Kenners weten dat Wilma Geldof een patent heeft op aangrijpende verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Voor Elke dag een druppel gif kreeg ze de Thea Beckmanprijs en ook Het meisje met de vlechtjes won internationale prijzen. Ze schrijft daarnaast nog vele andere jeugdboeken, maar ook dit keer gooit ze weer hoge ogen met een young adultroman die een apart thema belicht van de Tweede Wereldoorlog. Het meisje dat er niet mocht zijn wordt nu al verplichte literatuur voor het voortgezet onderwijs genoemd.
Persoonlijke geschiedenissen
Het meisje dat er niet mocht zijn is een confronterend en aangrijpend verhaal waarin de moeder-dochter relatie centraal staat. In 1961 ten tijde van het Eichmann-proces moet de 16-jarige Ditte een schoolopdracht maken rond de Tweede Wereldoorlog. Ze wordt gekoppeld aan het nieuwe meisje van de klas, Rivka. Ze besluiten hun eigen verleden te onderzoeken door hun ouders te interviewen. Dittes vader is overleden en heeft ze nooit gekend, haar moeder wil geen woord kwijt over de oorlog. De joodse Rivka vertelt over de verschrikkingen die haar familie heeft ondergaan in de oorlog: ze is iedereen kwijt geraakt en als pleegkind opgevoed. Aangezien Dittes moeder volhardt in het stilzwijgen, gaat ze zelf op onderzoek uit. Als ze uiteindelijk brieven van haar vader vindt, blijkt dat haar verleden nog schokkender is dan ze ooit had durven denken. Dittes verhaal wordt afgewisseld met dat van Nora, een 16-jarig meisje in 1943. Haar broer zit bij het verzet en Nora is maar al te blij dat ze af en toe een klusje voor hem mag doen. Tijdens zo’n opdracht loopt het bijna mis en wordt ze verliefd op een jonge Duitse soldaat. Deze verboden liefde zal grote gevolgen kennen voor Nora en haar familie en nazinderen tot lang na de oorlog.
Wat wil je weten?
Het meisje dat er niet mocht zijn is zowel inhoudelijk als stilistisch een pareltje. Geldof heeft hiermee een docuroman geschreven die een duidelijk licht werpt op de soms moeilijke keuzes die mensen tijdens de oorlog (moeten) maken. Ook de vorm waarin ze haar verhaal brengt, is grandioos. Afwisselend brengt ze het verhaal van Ditte en Nora, en merken we het verschil tussen mensen die hun verleden willen ontdekken en zij die het willen verbergen. Voor beide standpunten valt begrip op te brengen en dat lijkt de auteur ook duidelijk te willen maken met haar werk. Hoewel het boek ook over de schuldvraag gaat of over wat nu goed of kwaad is, nooit wordt iemand echt veroordeeld. Het is duidelijk dat Wilma Geldof heel wat onderzoek heeft gedaan naar een vaak doodgezwegen thema, ze legt dit ook uit in haar nawoord.
Naast de sterke opbouw zijn ook haar personages van vlees en bloed. Elk personage gaat gebukt onder de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog, maar elk gaat hier op zijn eigen manier mee om. De nieuwsgierige Ditte, ietwat verlegen en stil, wil koste wat het kost haar verleden kennen, maar durft niet tot het uiterste te gaan, terwijl de uitbundige Rivka haar vriendin aanmoedigt om daar actief mee bezig te zijn. Nora probeert dan weer alles zo veel mogelijk verborgen te houden. Geldof gaat ook niets uit de weg en beschrijft zeer gedetailleerd hoe alles is verlopen. Soms is de schrijfstijl romantisch en lief, vaak ook rauw en met grof taalgebruik. Het inlevingsvermogen van Geldof is bijzonder groot en dat maakt het boek ook zo meeslepend. Ze schrijft zeer beeldend en filmisch waardoor de lezer helemaal meegezogen wordt in het verhaal.
Met Het meisje dat er niet mocht zijn heeft Wilma Geldof absoluut een weinig besproken onderdeel van de (nasleep van de) oorlog beschreven. Vele thema’s komen aan bod: liefde, vriendschap, verraad, schuld en elk van die thema’s krijgt zijn aandacht in het boek. Wat doet een oorlog met de mensen? Is een kind verantwoordelijk voor de keuzes die zijn ouders gemaakt hebben? Waar ligt de grens tussen goed en kwaad? Opnieuw schotelt Wilma Geldof de lezer een boek voor dat lang blijft nazinderen en doet nadenken over de mens en wie hij is.
