41

    Door: Miet De Bruyn

    Zou je weleens een regendruppel willen zijn? Hoe vangt opa de zuchtjes van de zee in zijn rechteroor? En wat als er in het midden van jezelf een elf woont, die af en toe een trol wordt?

  • Jonge Oogst – 4-9 jaar week 37

    Door: Miet De Bruyn

    Vijf buurkinderen zijn het liefst de hele dag buiten, wat voor weer het ook is. De grote mensen vinden dat niet altijd een goed idee. Het is te warm of te koud, het regent of het waait te hard. ‘Wat nou te koud, te warm, te nat, te donker?’ vinden de kinderen.

  • Een jeugdversie van de Titanic, maar dan anders

    Door: Radboud Hafkamp

    De derde jeugdroman van schrijversduo Marlene Rebel en Lucinda Vos, De Titanic en het raadsel van de Grote Omar, inspireerden zij op verhalen en uitgebreide documentatie over de Titanic. We kennen het van de film: het onzinkbaar geachte passagiersschip dat tóch vergaat door tegen ijsrotsen te varen. En de liefde die opbloeit tussen een meisje van hoge stand en een jongen uit een achterstandswijk. Met als motto ‘misschien is het gebeurd, misschien is het niet gebeurd, maar het ZOU gebeurd kunnen zijn’ beschrijven de auteurs hun eigen versie via twee kinderen die zij laten meevaren op het schip. We beleven nu de reis en de ramp door hun ogen.

  • Een sluimerend kwaad

    Door: Sunny Jansen

    ‘Er gebeurt iets met me, maar ik weet niet wat,’ antwoordt hoofdpersoon Hugo als zijn beste vriend Mickey vraagt of het wel goed met hem gaat. Deze zin vormt de rode draad in het boek Autumnville van Rick Meijer. De 15-jarige Hugo mag de boekwinkel van zijn vader voor het eerst alleen afsluiten. Hij vindt dit best spannend en controleert daarom goed of er geen klanten meer in de winkel zijn. Terwijl hij de deur op slot draait, hoort hij  de stem van een meisje. Ze roept zijn naam. Hugo weet zeker dat de stem uit de winkel komt, maar hij weet ook zeker dat er niemand binnen is.

  • Een roestige gemeenschap waar iedereen welkom is

    Door: Juno Blaauw

    Sanne Roosebooms boek Mot en de metaalvissers eindigt met een waarschuwing: ‘Als je net als Mot gaat vissen met een magneet, kijk je dan heel goed uit?’ Die waarschuwing is geen overbodige luxe want wie wil er nu niet net als Mot zijn? Met haar elf jaar weet ze precies wie ze is en wat […]