Categorie: Recensie
-
Ted van Lieshout heeft een nieuw boek toegevoegd aan zijn groeiende serie over kunst: Rozen voor de zwijnen. Het boek is gewijd aan de spreekwoorden die Pieter Bruegel de Oude verbeeldde op zijn schilderij De verkeerde wereld uit 1559. […] Rozen voor de zwijnen is een schitterend boek dat zich echter minder dan Van Lieshouts Kleuren en Wat is kunst? leent om in één ruk uit te lezen. Dat hoeft ook niet. Zoals je door een museum kunt dwalen zonder een vaste lijn aan te houden en nog eens kunt teruggaan naar een werk dat je een tweede keer wilt bekijken, zo kun je ook van links naar rechts en omgekeerd door De omgekeerde wereld lopen.
-
‘Misschien kwam het door de donkere zee en de zwarte nacht vol sterren…’ Zo begint het prentenboek, Cristóbal Balenciaga — De jongen die droomde van haute couture van Sanne te Loo, over de kleine Cristóbal en zijn bijzondere voorliefde voor de kleur zwart. Dat de grote couturier Balenciaga ooit ook als een jochie van twee turven hoog door de straatjes van een Spaans dorpje rondhuppelde, is natuurlijk hét perfecte verhaal om kinderen een tentoonstelling over zijn werk in te trekken.
-
Bij het samenstellen van de bloemlezing Tikken tegen de maan viel schrijver en dichter Joke van Leeuwen voor gedichten die de vrijheid laten zien waarmee je met taal kunt omgaan. Het moet wel gek lopen wil de lezer die gevoelens niet delen.
-
Otis’ redding van Mirjam Mous begint met een harde klap. Zestienjarige Melvin Junior en zijn broer Otis zijn urban explorers of urbexers, ze onderzoeken leegstaande gebouwen. Ook vandaag gaan ze op expeditie, naar een nieuwe ontdekking van Otis: het Jagershuis. Zoals gewoonlijk is Melvin op alles voorbereid, in zijn rugzak twee repen, een fles water, […]
-
Elke Viking is drengr, althans behoort drengr te zijn. Stoer, sterk, manmoedig en voor de duvel niet bang. Dat is Einar, de zoon van jarl Eirik, het stamhoofd van Lilleby en dat gaan Ivar en Magnilde zeker ook worden. Alleen Sigi niet. Sigi is niet drengr en lijkt ook nooit drengr te worden. Sigi is argr: een lafaard en schijtebroek. Niemand wil iets met Sigi te maken hebben. […] Wat volgt is een bloedstollend avonturenverhaal dat zich afspeelt in een mythische omgeving met kabouters, trollen en zeemonsters. Waarin vriendschap, verraad, slimheid, domme kracht, ja zelfs verborgen hartstocht beurtelings met elkaar wedijveren.
-
De twaalfjarige Miki in Jowi Schmitz’ jeugdroman Zeemeermeisje vindt de wereld van volwassenen verwarrend. Waarom wil haar moeder op reis? En wat moet Miki met haar vader die haar meegenomen heeft naar Amsterdam en daar zijn voormalig leven weer op lijkt te willen pakken? Nog minder begrijpt Miki iets van zichzelf. Hoe komt het dat Tom, met wie ze sinds jaar en dag bevriend is, niet meer zomaar een vriend voelt? Opeens is alles anders geworden.
-
Maak plaats! laat ons kennismaken met honderd verschillende dieren. Op de eerste pagina staat alleen een kleine zwarte spin, maar zien we in de linkerbenedenhoek al een poes en een schaap aankomen. Daarna komen er op elke pagina dieren bij.
-
Niet-Peter
Door: Marco Zoon
Het zal je maar gebeuren: begin je het lezen net onder de knie te krijgen, heb je zin in een leuk boek, pak je De PandaBand en gaat het in de eerste zin al helemaal mis! Tenminste, dat zegt schrijver Saša Stanišić zelf na die eerste zin van maar liefst zeven regels: ‘Nee, nee, dat is niet goed! Ten eerste: veel te lange zin. Ten tweede: waarom zou een panda, die ook nog eens in China woont, Peter heten? […] Ten derde: een panda woont helemaal niet samen met andere panda’s.’ Zo begint op een buitengewoon ongebruikelijke manier een buitengewoon vrolijk boek over panda’s en muziek. De tekst zit vol humor en als dat nog niet genoeg is, word je wel blij van de illustraties van Günter Jakobs.
-
Op 9 mei schreef Eva Meijer in haar column in NRC dat in de politiek de stemmen van kinderen ontbreken: ‘Hun politieke deelname wordt gezien als onnodig, omdat ze vertegenwoordigd kunnen worden door volwassenen of omdat ze toch niets hebben toe te voegen. Ook worden kinderen vaak niet in staat geacht tot politiek handelen, bijvoorbeeld […]
-
Hier wacht ik is een prentenboek met tekst van Martine Lejeune en illustraties van Eduard Plancke. Het gaat over een hond die door zijn baasje (dat even voor een boodschap weg is) aangelijnd is achtergelaten. De hond Wafwáp kijkt om zich heen, hoe de wereld aan hem voorbijtrekt. Op een gegeven moment valt hij in slaap zodat er ruimte is voor meer surrealistische beelden. […] Het prentenboek van Lejeune en Plancke brengt zo filosofie naar de wereld van het kind, waarbij Planckes kleurgebruik mooi past bij de dromerige boodschap. Een geslaagd totaalproduct.
-
Tony besluit dat er dingen moeten veranderen, waardoor het beter zal gaan met iedereen. Moet hij zich niet verkiesbaar stellen als burgemeester van de stad? Met alle gevolgen van dien.
-
Ik kleur van jou lijkt in wel meer opzichten op Praagmans debuutbundel. Er zijn opnieuw negentien gedichten. Die zijn allemaal voorzien van een twee pagina’s tellende illustratie van een dier of twee dieren samen, passend bij het onderwerp dat vaak over menselijke emoties gaat.
-
Al vanaf de eerste ontmoeting van prins Thijn en prins V. ontstaat er meer tussen hen dan gebruikelijk is bij een invalbaantje. Prins Thijn en prins V. worden verliefd. Coen Hamelink heeft het verhaal verrijkt met zijn treffende illustraties. Op humoristische wijze wordt verteld hoe lastig en verwarrend het soms is om verliefd te zijn. De kleurrijke tekeningen brengen de emoties van de prins uitvergroot in beeld, wat zeker helpt bij het begrijpen van wat er nou toch met hem aan de hand is.
-
Stel: je opent een kinderboek en je oog valt meteen op de volgende zin: ‘Het Ethiopisch schrift is een abugida-schrift (አ በ ገ ደ). De grondvorm van het teken wordt lichtjes gewijzigd in functie van de klinker die volgt en geeft een lettergreep weer. Het schrift werd ontwikkeld voor het Ge’ez (ግዕዝ), de liturgische taal in de Ethiopische Kerk, maar dient nu voor het Amhaars, Tigrinya, Tigre en andere talen in Ethiopië en Eritrea’. Wie daarop het boek geschrokken weg zou leggen ontzegt zich een bijzondere rondleiding door het ontstaan van taal en schrift over de hele wereld. Wie schrijft die blijft van Vitali Kanstantinov is een boeiende reis door de geschiedenis en culturen die en passant veel duidelijk maakt over de rol van taal in verhoudingen tussen volkeren. Laat een citaat als hiervoor dan ook geen drempel zijn.
-
Neem nooit een beste vriend is de titel van het nieuwste Young Adultboek van Erna Sassen. Hoofdpersoon Joshua is in het begin van het boek ondanks die titel best wel blij met zijn vrienden Sergio en Dylan, meer nog misschien met het feit dat hij voor het eerst in zijn leven vrienden heeft. Later vraagt hij zich af of ‘vriendschap’ niet vooral inhoudt: ‘iemand nodig hebben voor jezelf’. En of dat verkeerd is. Op andere momenten weet hij zeker dat ‘het hele concept beste vriend [nergens op] slaat’ en dat je sowieso niks hebt aan ‘vrienden in het algemeen en aan beste vrienden in het bijzonder’ en zegt hij heel beslist: ‘Neem nooit een beste vriend. JE HEBT ER NIKS AAN’.
-
Wie mocht denken dat Greta Thunberg de enige jongere is die voortdurend op de trom roffelt om aandacht voor het klimaat te vragen, weet na lezing van De toekomst is van ons wel beter. […] De Belgische – in Amsterdam wonende – journalist Samuel Hanegreefs beschrijft tientallen voorbeelden van jongeren die zich druk maken om de toekomst van de aarde en ons leven bij een alsmaar opwarmend klimaat. Dat maakt De toekomst is van ons inderdaad tot een hoopvol boek, ondanks alle ellende en frustraties waar de beschreven jongeren tegenaan lopen.
-
Het Noorse woord friluftsliv betekent zoiets als ‘genieten van de natuur’. Dat doet de elfjarige April in De laatste beer van Hannah Gold volop. Ze is dol op dieren en is graag buiten. Dus als zij met haar vader naar een eiland binnen de poolcirkel verhuist sluit ze vriendschap met de laatste ijsbeer die daar leeft, Beer. Ze hebben veel lol met het verkennen van meertjes, bergen en grotten en met picknicken in de Walrussenbaai. Ook leert Beer April brullen en luisteren naar de natuur. Maar hoe leuk ze het ook hebben samen, Beer mist iets en zodra April erachter komt wat dat is moet en zal ze hem helpen.
-
[…]Dat planten met elkaar in contact staan en elkaars gedrag beïnvloeden krijgt pas vrij recent wetenschappelijke aandacht. Wat voorheen als wat zweverig geklets gold, zoals dat planten reageren op muziek, krijgt nu serieuze aandacht. […] Geen wonder dat het verschijnsel nu ook in non-fictie jeugdliteratuur wordt beschreven. Zoals in het kleurrijke De taal van planten van Helena Haraštová en Darya Beklemesheva. […] De taal van planten spreekt aan. Het laat je geboeider om je heen kijken.
-
Het is niet makkelijk een activistische boodschap zo over te brengen dat het ook een goed jeugdboek oplevert, maar in Winnen van de wereld krijgt Mark Boode juist dat voor elkaar. Zijn boek laat zien hoe jongeren actief kunnen worden binnen de klimaatbeweging en waarom dit belangrijk is, maar leest ook als een avontuur. De actieoproep van de jonge, Nederlandse klimaatactiviste Jesse van Schaik aan het eind, is perfect gedoseerd. Van Schaik geeft aan wat haar motivatie is om actie te voeren op de manier waarop ze dat doet, maar ook dat er andere manieren zijn. De tips van actievoerders en de lijst van organisaties maken het geheel af.
-
Het wilde meisje van de Engelse schrijfster Katherine Rundell vertelt het verhaal van Wilhelmina Silvers. Will is allerminst een ‘Wilhelmina’. Ze is stoer, jongensachtig, zelfstandig en kan zo een paar dagen kwijt zijn. Will woont samen met haar vader op de boerderij van Kapitein Browne in Zimbabwe. De Zimbabwaanse Simon is de allerbeste vriend van Will. Met haar dierbare paard Shumba en aapje Kezia zijn ze vaak op pad. Lange paardrijtochten, de zonsondergang bekijken en warme bananen met chocola uit het vuur eten.
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De BruynMeedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom
