Tag: Olivier Rieter
-
Op tijdreis met schilderijen
Recensie door: Olivier Rieter
De glazenwasser van het Rijksmuseum gaat over de twaalfjarige Freddie die, ondanks zijn jeugdige leeftijd, de functie bekleedt uit de boektitel. Eerder werd dat beroep uitgeoefend door zijn vader, al was deze in werkelijkheid meer een soort conciërge. De vader is gestorven onder verdachte omstandigheden. In het verhaal gaat Freddie, die in het Amsterdamse Rijksmuseum woont, op zoek naar de achtergrond van dit overlijden. Hij krijgt te maken met geheimen die betrekking hebben op een oud genootschap, magie, tijdreizen en de betekenis van schilderkunst. Het verhaal, gericht op kinderen van rond de tien, speelt in 1933.
-
De Italiaanse illustratrice Noemi Vola maakte een boek over hoe het voor haar lijkt om een (regen)worm te zijn: De woelige wereld van de worm. Ze doet dit vanuit een menselijk referentiekader, het gaat deels om antropomorfisme, het toekennen van menselijke eigenschappen aan dieren. Deels gaat het in de interpretatie van Vola echter er ook om iets dichter te komen bij hoe het is om een worm te zijn, bij de worm-ervaring.
-
De stripreeks Krypto voor negen jaar en ouder gaat over het geheimzinnige meisje Orelia dat een speciale relatie heeft met onderwatermonsters. In deel vier met de titel ‘De IJmist’ worden niet alle geheimen rond Orelia onthuld. Maar de gebeurtenissen in het album werpen wel een nieuw licht op mistige organisatie Krypto uit de reekstitel. Auteur Hans Jørgen Sandnes (1979) gebruikt een tekenfilmachtige stijl en ook het kleurgebruik roept de animatiefilm in de herinnering.
-
De tekst maakt de tekeningen mogelijk
Recensie door: Olivier Rieter
Cornelia Funke (1958) geldt als een van de bekendste kinderboekenauteurs van Duitsland en is ook een van de best verkopende. In Riddermoed en drakenbloed biedt ze vijf door Django Mathijsen naar het Nederlands omgezette korte verhalen met een ridderthematiek. Funke gebruikt een beproefd recept door te spelen met de clichés van het genre. Ze laat zien dat riddergevechten in de kern onzin zijn en dat ook de traditionele genderverhoudingen inzake ridderlijkheid bespottelijk zijn.
-
Over waarom kunst niet overbodig is
Recensie door: Olivier Rieter
‘Veranderen de mensen de tijden of veranderen de tijden de mensen?’ Het is een vraag die één van de hoofdpersonages van De bleke baron van Anna Vercammen stelt. Deze Felka richt zich tot het andere hoofdpersonage, Felix, met wie ze muziekoptredens verzorgt. Of is het hoofdpersonage van dit boek eerder de titelfiguur? Deze bleke baron zelf zal vinden van wel. Hij heerst over de onderwaterstaat en heeft zijn eigen persoonlijke mythologie (met eenhoorns en kabouters) ontwikkeld. Hij is het type autoritaire heerser dat we tegenwoordig zo goed kennen, ook in Europa of vlak daarbuiten (Orbán, Poetin, Erdoğan).
-
Hier wacht ik is een prentenboek met tekst van Martine Lejeune en illustraties van Eduard Plancke. Het gaat over een hond die door zijn baasje (dat even voor een boodschap weg is) aangelijnd is achtergelaten. De hond Wafwáp kijkt om zich heen, hoe de wereld aan hem voorbijtrekt. Op een gegeven moment valt hij in slaap zodat er ruimte is voor meer surrealistische beelden. […] Het prentenboek van Lejeune en Plancke brengt zo filosofie naar de wereld van het kind, waarbij Planckes kleurgebruik mooi past bij de dromerige boodschap. Een geslaagd totaalproduct.
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De BruynMeedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom
