Categorie: 9+
-
Edward van de Vendel en Martijn van der Linden laten in deze bundel met ontroerende, grappige en soms ernstige gedichten zien dat geluk kan schuilen in heel verschillende dingen.
-
Alle dansers uit ‘De notenkraker’ hebben tijdens hun optreden een eigen mandje in het zijtoneel staan met blaarpleisters, scharen en zelfs flesjes nagellak om ladders in panty’s snel te kunnen oplappen. Het is één van de talrijke details in Licht uit, spot aan. Het boek geeft een overzicht van wat er zoal komt kijken bij de uitvoering van een ballet, toegespitst op ‘De notenkraker’ in de beroemde choreografie van Sir Peter Wright. Die voorstelling was voor het eerst te zien in 1984 in het Royal Opera House en wordt nog steeds gedanst.
-
In het boek De jongen op het dak vertelt Aline Sax het verhaal van een jongen die op het dak van een flatgebouw zit zodat hij niet beneden hoeft te zijn. Wat beneden is, moet beneden blijven. Boven op het dak ziet niemand hem, niemand weet dat hij daar is. Boven op het dak ben je veilig voor gevoel. Boven op het dak hoef je niks.
-
Meer dan een verhaal
Recensie door: Marco Zoon
Soms zegt de voorkant van een boek genoeg. De titel, De terugstromende rivier, maakt nieuwsgierig, een rivier kan toch helemaal niet terugstromen? De schrijver, Jean-Claude Mourlevat, is een gerenommeerde en gewaardeerde Franse schrijver. Hij is bekend om zijn op sprookjes, fabels en fantasy gebaseerde romans voor jongeren en winnaar van de Astrid Lindgren Memorial Award in 2021. De illustratie op de cover laat een prachtige landschap zien. Dat bij elkaar maakt dat je weet iets goeds in handen te hebben. Je gaat lezen en blijft lezen.
-
De donkere kanten van kleding
Recensie door: Adri Altink
De ondertitel Hoe wordt kleding gemaakt en is dat duurzaam? van Groeien broeken aan bomen? klinkt haast als een retorische vraag en wie het boek uitheeft zal zijn of haar aanname dat het antwoord ‘Nee’ moet zijn, dubbel en dwars bevestigd zien.
-
Waarom blijven sommige boeken ongelezen en op welke criteria beoordelen we boeken eigenlijk?
-
Bij het eiland Wildzee uit Ultra Donker en de wachters van de Wildzee door Philip Reeve is de zee anders dan anders. Soms verschijnen er bij zonsondergang geheimzinnige eilanden, de Verborgen Gronden, die vaak snel weer verdwijnen. Men zegt dat de Gorm op deze eilanden ronddwaalt. Lang geleden heeft dit zeemonster Wildzee aangevallen. Daarom is er een wachter aangesteld om de wacht te houden en zo nodig de Gorm te verslaan. De elfjarige Ultra is door deze wachter, meneer Donker, als baby gevonden op het strand. Wanneer meneer Donker verdrinkt besluit Ultra om de nieuwe wachter te worden tot haar oom komt om de taak over te nemen. Helaas blijkt al snel dat ze het niet zo goed met haar oom kan vinden.
-
De zweetvoetenman verscheen al in 2017, werd een jaar later onder andere genomineerd voor de Woutertje Pietserseprijs en won de Zilveren Griffel en de Prijs voor het Best Verzorgde Boek uit 2017. Sinds 2021 ligt de zevende druk in de winkel. […] Het is een bijzonder kinderboek over een ingewikkelde materie die met een opmerkelijke lichtvoetigheid wordt gepresenteerd. De zweetvoetenman staat vol spannende verhalen die tot in allerlei aspecten worden uitgeplozen. Dat gebeurt soms aan de hand van vragen van een denkbeeldige lezer, een soort personificatie van de publieke opinie die geneigd is tot snelle oordelen.
-
Schrijfster Kim Chakanetsa en illustrator Mayowa Alabi hebben een boek gemaakt dat de enorme veelzijdigheid van dit werelddeel voor kinderen uitlegt. De twee weten waar ze het over hebben omdat ze in Afrika geboren zijn, maar ook omdat ze de lacunes in de Europese kennis hebben ervaren. […] Door zijn encyclopedische opzet is het geen doorlopend verhaal, maar wie het op een willekeurige plek openslaat stuit voortdurend op verrassende gegevens in soepel leesbare tekstjes. De onderwerpen zijn breed: muziekstijlen, literatuur, tradities, politiek, technologie, mode, milieu-activisme enzovoort.
-
Artiest in hart en nieren
Recensie door: Diana Brouwer
Wandert wil niets liever dan artiest worden, net als zijn vader, die pianist is. Het probleem is echter dat zijn vader dat niet wil. Sterker nog, hij mag van hem niet eens een instrument leren bespelen.
-
Ted van Lieshout heeft een nieuw boek toegevoegd aan zijn groeiende serie over kunst: Rozen voor de zwijnen. Het boek is gewijd aan de spreekwoorden die Pieter Bruegel de Oude verbeeldde op zijn schilderij De verkeerde wereld uit 1559. […] Rozen voor de zwijnen is een schitterend boek dat zich echter minder dan Van Lieshouts Kleuren en Wat is kunst? leent om in één ruk uit te lezen. Dat hoeft ook niet. Zoals je door een museum kunt dwalen zonder een vaste lijn aan te houden en nog eens kunt teruggaan naar een werk dat je een tweede keer wilt bekijken, zo kun je ook van links naar rechts en omgekeerd door De omgekeerde wereld lopen.
-
Elke Viking is drengr, althans behoort drengr te zijn. Stoer, sterk, manmoedig en voor de duvel niet bang. Dat is Einar, de zoon van jarl Eirik, het stamhoofd van Lilleby en dat gaan Ivar en Magnilde zeker ook worden. Alleen Sigi niet. Sigi is niet drengr en lijkt ook nooit drengr te worden. Sigi is argr: een lafaard en schijtebroek. Niemand wil iets met Sigi te maken hebben. […] Wat volgt is een bloedstollend avonturenverhaal dat zich afspeelt in een mythische omgeving met kabouters, trollen en zeemonsters. Waarin vriendschap, verraad, slimheid, domme kracht, ja zelfs verborgen hartstocht beurtelings met elkaar wedijveren.
-
De twaalfjarige Miki in Jowi Schmitz’ jeugdroman Zeemeermeisje vindt de wereld van volwassenen verwarrend. Waarom wil haar moeder op reis? En wat moet Miki met haar vader die haar meegenomen heeft naar Amsterdam en daar zijn voormalig leven weer op lijkt te willen pakken? Nog minder begrijpt Miki iets van zichzelf. Hoe komt het dat Tom, met wie ze sinds jaar en dag bevriend is, niet meer zomaar een vriend voelt? Opeens is alles anders geworden.
-
Op 9 mei schreef Eva Meijer in haar column in NRC dat in de politiek de stemmen van kinderen ontbreken: ‘Hun politieke deelname wordt gezien als onnodig, omdat ze vertegenwoordigd kunnen worden door volwassenen of omdat ze toch niets hebben toe te voegen. Ook worden kinderen vaak niet in staat geacht tot politiek handelen, bijvoorbeeld […]
-
Stel: je opent een kinderboek en je oog valt meteen op de volgende zin: ‘Het Ethiopisch schrift is een abugida-schrift (አ በ ገ ደ). De grondvorm van het teken wordt lichtjes gewijzigd in functie van de klinker die volgt en geeft een lettergreep weer. Het schrift werd ontwikkeld voor het Ge’ez (ግዕዝ), de liturgische taal in de Ethiopische Kerk, maar dient nu voor het Amhaars, Tigrinya, Tigre en andere talen in Ethiopië en Eritrea’. Wie daarop het boek geschrokken weg zou leggen ontzegt zich een bijzondere rondleiding door het ontstaan van taal en schrift over de hele wereld. Wie schrijft die blijft van Vitali Kanstantinov is een boeiende reis door de geschiedenis en culturen die en passant veel duidelijk maakt over de rol van taal in verhoudingen tussen volkeren. Laat een citaat als hiervoor dan ook geen drempel zijn.
-
Wie mocht denken dat Greta Thunberg de enige jongere is die voortdurend op de trom roffelt om aandacht voor het klimaat te vragen, weet na lezing van De toekomst is van ons wel beter. […] De Belgische – in Amsterdam wonende – journalist Samuel Hanegreefs beschrijft tientallen voorbeelden van jongeren die zich druk maken om de toekomst van de aarde en ons leven bij een alsmaar opwarmend klimaat. Dat maakt De toekomst is van ons inderdaad tot een hoopvol boek, ondanks alle ellende en frustraties waar de beschreven jongeren tegenaan lopen.
-
Het Noorse woord friluftsliv betekent zoiets als ‘genieten van de natuur’. Dat doet de elfjarige April in De laatste beer van Hannah Gold volop. Ze is dol op dieren en is graag buiten. Dus als zij met haar vader naar een eiland binnen de poolcirkel verhuist sluit ze vriendschap met de laatste ijsbeer die daar leeft, Beer. Ze hebben veel lol met het verkennen van meertjes, bergen en grotten en met picknicken in de Walrussenbaai. Ook leert Beer April brullen en luisteren naar de natuur. Maar hoe leuk ze het ook hebben samen, Beer mist iets en zodra April erachter komt wat dat is moet en zal ze hem helpen.
-
[…]Dat planten met elkaar in contact staan en elkaars gedrag beïnvloeden krijgt pas vrij recent wetenschappelijke aandacht. Wat voorheen als wat zweverig geklets gold, zoals dat planten reageren op muziek, krijgt nu serieuze aandacht. […] Geen wonder dat het verschijnsel nu ook in non-fictie jeugdliteratuur wordt beschreven. Zoals in het kleurrijke De taal van planten van Helena Haraštová en Darya Beklemesheva. […] De taal van planten spreekt aan. Het laat je geboeider om je heen kijken.
-
Het wilde meisje van de Engelse schrijfster Katherine Rundell vertelt het verhaal van Wilhelmina Silvers. Will is allerminst een ‘Wilhelmina’. Ze is stoer, jongensachtig, zelfstandig en kan zo een paar dagen kwijt zijn. Will woont samen met haar vader op de boerderij van Kapitein Browne in Zimbabwe. De Zimbabwaanse Simon is de allerbeste vriend van Will. Met haar dierbare paard Shumba en aapje Kezia zijn ze vaak op pad. Lange paardrijtochten, de zonsondergang bekijken en warme bananen met chocola uit het vuur eten.
-
Polder bevat tekeningen en beschrijvingen van 35 dieren. Ze zijn keurig geordend van bever tot zeggekorfslak en ze hebben gemeen dat ze allemaal in Nederland voorkomen in polders. Dat verklaart ook waarom de wolf, die al langer voor flinke discussies zorgt, er niet in is opgenomen – op een kleine vermelding na, bij de ree: ‘eeuwenlang was de mens mijn grootste vijand, maar er is een oude teruggekeerd: de wolf’. Waarmee de makers van het boek dus meteen het standpunt verkondigen dat de wolf geen exoot is. In de discussies wordt dat door tegenstanders nogal eens beweerd. Alle dieren beschrijven zichzelf in de ik-vorm, als een soort autobiografie.
Recent
-
Een angstaanjagende zomer in Huize Helmoedt
Recensie door: Linda Wilting -
Miet De BruynMeedeinen
-
Wie is er nou bang voor een wolf?
Recensie door: Melanie Roseboom
