Jonge Oogst – prentenboeken – week 10

Misschien ga je naar het Kunstmuseum omdat je het boek Een wandeling door impressionistisch Parijs van Charlotte Dematons gelezen en bekeken hebt. Dat boek vertelt een heleboel over beroemde schilders als Bazille, Monet, Degas, Renoir en Manet. Het laat ook veel van hun werk zien.
Of misschien heb je de tentoonstelling in het museum al bezocht en wil je alles wat je daar gezien hebt nog eens terugzoeken.
In beide gevallen zul je genieten.

Aan de hand van beroemde schilderijen vertelt Demantons het verhaal van George. Hij is alleen in Parijs en heel verdrietig. Hij denkt aan zijn geliefde Jeanne, dat ze vanuit hun huis zo’n mooi uitzicht hadden dat door hun vriend Caillebotte was geschilderd. Op diezelfde pagina is het werk Rue Halévy, uitzicht vanaf een balkon van Gustave Caillebotte opgenomen. Op die manier, op basis van een wandeling van George door Parijs komen we heel veel beroemde schilderijen in het boek tegen.

Georges is door de oorlog niet alleen zijn Jeanne kwijt, maar ook zijn vrienden, de schilders Bazille, Monet, Degas, Renoir en Manet. Gelukkig treft hij Jacques, een oude vriend. Samen gaan ze op stap door de stad. Demantons tekent de route die de vrienden nemen en voegt steeds een nieuw deel aan de wandelroute toe, totdat het uiteindelijk een herkenbare plattegrond oplevert.

Charlotte Dematons schrijft op haar website dat ze ‘graag precies tekent en met veel details’, en dat ze ‘als het kan, kleine grapjes en kleine toegevoegde verhaaltjes opneemt’. Dat zorgt ervoor dat ook haar boek Een wandeling door impressionistisch Parijs eindeloos veel kijkplezier zal opleveren.

Momenteel is in het Kunstmuseum in Den Haag de tentoonstelling Nieuw Parijs: van Monet tot Morisot te bewonderen. De tentoonstelling loopt tot en met 9 juni 2025. Het Kunstmuseum en uitgeverij Leopold hebben Een wandeling door impressionistisch Parijs in samenwerking uitgegeven.

Lamelos gaat het over een jongetje met driftbuien. De vader van het jongetje in Lamelos heeft zo zijn eigen manier bedacht om die driftbuien aan te pakken. Zou dat helpen?
Het boek begint als volgt: ‘Op een dag was ik boos, zo boos, zo vreselijk boos dat mijn vader besloot om mij vast te pakken en nooit meer los te laten.’

Maar als de boosheid een beetje afgezakt is denkt het jongetje dat zijn vader hem wel los zal laten. Maar op zijn vraag ‘laat je me nu weer los?’ zegt de vader gewoon nee. Hij zal hem nooit meer loslaten. Hoe moet dat nu verder? Moeten ze vanaf nu dan echt alles samen doen? Dat kan toch helemaal niet?

Ook Lars, de dwarse dromedaris gaat het over driftbuien.
Lars heeft er geen zin in. Dat snap je vast wel. Hij ligt lekker te slapen en wordt wakker gemaakt omdat de grote dromedarissen bedacht hebben dat het een mooie dag is en dat ze naar de oase zullen gaan, waar fris, groen gras is en water. Maar Lars heeft helemaal geen zin om wakker te worden. Hij slaapt liever gewoon door.
Maar het is al te laat. Hij is immers wakker nu en hij houdt de hele dag een chagrijnig gevoel. Hij heeft nogal eens last van driftbuien, en dan zo wakker gemaakt worden, dat helpt echt niet!
Wat dan wel? Helemaal niets zeker? Of toch wel? In Lars, de dwarse dromedaris komt dit thema subtiel aan de orde.

Rachel Bright en Jim Field vormen een succesvol duo dat samen al veel kleurrijke en vrolijke prentenboeken op rijm maakte, meestal met een wijze les erin verwerkt.