Veel voorleesboeken voor jonge kinderen gaan over alledaagse dingen. In Hoe was het op school, Samme? van Anke Kranendonk is dat niet het geval. Tenminste, niet voor Samme. Samme beleeft alleen maar spannende avonturen op school.
‘“Wat heb je toch een leuke school,” zegt mama. “Olifanten en de koningin. Mag ik ook komen?”
“Waar?”
“Op jouw school?”
“Dat kan niet.”
“Waarom niet?”
“Jij bent geen kind.”’
Samme is een jongen met een levendige verbeelding. Iedere schooldag van Samme is één groot avontuur. De schoolreis naar de dierentuin, waarbij iedereen behalve hij wordt opgegeten. Een vliegend nijlpaard dat op het dak van de school is gevallen. Een rare heks in de klas die boeksoep maakt van de juf. Een draak die zichzelf door de muur van de klas heen heeft gevreten.
En nog veel meer spannende avonturen.
Het hoofdpersonage Samme is in een constante dialoog met zijn moeder. Een moeder die helemaal meegaat in de oneindige fantasie van Samme. Doordat zij het spelletje meespeelt en door de vragen die ze hem stelt, krijgt Samme alle ruimte om zijn fantasie eindeloos te laten groeien.
Het verhaal is in de tegenwoordige tijd is geschreven en daardoor beleef je het helemaal mee.
De prachtige illustraties in collagestijl van Barbara de Wolf versterken die beleving. Zij heeft verschillende technieken gebruikt zoals knippen en plakken van verschillende materialen, gecombineerd met tekenen en verven, en ze maakt gebruik van letters en cijfers. De illustraties ondersteunen en verrijken het verhaal en vergroten de fantasie nog meer uit. Op een aantal pagina’s zijn de illustraties letterlijk en figuurlijk een onderdeel van het verhaal en staat de tekst door de illustraties heen geschreven. Dit maakt ze onlosmakelijk met elkaar verbonden.
De kracht van de herhaling
‘“Ha Samme!”
Mama staat bij het hek van het schoolplein als Samme uit school komt. Ze pakt zijn hand vast en samen lopen ze naar huis.
“Hoe was het op school?” vraagt mama.
Zo begint ieder hoofdstuk. Wat zal Samme nu weer meegemaakt hebben?
Deze opzet van structuur en veel herhaling zal jonge lezers zeker aanspreken en zo zijn er meer voorbeelden:
Bij het stoplicht onderweg: Kunnen ze vandaag zo doorlopen, of moeten ze wachten? Het stoplicht lijkt de functie te hebben van een natuurlijk rustpunt in het verhaal.
Of als ze thuiskomen: wie maakt vandaag de deur open, Samme of mama? Dit zou de overgang van de fantasie naar de werkelijkheid kunnen symboliseren.
En als ze thuiskomen: welk lekkers is er vandaag? Dit lijkt een vast ritueel om de spannende schooldag af te sluiten.
Waar Samme zijn fantasie vandaan haalt weet je als lezer niet. Is het de verwerking van wat hij die dag op school heeft gedaan? Als mama daar kritische vragen over stelt krijgt ze steevast een gevat antwoord: ‘“Vertel eens,” fluistert ze. “Was het nou echt waar van die brand?”
Samme neemt een hapje en kijkt mama serieus aan.
“Ja mama,” zegt hij. “Het was allemaal echt waar. Ik heb het toch zelf verteld.”’
Door Hoe was het op school, Samme? wordt de bekende uitspraak Lezen is dromen met de ogen open werkelijkheid, doordat de voorspelbare weg van school naar huis verandert in een heerlijk avontuurlijk verhaal.
