Ottilie en de drochtenjagers is het eerste deel in de avonturentrilogie van de Australische Rhiannon Williams. Met dit verhaal won ze de prestigieuze Ampersand Prize voor debuterende auteurs.
In een wereld die bijna prehistorisch aandoet, waar mensen in holen wonen en kinderen met ongekamd haar in armoedige lapjes rondlopen, is de dertienjarige Ottilie op zoek naar haar broertje, Waldemar, of zoals hij vaker wordt genoemd: Wallie. Ottilie en Wallie moeten voor zichzelf zorgen; zij hebben geen ouders die naar ze omkijken. Hun band is sterk; Ottilie en Wallie zijn gek op elkaar. Ottilie is dan ook vastberaden om haar broertje te vinden, wanneer hij vermist wordt.
Ottilie komt via Fiep, een bijzonder figuur, de moeraspakkers op het spoor, door wie Wallie is meegenomen. De moeraspakkers ontvoeren jongens in opdracht van de drochtenjagers, een geheim koninklijk genootschap dat kinderen traint om op monsters te jagen. Terwijl Ottilie en Fiep de moeraspakkers en de ontvoerde jongens via een ingewikkeld tunnelstelsel volgen, komt ze erachter dat Wallie al weggebracht is. Waarheen, dat weet Ottilie niet. Ze kan maar één ding bedenken: ze moet zich bij de jongens aansluiten om bij Wallie te komen. Tijdens de achtervolging ontdekt ze dat de ontvoering van de jongens niet willekeurig is, want er bestaat een lijst van uitverkorenen. Om haar broertje terug naar huis te brengen, is het van belang voor Ottilie om niet op te vallen tussen de andere ontvoerde jongens. Inderdaad, jongens. Want het zijn alleen jongens die hiervoor worden ontvoerd. Daarom doet Ottilie zich voor als Wallies broer Ot.
Langzaam maar zeker ontpopt het boek zich als een middeleeuwse avonturenroman. Het geheime genootschap traint de jongens in een fort, waar ze ook wonen, eten en slapen. Daarbuiten is het niet veilig; daar leven de drochten. In het fort heerst een strikte taakverdeling en rangorde, waarbij een groot verschil bestaat tussen jongens en meisjes. Meisjes zijn slovies en werken in de huishouding; de jongens worden door een mentor opgeleid tot drochtenjagers. Ottilie moet haar geheim dat ze een meisje is lang bewaren, om bij Wallie in de buurt te kunnen blijven. Dat betekent dat ze ook wordt opgeleid tot een drochtenjager, een zeer succesvolle zelfs. Maar elke keer is het de vraag of haar geheim veilig is en dat zorgt voor de nodige spanning. Verraders worden namelijk hard gestraft. Ottilie en Wallie krijgen vrienden en vriendinnen en ook al zitten ze tegen hun wil in het fort, ze beginnen het steeds meer naar hun zin te krijgen. Zo eten ze stukken beter dan ze thuis in de Moerasholen deden. De drochten waar ze op leren jagen, zijn bijzonder gevaarlijke monsters, die in verschillende gedaantes voorkomen. Ze hebben de meest uiteenlopende namen en kenmerken, maar ze hebben allemaal een even gruwelijk doel: jouw hart uitrukken en jou het leven ontnemen. Een huiveringwekkend gegeven en tegelijk zegt dit iets over de moed die de drochtenjagers moeten opbrengen om het hiertegen op te nemen. Door de frisse vertelstijl en de afwisseling van dialoog, gebeurtenissen en gedachtegangen wordt het boek gek genoeg nooit zwaarmoedig. Sterker, het is juist erg spannend en soms zelfs grappig.
De wereld waarin het boek zich afspeelt, is fictief en wordt razendsnel geïntroduceerd, wat het nodige vraagt van de verbeelding en het geheugen van de lezer. Al na dertig bladzijden worden plekken als het Langhoutwoud, de Moerasholen, het Brakkermoeras en de stad Wikrich als bekend verondersteld, evenals figuren als Oude Mos, moeraspakkers, Brakkers, Oskellers en Lechlanders. De gebeurtenissen volgen elkaar ook nog eens snel op en lopen soms door elkaar: je moet je hoofd er goed bijhouden. Maar het succes van het boek zit hem erin dat er steeds nieuwe raadsels worden ontrafeld. Waar is Wallie? Waarom is hij ontvoerd? Wat zijn drochten? Waarom worden jongens getraind tot drochtenjagers? Wat is het doel van het geheime genootschap? Waarom zijn meisjes strikt verboden bij de training? Heel spannend zijn ook de jachtscènes, waarbij Ottilie zich op een vliegend beest voortbeweegt, dat ze onder controle moet krijgen.
Het is de mix van het avontuur, de vriendschappen, de mysteries en de heldhaftige acties die dit boek zo mooi maakt. Het fort komt steeds tot leven en Ottilie steelt je hart. Pas maar op!
