Tag: Mark Janssen

  • Hallo, Grote Kunstenaar!

    Door: Wendy de Bert

    ‘“Mag ik eerlijk zijn?” vraag ik. “Ik vind hoe wij eruitzien… hoe zal ik het zeggen… een beetje saai.”’ Zo begint het gesprek dat de ik-persoon in Wonder aanknoopt met Grote Kunstenaar. De ik-persoon daagt zichzelf daarmee uit: ‘”Ik denk dat ik het beter kan. Ik ben ook kunstenaar!” “O, echt? Laat maar zien dan… ik ben benieuwd!” zegt Grote Kunstenaar’. Dat is de start van een explosie van kleur en creativiteit. In het kunstzinnige prentenboek Wonder haalt schrijver en illustrator Mark Janssen al zijn talent uit de kast. Resultaat is een bont gekleurd boek waar fantasie en kunst centraal staan.

  • Kiezen is verdwijnen

    Door: Evert Zoutewelle

    Het is even wennen voor lezers die het liefst een boek van kaft tot kaft lezen. In het nieuwste deel van het Ministerie van Oplossingen van Sanne Rooseboom kies je zélf het verloop van het avontuur en spring je kriskras door het boek heen. Van bladzijde 15 naar hoofdstuk 74 om vervolgens naar hoofdstuk 58 te gaan. Of maak je een andere keuze en lees je het 34e hoofdstuk? In Het Ministerie van Oplossingen en de verdwijning van mevrouw Vis maakt de lezer dat zelf wel uit! 

  • Jonge Oogst – 6-12 – week 37

    Door: Marjet Maks

    Als je op een eiland woont, ga je iedere dag wel even naar de zee. Loetje doet dat in ieder geval graag, om te jutten en naar schatten te zoeken. Zijn kamertje is een verzamelhol van stenen, schelpen, touw en van alles. De verhalen fantaseert Loetje er zelf bij.

  • Deze 1 oktober is een druilerige dinsdag. In de trein op weg naar Lotte Stegeman ontving ik daarom al een appje van haar dat ze me met de auto zou komen ophalen van het station. Bij de eerste kop koffie vertelt ze losjes over haar drukke tijd. Net een maand terug van een berentocht in Alaska voor haar nieuwe kinderboek en aansluitend een road trip voor een volwassenenboek, en ook nog eens de start van de Kinderboekenweek waarvoor ze een toer maakt langs scholen en bibliotheken. De kamer in haar huis – ‘gebouwd in 1906’ – is rustig ingericht en ademt een sfeer van denken en doen. Op de piano liggen haar meest recente boeken, Ik voel ik voel wat jij niet ziet over emoties bij dieren en Slimmer dan je denkt over hun intelligentie. Op de tafel waaraan we zitten liggen diverse boeken over beren, deels meegebracht van haar laatste reis. Genoeg te bespreken dus.

  • Een kattendrol is een Wikipedia

    Door: Adri Altink

    Lotte Stegeman vertelt over de samenleving van de kip (‘een knappe kakelaar’) in haar nieuwste dierenboek Slimmer dan je denkt. Het gaat inderdaad over allerlei slimmigheden die logenstraffen dat het voor dieren met heel wat minder hersens dan wij mensen maar behelpen is om de dag door te komen. Ze zijn soms zelfs slimmer dan wij. Illustrator is opnieuw, net als in Ik voel ik voel wat jij niet ziet (over emoties bij dieren) van Stegeman uit 2022, Mark Janssen. De boeken lijken qua opmaak dan ook erg op elkaar en dat is een positieve kwalificatie. […] Stegeman en Janssen hebben een vrolijk, aanstekelijk en wetenschappelijk verantwoord boek gemaakt. Het zou niet mogen verbazen als het op gaat duiken op kandidatenlijsten voor kinderboekenprijzen: Slimmer dan je denkt is Gouden Griffel waardig.

  • Miet De Bruyn

    In de ban van de boog

    Tien jaar geleden was er in de Antwerpse Kronenburgstraat een fantastische boekhandel, de TseTse. Eerst was het de stripboekenwinkel van Tim, een super enthousiaste stripverhalenkenner. Later kwamen er kinderboeken bij, de passie van zijn vriendin Sarah. Je ontdekte er elke keer weer bijzondere strips en buitengewone kinderboeken. Ook voor leuke hebbedingetjes en postkaarten kon je bij hen terecht. Bovendien werd je er door het jonge stel steeds heel warm onthaald en ontstond er altijd wel een interessant gesprek. Helaas, soms kunnen mooie liedjes niet blijven duren, en de TseTse is niet meer.

  • De Woutertje Pieterse Prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige kinder- of jeugdboek is toegekend aan De jongen die van de wereld hield (uitgeverij Querido) geschreven door Tjibbe Veldkamp en geïllustreerd door Mark Janssen. Zij ontvingen de prijs uit handen van juryvoorzitter Rik van de Westelaken tijdens het Radio 1 programma van Frits Spits, De Taalstaat. […]

  • Hoe gelukkig ben je als je kunt zeggen: ’Ik ben thuis.’

    Door: Rivka van den Heuvel

    Mark Janssen laat je in dit boek een wereld zien waar je het liefst lang in wilt blijven. Het is een prentenboek over welkom zijn en je welkom voelen in een wereld die je niet kent.

  • Jonge oogst week 37 – 2023

    Door: Berber Reykers

    Zonder woorden maar met veel kleur vertelt Mark Janssen het verhaal van Moon – een ruimtewezen dat de aarde bezoekt. Ava, het meisje dat hem ziet landen, leidt hem rond door haar thuis: de aarde. Moon lijkt het naar zijn zin te hebben, maar vertrekt dan tot Ava’s verdriet plotseling. Waar is hij naartoe? Mark Janssen studeerde aan de Academie Beeldende Kunsten in Maastricht. Hij illustreerde vijfhonderd kinder- en prentenboeken voordat hij zijn eigen prentenboek maakte: Niets gebeurd.

  • ‘Woodland creature, talk to me’

    Door: Huub Bartman

    Juniper, de eenhoorn van Henry Lloyd woont in het Doolwoud en is erg met zichzelf ingenomen. Wat kan hij prachtig zingen! De hele dag door trakteert hij zijn medebosgenoten op gratis concerten. Alleen…., niemand vindt het mooi. Als Juniper dat ontdekt, voelt hij zich gekwetst en beledigd besluit hij op zoek te gaan naar een land waar ze zijn zangkunst wel waarderen. Aangezien je alleen via een doolhof het Doolwoud kunt verlaten, gaat hij op zoek naar de uitgang.

  • Sneeuwwit is de moderne hervertelling van het sprookje Sneeuwwitje van de Gebroeders Grimm, geschreven door Daan Remmerts de Vries. Sneeuwwitje is in deze vertelling een mengeling van een naïef, lief en onnozel meisje en een bijdehante, wat sarcastische, moderne vrouw. Het begint al op de eerste pagina. ‘Om te beginnen vroeg ze zich weer eens af waarom haar moeder haar Sneeuwwitje had genoemd. Het sloeg eigenlijk nergens op, dacht Sneeuwwitje, want ze was toch roze.’