Categorie: 4 +
-
Elvis Peeters schrijft traag en beeldend. Hij schrijft ook heel letterlijk, zelfs zonder illustraties zijn de gebeurtenissen goed voor te stellen.
-
Schrijver Erik van Os heeft in Dat boek met die bananen maar liefst 21 ‘kromme’ versjes geschreven over – zoals de titel doet vermoeden – bananen. Zijn versjes worden op aantrekkelijke wijze ondersteund door illustraties van Jan Jutte, waardoor kinderen hun ogen kunnen uitkijken terwijl de voorlezer de amusante teksten voordraagt. Dat er een heel […]
-
Schildpad en ik, van Marit Törnqvist gaat over vriendschap en trouw zijn aan jezelf. Het samenspel van tekst en illustratie, beide van de hand van Marit Törnqvist, maken het verhaal tot een warme en liefdevolle geschiedenis. Een kleinzoon zit bij zijn opa op schoot. Het is de dag voor zijn vijfde verjaardag. ‘Welk verhaal wil je horen?’ vraagt opa. ‘Over Schildpad,’ ‘Alweer?’ Altijd wilde de kleinzoon hetzelfde verhaal horen. En opa vertelt over Schildpad.
-
Ik wil een wiegje worden, zei de wilg is een titel die je laat dromen en fantaseren. Bette Westera schreef de tekst voor dit boek dat meteen opvalt, mede door de bijzondere illustraties van Henriette Boerendans. Zij gebruikt hiervoor houtsneden, de afbeelding wordt in hout uitgesneden om daarna met inkt afgedrukt te worden (het lijkt […]
-
De NEEhoorn van Marc-Uwe Klingt klinkt meteen als een prachtig sprookje en iedereen die het leest kan zich meteen voorstellen hoe het Rijk der Dromen eruitziet; suikerzoet, lieflijk en vredig. En in dit suikerzoete decor wordt een kleine, poezelige eenhoorn geboren. Iedereen vindt hem li-la-lief maar niets is wat het lijkt… Het omslag verraadt al dat het hier niet om een doorsnee eenhoornbaby gaat. Deze boos uitziende eenhoorn gedraagt zich helemaal niet zoals men van een eenhoorn kan verwachten en zegt overal nee op.
-
De reis van de regen, van schrijver illustrator Grahame Baker-Smith, vertelt ons in sprookjesachtige beelden over de kringloop van water. Het verhaal begint bij Izak die bij een plas water met zijn visnet speelt. Hij giet het water uit zijn glazen pot in de plas en rent mee met de stroompjes de berg af. Daar vraagt hij zich af waar het water naartoe gaat. Na de inleiding over het jongetje Izak verandert het verhaal naar een meer beschrijvende, informatieve tekst. Over de rivier die verder stroomt en breder en dieper wordt.
-
Er is iets sympathieks aan vierkante boeken. En zeker aan dit exemplaar. Met de aantrekkelijk matte uitstraling van een schoolkrijtje vraagt Kleine Vos en de stille wereld vanzelf om een aai over de kaft voordat je het openslaat. Tenminste, als je bent uitgekeken op het kunstwerkje dat het voorplat siert. Kúnst, ja. Want dat uitgeverij Volt deze uitgave vooral maakte om het bijzondere artwork van Thysa Zevenbergen tussen twee kaften te vatten, spreekt uit alles. Haar naam staat als eerste op de cover en in de rechter onderhoek van bijna alle prenten, zelfs die op de cover, prijkt het logo van ThysArt. Alsof Harrie Geelen of Fiep Westendorp hun toch al onnavolgbaar herkenbare werk zouden voorzien van een extra visitekaartje. Die signatuur maakt dat de illustraties nog meer losgezongen van de tekst raken.
-
Al op de titelpagina van het boek Gedachten denken van Annelies Beck zien we Noor staan. Een klein meisje met donkere haartjes in een rood jurkje. Ze kijkt omhoog, naar de titel misschien, of naar de vogels boven haar hoofd? Daar begint het verhaal, of eigenlijk de gedachtegang van Noor. Zij vraagt zich af wat gedachten eigenlijk zijn. Wat je doet in je hoofd, en hoe dan. We zien Noor en haar kat in een poëtisch landschap staan, haar ogen zijn gesloten. ‘Denken is doen, je kijkt en luistert, vraagt en voelt.’ ‘Soms maak je een gedachte klein of blaas je haar juist op.’ De illustraties nemen je mee op een wandeling door de gedachtewereld van Noor.
-
‘Een geit is een geit. En alle geiten lijken op elkaar. Dat dacht mijn moeder toen ze een kind kreeg. Natuurlijk vond mijn moeder mij het mooiste kind op aarde.’ Zo begint het verhaal van Meisje de Geit in het boek ‘Ik ben Pippi niet’ van Yvonne Jagtenberg. Maar moeder geit krijgt geen gelijk. Meisje […]
-
Een feest der herkenning voor alle kinderen die wel eens hun moeder zijn kwijtgeraakt en vooral voor al die Marokkaanse kinderen die ieder jaar op familiebezoek gaan in Marokko. In het boek Duizend-en-één paarse djellaba’s van Lisa Boersen en Hasna Elbaamrani leren we Esmaa, haar ouders, broertjes en zus kennen. Ieder jaar gaan ze in […]
-
Ooit gehoord van een ninjavia? In het boek Pluk en Pluis. De weg naar terug, kan je er alles over lezen. Mathilde Stein schreef een prachtig verhaal over vriendschap, moed en avontuur. ‘Pluis zit in zijn hok. Lekker in de zon. Met zijn ogen dicht. Hij is een beetje aan het dromen. Hee! Opeens komt […]
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De Bruyn
Meedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom



































