Er zijn de laatste jaren heel wat kinderboeken verschenen over het herkennen en begrijpen van gevoelens. Enkele richten zich op één emotie zoals Framboos uit 2023 over woede, of Als verdriet op bezoek komt uit 2018, maar er zijn er ook die gaan over een breder scala: Zo voel ik mij uit 2018 of Het kleurenmonster uit 2017, om er maar een paar te noemen. Het zijn allemaal geïllustreerde boeken, vaak met vragen, die uitnodigen om ze als ouders en kinderen samen te lezen.
Vorig jaar kwam daarbij Het grote boek van alle emoties van orthopedagoog Steven Gielis en illustrator en schrijver Louise Marie Leuwers. Hun boek is verschenen bij uitgeverij Lannoo en gemaakt binnen de community ‘Mama Baas’. Dat Vlaamse collectief is in 2015 gestart door twee moeders die zochten naar een manier om opvoedingsvragen te bespreken met andere opvoeders en deskundigen. Dat werd een succes want er zijn nu een blog, een online magazine en contactgroepen. En er worden boeken geschreven door aangezochte experts.
Slakje
Het grote boek van alle emoties is typisch zo’n boek dat uitnodigt om het samen met kinderen te lezen. Er valt van alles in te beleven aan de illustraties, maar ook aan de losse, korte teksten.
De emoties die onder de loep worden gelegd zijn liefde, boosheid, onzekerheid, blijheid, jaloezie, dankbaarheid, verveling, verdriet, angst en eenzaamheid. Alle hoofdstukken hebben een vast stramien. Steeds is er als begin een twee pagina’s beslaande tekening waarop van alles te ontdekken valt dat te maken heeft met het onderwerp waarop op de volgende twee pagina’s wordt ingegaan. Elk van de platen heeft twee vaste figuurtjes, een slakje en het hoofdpersonage ‘Voel!’. Het slakje heeft geen bijzondere betekenis; het is alleen bedoeld om goed naar de tekening te leren kijken. Het is steeds op een andere plek verstopt en de eerste vraag is dan ook elke keer ‘Heb je het slakje al gevonden?’. 
Vulkaan
‘Voel!’ is prominenter aanwezig en komt meer dan één keer voor op de tekeningen. Hij/zij heeft iets van een spookje dat met een vaste lijn is getekend en toch met minimale middelen een emotie laat zien door houding of blik. Op de Jaloezietekening bijvoorbeeld gluurt hij/zij over een schutting naar een tuin waar het gras groener is, maar waar ook een andere ‘Voel!’ in een sjieke auto rijdt en een derde zich verderop in een spiegel zit te bekijken, vóór de spiegel met verdorde haargroei en in de spiegel met weelderige flora op het hoofd.
Er zijn buiten ‘Voel!’ nog andere elementen die de emoties uitbeelden. Zo zijn dat op de pagina’s over Boosheid de rode lucht, de donderwolken, bliksemflitsen en striemende regen, maar ook een vulkaanuitbarsting.
Ademhaling
Op de tekstpagina’s wordt in simpele woorden uitgelegd hoe de beschreven emotie herkenbaar is en wat de positieve kant ervan is. Daarna volgen opdrachten die uitnodigen tot zelfreflectie of een gesprek. Op de pagina Verveling bijvoorbeeld is dat een lijst met acties die je misschien kunt doen als je je zo voelt: een spelletje bedenken, iets bakken, wandelen, naar de wolken kijken en vormen bedenken. Maar je mag zelf net zo goed wat verzinnen. Daarna volgen tips voor wat verveling kan doen (‘Heb je wel eens iets nieuws ontdekt doordat je je verveelde? Wat was dat?’). Er staan vragen over de tekening en oefeningen zoals ademhaling en wandelen en goed om je heen kijken.
Overigens zijn ook die tekstpagina’s weer rijk voorzien van tekeningen.
Het grote boek van alle emoties is een heerlijk blader- en kijkboek. Het is bijzonder speels ingericht, fantasierijk geïllustreerd en optimistisch van toon. Maar vooral: het prikkelt tot actie en tot gesprek met leeftijdgenoten en met ouders. Niet alleen moeders hopelijk. Want zoals Mama Baas over zichzelf zegt: ‘Mama Baas werkt met een vaste poel van mama’s (en papa’s!), elk met een verschillend profiel: getrouwd, gescheiden, bewust alleenstaand, met kinderwens of al mama van één, twee, drie, vier… kindjes’.
Een boek voor iedereen dus.
Illustraties: Louise Marie Leuwers
