Categorie: 7 +

  • Hoe is het om een worm te zijn?

    Door: Olivier Rieter

    De Italiaanse illustratrice Noemi Vola maakte een boek over hoe het voor haar lijkt om een (regen)worm te zijn: De woelige wereld van de worm. Ze doet dit vanuit een menselijk referentiekader, het gaat deels om antropomorfisme, het toekennen van menselijke eigenschappen aan dieren. Deels gaat het in de interpretatie van Vola echter er ook om iets dichter te komen bij hoe het is om een worm te zijn, bij de worm-ervaring.

  • Een symbolische rots

    Door: Lara Gerse

    Met Het meisje en de rots heeft de Belgische schrijfster Kristien In-’t-Ven samen met illustratrice Martha Verschaffel en mooi, niet-alledaags boek geschreven over een meisje dat een rots met zich meedraagt. Als het meisje brood staat de bakken, komt er plots iemand aan de deur met een pakket. Het pakket komt uit een vrachtwagen met het opschrift ‘moeilijke boodschappen’. Het meisje verwacht helemaal geen pakket, ze heeft niks besteld. Het pakket blijkt een grote, zware rots te zijn, nog groter dan de deuropening van haar huis. De bezorger laat het achter voor de deur. Het meisje kan geen kant meer op.

  • Hoe alle leven een cyclus doorloopt

    Door: Adri Altink

    Er zijn boeken die je van kaft tot kaft kunt lezen en er zijn er waarin je hoofdstukken naar willekeur kunt aansnijden. Elk einde is een nieuw begin van Gabby Dawnay en Margaux Samson Abadie zit daar enigszins tussen. ‘Verhalen’ staat er als kop boven de inhoudsopgave, maar als je die achtereen van voor naar achter of zelfs per hoofdstuk leest, word je al snel verzadigd door de overstelpende vloed informatie en de volheid van de illustraties. Een betere ingang is het register achterin dat je kriskras door het boek kan laten dwalen. Het is een lijst die prikkelender werkt dan een gewone inventaris, zeker als je de opzet van het boek in aanmerking neemt. Elk einde is een nieuw begin is een grabbelton van voorbeelden uit de natuur (dieren en planten) en de kosmos (aarde en ruimte) die worden beschreven naar hun cyclus van ontstaan tot vergaan en weer opnieuw beginnen.

  • Waar woont ‘een plotseling’?

    Door: Evert Zoutewelle

    Een slapende reus met een lange baard die zomaar verandert in een olifant en daarna in een krokodil: als je op je rug in het gras naar de wolken tuurt, kan het allemaal. En als je verder fantaseert, sta je — voor je het weet — op een zelfverzonnen feestje. In de steeg waar Joske woont, het hoofdpersonage in de verhalenbundel Zeg maar Joske,  gebeurt het ook nog eens binnen één dag. ‘Het had ook gisteren kunnen zijn,’ schrijft Marijke Guetens bij aanvang van ieder verhaal, ‘of morgen’. Het is duidelijk: de steeg van Joske staat in deze verhalenbundel voor een plek waar de tijd stil staat en je voor altijd kind kunt zijn. 

  • Soms valt alles op zijn plek

    Door: Radboud Hafkamp

    Yorick Goldewijk heeft, samen met illustratrice Jeska Verstegen, een pareltje toegevoegd aan zijn oeuvre en aan de Nederlandse (jeugd)literatuur. De boom die een wereld was is een prachtig boek met wonderschone taal en illustraties die je helemaal meezuigen in de licht filosofische verhalen van dieren die in en om een oude boom wonen en allemaal […]

  • Korte verhalen vol leesplezier

    Door: Wendy de Bert

    Om van kinderen échte lezers te maken en hen met plezier te laten lezen, is er meer nodig dan boeken gekoppeld aan een technisch leesniveau. Naast de AVI-boeken is het daarom belangrijk dat kinderen ondergedompeld worden in verhalen vol fantasie, humor en avontuur. Boeken en verhalen die ze zélf kunnen kiezen, zonder te letten op moeilijkheidsgraad. En dat is precies wat de Tijgerlezen-reeks van uitgeverij Querido wil bereiken. Naast het ruime assortiment losstaande boeken, is er nu ook een fijne, grappige bundel verschenen met korte verhalen gericht op beginnende lezers: Tijgers lezen. 

  • Meekijken van proloog tot bezemwagen

    Door: Adri Altink

    ‘Karin Lambrechtse is een lopende voedingsencyclopedie’, schrijft Susanne Roos in Het grote wielrenboek. Lambrechtse is de sturende kracht achter wat renners (in dit geval van de ploeg Jumbo Visma) te eten krijgen om zo goed mogelijk te kunnen koersen. De acht renners uit haar ploeg eten tijdens een grote ronde vier supermarktvrachtwagentjes (die dingen die je boodschappen thuis bezorgen) leeg. Het werk van Lambrechtse is een balanceeract tussen wat renners lekker vinden en wat ze beter niet kunnen eten. Ze houdt haar mannen dan wel eens voor de gek. Ze houden van hamburgers bijvoorbeeld maar die kunnen ze eigenlijk beter niet eten, althans niet zoveel. Zij maakt ze dan met weinig gehakt, opgevuld met broodkruimels, havermout, champignons en rice crispies. Dan lijken ze toch nog groot.

  • (On)geluk: een kwestie van perspectief

    Door: Evert Zoutewelle

    Zwarte katten lijken hét toonbeeld te zijn van een veelkoppig fenomeen: ze komen voor in rituele handelingen om ongeluk te bezweren, brengen rampspoed als ze een mensenpad kruisen en worden — echt waar — veel minder dan andersgekleurde soortgenoten geadopteerd vanuit het dierenasiel. Natuurlijk gaat het hier om bijgeloof, het onderwerp dat in Loop nooit onder een ladder centraal staat. Op vaak lichtvoetige wijze neemt de Mexicaanse schrijver en illustrator Andrés López de lezer mee door een wirwar aan bijgelovige praktijken.

  • De zoektocht naar het einde

    Door: Wendy de Bert

    Bij een prentenboek denk je al snel aan peuters en kleuters. Dat prentenboeken ook geschikt zijn voor oudere kinderen weten veel mensen niet. Jij bent het einde van Tom Marien laat zien hoe een verhaal in prentenboekenvorm poëtisch en filosofisch kan zijn, met diepere lagen en mooie taal. Het boek neemt je mee in een ontroerend verhaal vol dromerige potloodtekeningen van Penelope Deltour en een zoektocht naar de zin van het leven

  • Maksie wil een stoere baas

    Door: Inge Noordzij

    Maksie, uit het gelijknamige boek van schrijfster Mathilde Stein en illustrator Jan Jutte, is een hondje. Een klein, schattig hondje. Hij woont bij meneer Koos in de dierenwinkel en wacht al tijden op een nieuwe, stoere baas. Dat lange wachten lijkt maar niet beloond te worden. Tot nu toe komen er alleen maar oude dames naar de winkel die in Maksie een lief en schattig hondje zien dat in hun tas past, terwijl hij zichzelf daar natuurlijk veel te stoer voor vindt.  

  • Iedereen wil een Punkertje in huis

    Door: Sharon Engers

    Punkertje is raar, stoer en klein, tot grote teleurstelling van haar deftige ouders. Daarom wordt ze te vondeling gelegd in een mandje voor een kruidenierswinkel. Voortaan woont Punkertje in Koop bij Kaat. Daar leert ze rekenen met een kassa, gaat ze op wintersport in de vriezer en neemt ze af en toe een duik in een ballenbak van kersen.

  • Mika en Pip

    Door: Miet De Bruyn

    Mika en Pip noemen hun kind Winter en nemen het mee naar huis. Winter slaapt in de diepvriezer, eet niks anders dan ijsjes en mag alleen buiten spelen als het koud is. Maar op een mooie zomerdag, gaat Winter toch naar buiten…

  • Met Maantje mee op ontdekkingsreis

    Door: Wendy de Bert

    Enge piranha’s, mannen in hagedissenpakken en de ontdekking van het verloren continent Atlantis. In Maantje schrijft een boek van Sjoerd Kuyper creëert Maantje een bloedstollend verhaal. Kuyper kruipt in het hoofd van een kind zoals alleen hij dat kan: met een wat brutale schrijfstijl vol humor, waarin je meegenomen wordt in de ongeremde gedachtegang van kinderen. 

  • Hommage aan een schrijver van fijne kinderboeken

    Door: Huub Bartman

    Umberto is een 16-jarige jongen uit een arme familie uit het kleine dorpje Mirana in Zuid-Italië. Zijn zusje Rosella is ongeneeslijk ziek en bedlegerig. Op een dag trekt Umberto zich het lot aan van een mager scharminkel van een straathond, zojuist weggejaagd door mevrouw Stella, de slagersvrouw. Als hij hem daarna ziet liggen op het dorpsplein deelt hij met hem het stuk worst dat hij van mevrouw Stella heeft gekregen. Umberto en de hond worden zo gezworen kameraden. Hij noemt hem Tarantella. Hoewel hij begrijpt dat zijn ouders er niet op zitten te wachten een extra mond te moeten voeden, denkt hij dat de hond een lieve speelkameraad kan zijn voor zijn zieke zusje. Tarantella mag blijven.

  • Een boek om in te wonen

    Door: Inge Noordzij

    ‘Walcha was een Poolse jongen. Hij was gek op breien. Hij breide van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat.’ Met deze zinnen begint Een trui om in te wonen van schrijver Marieke van Hooff en illustrator Isabelle Geeraerts. Er wordt meteen een prettige sfeer neergezet die ook later in het verhaal steeds voelbaar is.

  • Makkelijk is moeilijk

    Door: Miet De Bruyn

    Aartsmoeilijk, een makkelijk boek schrijven. Tjibbe Veldkamp slaagt daar weer wonderwel in met fop-post, het vijfde deel in de Agent en boef-reeks. Illustrator van dienst is uiteraard opnieuw Kees de Boer. De reeks is bedoeld voor beginnende lezers, vanaf AVI M3.

  • Skippybal

    Door: Miet De Bruyn

    Skip en de konijnendief van Anna Woltz en Lars Deltrap is een spannend detectiveverhaal voor kinderen vanaf een jaar of zes. Skip is een jongen van acht en samen met zijn vrienden Bennie, Olena en Pluto, de hond van Bennie, lost hij een misdaad op. Op een dag is het hok van Snuf, het konijn […]

  • De tekst maakt de tekeningen mogelijk

    Door: Olivier Rieter

    Cornelia Funke (1958) geldt als een van de bekendste kinderboekenauteurs van Duitsland en is ook een van de best verkopende. In Riddermoed en drakenbloed biedt ze vijf door Django Mathijsen naar het Nederlands omgezette korte verhalen met een ridderthematiek. Funke gebruikt een beproefd recept door te spelen met de clichés van het genre. Ze laat zien dat riddergevechten in de kern onzin zijn en dat ook de traditionele genderverhoudingen inzake ridderlijkheid bespottelijk zijn.

  • Mienie, een paardje vol capriolen

    Door: Ingrid Bilardie

    Stel, je hebt een paardje, zo klein als een grote hond. Maar je hebt nog geen allerbeste vriendin. Wat doe je dan? Precies wat Fee doet: je neemt je paardje mee naar school. Dat is de start van een serie vlot opeenvolgende avonturen. Paardje Mienie houdt zich natuurlijk aan geen enkele instructie en blijkt niet onder de indruk van het fenomeen leerkracht. Mienie bezoekt de kleuters, zet het muzieklokaal op stelten en bemoeit zich met de gymles. Helpt dat Fee om vrienden te maken? Of maakt dat het juist lastiger? 

  • Boeken verruimen de blik

    Door: Marjet Maks

    ‘Ik denk dat lezen je hoofd bezighoudt. Boeken vechten niet met elkaar zoals mensen doen.’ Dit zegt Nour, het hoofdpersonage in Nours geheime bibliotheek van Wafa’ Tarnowska, een prentenboek met heel bijzondere illustraties van Vali Mintzi. In dit indrukwekkende en bijzonder mooi vormgegeven boek worden moed en gedrevenheid in tijden van oorlog verbeeld. Amir en […]