Helaas is alles van waarde weerloos. Op donderdag 20 maart 2025 vond in de Doelen in Rotterdam namelijk de allerlaatste Dag van de Literatuur voor leerlingen plaats. Negentien keer heeft dit tweejaarlijks literatuurfestival vele scholieren en hun docenten geïnspireerd en blij gemaakt. Ook dit keer spatte de energie er weer vanaf bij de drieduizend enthousiaste jongeren die hun dagje uit genoten op jawel, een literatuurfestival!
De dag startte met een plenaire opening in de Grote Zaal. In dat openingsprogramma wisten Ellen Deckwitz, Joost Oomen en Lucky Fonz III ieder op hun eigen manier de zaal vol ongeleide projectielen te boeien en ze kregen daar luidruchtige aandacht en veel enthousiasme voor terug. Lucky genoot van de zwaaiende mobiellichtjes tijdens zijn openingsliedje, Joost Oomen droeg onder andere zijn grappige en lieve Puddinggedicht voor en Ellen Deckwitz raakte menig tiener met de voordracht van haar mooie en originele gedicht Brief voor mijn ouders, geschreven vanuit een kind van gescheiden ouders. 
Protesteer, leer en geniet!
Dit thema leek een, misschien onbedoelde, rode draad van de dag. In de spoken word & muziekzaal betoogde schrijver en performer Manu van Kersbergen: ‘Laat je nooit de mond snoeren’ en ‘spreek je uit tegen onrecht’ en in een themagesprek in een andere zaal riep Abdelkader Benali de jeugd op stemmen te verenigen en te vechten voor vrijheid. Engagement genoeg dus maar ook ander moois, zoals prachtige liedjes van singer-songwriter Gerson Main die in Dit Schip breekbaar bezingt dat hij is aangeraakt door ‘alle licht van de wereld’ en de verrassende Nederpop van Tim Koehoorn. Ook waren er vier Film en Boek-gesprekken, waaronder één over de verfilming van Jaap Robbens aangrijpende roman Zomervacht, een film van regisseur Jeroen Molter die meerdere nominaties en prijzen in de wacht heeft gesleept. In deze sessie werden de schrijver, de regisseur en de lichamelijke beperkte acteur Joël in ‘t Veld geïnterviewd. De laatste maakt in de film indruk met zijn vertolking van de verstandelijk en fysiek beperkte broer Lucien.
Op een dag als deze mis je meer dan je meemaakt. Er waren tientallen schrijvers en andere kunstenaars in de hoofdprogramma’s, er was een zestal workshops over onder andere slam, schrijven en spoken word en in de gangen was een non-stop randprogramma met vele creatieve, grappige en meer of minder serieuze acts, stands en kraampjes. 
Literatuur is het verhaal van iedereen, zoveel werd nog maar weer eens duidelijk op deze Dag van de Literatuur. Maar ook dat buitenschoolse activiteiten als deze de uitjes zijn die indruk maken, die je als leerling onthoudt en die dus van belang zijn. Op de eigen website legt de directeur-bestuurder van Passionate Bulkboek Giel van Strien uit dat er te weinig financiële steun is om het programma in deze vorm voort te zetten. De organisatie kiest daarom voor leesbevorderingsprogramma’s voor leerlingen op school. Dat zal nodig zijn voor het eigen voortbestaan, maar is heel erg jammer voor de doelgroep: de leerlingen en hun docenten.
Protesteer!
Toen ze de communisten kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen communist
Toen ze de vakbondsleden kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen vakbondslid
Toen ze de joden kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen jood
Toen ze de katholieken kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen katholiek
Toen kwamen ze mij halen
en er was niemand meer om iets te zeggen
Martin Niemöller.
In: De dag dat je brief kwam.
Amnesty International poëziebundel, samengesteld door Daan Bronkhorst, Rainbow Pocket, 1988, 31.









