Tag: Linda Wilting
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda WiltingWat als je je vakantie moet doorbrengen in een oud en krakend landhuis, met mysterieuze ontdekkingen en geheimen? Luz logeert met haar moeder in het verlaten Huize Welmoedt. Daar moeten appartementen in komen en Luz’ moeder maakt daarvoor de bouwtekeningen. Voor Luz is er weinig te doen, er is geen wifi, geen elektriciteit, het is niet echt een leuke vakantieplek. Ze gaat op onderzoek uit en vindt met Ruben, een jongen uit het dorp, een oude begraafplaats en een duister huisje met daarin twee grafkisten. Vanaf dat moment, lijkt het wel alsof die plekken haar roepen.
-
Een verhaal over licht, macht en moed
Recensie door: Linda WiltingLuciano is een prins die opgroeit buiten het zicht van het hof. Zijn moeder stierf bij zijn geboorte en zijn vader, de koning, voert oorlog en heeft geen oog voor zijn zoon Hij leeft verborgen, verzorgd door een oude kokkin, ver weg van aandacht en erkenning. Wanneer blijkt dat hij een bijzondere gave bezit, – zijn zang verspreidt licht en trekt dieren aan -, reageert de koning niet met verwondering, maar met angst. Hij sluit zijn zoon op in het donker, weg van alles en iedereen.
-
De eerder verschenen gedichten van Simon van der Geest en zijn nieuwe werk zijn gebundeld in Plassen op schrikdraad. Het is een fijne verzameling gedichten over avonturen dichtbij huis, waar je soms een beetje moed voor nodig hebt. De gedichten nemen je mee naar situaties die je misschien niet elke dag beleeft, zoals ’s nachts zwemmen in de zee of het scheren van een schaap. Maar ook kleine avonturen, zoals springen van de hoge duikplank of klimmen in een boom, komen voorbij. Het zijn niet alleen de grote avonturen die moed vragen; ook in kleine dingen schuilt lef.
-
De bundel Elk versje is een visje opent met versjes over bedtijd en het wakker worden, en zwermt daarna speels langs dieren, eten, broertjes, zusjes, gevoelens en andere herkenbare thema’s. De overgangen tussen de gedichten zijn verrassend en vindingrijk. Een versje over een tand loopt over in een gedicht over een krokodil bij de tandarts, dat weer overgaat in een versje over de kapper. Deze slimme schakelingen maakt dat je wilt blijven lezen. Ze zorgen voor een glimlach bij elke nieuwe bladzijde, want er valt steeds iets nieuws te ontdekken of te bespreken.
-
Sophie zit aan de waterkant, met veel andere mensen die in het gras zitten te wachten op een kanokampioenschap. Sophie zit daar met de duikbril die ze voor haar verjaardag heeft gekregen. De kano’s liggen te wachten bij de startlijn en zodra het startschot wordt gegeven, schieten de boten vooruit. We volgen de wedstrijd, waarbij de vorm van het boek perfect werkt voor het verhaal. Het boek valt namelijk op door het langwerpige, rechthoekige formaat en de blauwe kleur. Door die lange bladzijden kan er op de pagina’s steeds een heel stuk gepeddeld worden, je ziet de kano’s vooruitgaan. Daarbij zie je ook dat het niet bij elk team goed gaat, zo is er een kano lek en hebben twee teamleden ruzie in de boot. Dan duikt Sophie het water in en verandert het perspectief.
-
Na de succesvolle bundels Ik wou dat ik een vogel was en Een wonderprachtig dier, brengt Uitgeverij Ploegsma opnieuw een parel van een gedichtenbundel uit: Lachen, gieren, brullen. Deze bundel bevat meer dan 100 vrolijke, verrassende en soms hele grappige gedichten, vergezeld van de speelse illustraties van Matt Hunt. Een ideale keuze voor zowel jong als oud, die bewijst dat gedichten allesbehalve moeilijk en serieus hoeven te zijn – ze kunnen vooral ontzettend leuk zijn! Waar de vorige bundels nog een gedicht voor iedere dag boden, is dit boek juist een uitnodiging om onbeperkt door te bladeren. Geen vaste volgorde, maar een eindeloze stroom van leuke en soms wat ondeugende poëzie die kinderen (en volwassenen) zal verrassen en verwonderen.
Recent
-
Miet De Bruyn
Meedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom -
Verder na je coming-out
Recensie door: Bart Jongeling



























