Internationaal succes voor Belgische en Nederlandse kinderboeken – deel 3

In twee eerdere berichten vertelden wij over de  White Ravens-lijst die onlangs op de Frankfurter Buchmesse bekend gemaakt is. Het is een lijst met 200 titels uit meer dan 50 landen waarvan de experts van de International Youth Library hebben bepaald dat ze bijzonder (outstanding!) zijn en extra aandacht verdienen.

In een eerste bericht belichtten wij drie van de tien boeken uit België en Nederland op die lijst. In een tweede bericht, de volgende drie. In dit bericht de nummers zeven en acht. We beginnen met Het kabouterboek van Loes Riphagen.

Al die dingen die je nog niet wist over kabouters leer je in Het kabouterboek. Want misschien wist je dit nog niet, maar de moderne kabouter woont tegenwoordig in dorpen en steden. Door het lezen van dit boek maar ook zeker door het bekijken van de de illustraties in De kleine kabouter kom je erachter hoe kabouters leven, wat ze doen, hoe ze zich zo goed verborgen houden. Elke keer dat je het boek oppakt zie je weer meer dan de vorige keer. En als je wilt weten hoe je een eigen kaboutermuts kan maken, zal kabouter Kik je dat precies uitleggen!

Het Kabouterboek is een boeiend boek voor kinderen vanaf 3 jaar. In de Categorie Informatieve boeken werd dit prentenboek in 2024 bekroond met een Zilveren Penseel.

De ouders van Hazel gaan uit elkaar en Hazel gaat niet zoals gewoonlijk met haar familie op vakantie, maar wordt naar haar grootmoeder gestuurd.

Hazel wil scheiding niet zomaar accepteren. Ze wil haar ouders weer bij elkaar brengen. Maar of dat lukt?
We moeten je iets vertellen gaat niet alleen maar over een scheiding. Ook de ouderdom komt aan de orde. Marcella de Wolf schrijft in haar recensie: ‘Ook in haar oma blijkt steun moeilijk te vinden, omdat oma voelt dat bruggetjes in haar hoofd kapot zijn gegaan wat haar vergeetachtig maakt. De relatie tussen oma en kleindochter blijkt echter waardevol en een van de mooiste onderdelen van dit verhaal te zijn. De twee vrouwen, de één aan het begin van haar leven en de ander richting het einde, vinden een bijzondere lotgenoot in elkaar. Ze zorgen elk op een eigen manier voor de ander, lachen samen en delen als twee pubermeisjes hun liefdesverhalen.’

En zij noemt het boek uiteindelijk: ‘een viering van de liefde en de relatie van (groot)ouders en hun (klein)kinderen die tussen al het moeilijks door toch blijft schitteren.’

Lees hier de hele recensie op Jong Literair Nederland.