Wat zou jij doen met meer dan twee armen? De octopus, in dit nieuwe verhaal van Toon Tellegen, heeft voor al zijn acht armen een eigen logische functie. Of toch niet? In dit prachtige prentenboek De armen van de octopus lezen we hier meer over.
Op de bodem van de zee staat een tafel met daarop wat servies en uit een kommetje steken groene zeewiersprietjes. Verder staat er een bed en een extra stoel voor het bezoek dat misschien langs zou kunnen komen. Om de octopus heen heeft Annemarie van Haeringen verschillende zeedieren getekend met vooruitstekende gebitjes, uitsteeksels en sprekende gezichtsuitdrukkingen die passen bij de sfeer van elke nieuwe bladzijde. Ook zwieren zeeplanten en koraal in eenvoudige en heldere lijntekeningen door het hele boek. Van Haeringen is een veelgeprezen illustratrice die ook dit verhaal een lust voor het oog maakt.
Op iedere dubbele pagina zien en lezen we waar de octopus zijn armen voor gebruikt. In kenmerkende Toon Tellegentaal met afwisselend korte en lange zinnen komen we steeds meer over de octopus te weten. Hij heeft een mollige arm die ’s avonds van pas komt wanneer hij onder zijn zeesterrendekbed ligt. Hij heeft een arm die gulzig is, een heel bijzondere arm (de bijzonderste), natuurlijk een allerliefste, en verder armen voor zaken die in de verhalen van Tellegen altijd een logica hebben.
Voor wie bekend is met zijn fantasierijke dierenverhalen, die vaak een wijze en filosofische ondertoon hebben, zijn er veel herkenbare situaties. Denk bijvoorbeeld aan brieven die worden geschreven in Misschien wisten zij alles en die soms wel of juist niet aankomen. Denk aan de overpeinzingen van de eekhoorn en de mier. Denk aan de speelse en onderzoekende functies van de slurf van de olifant of de steeltjes van de slak. Denk aan bezoek dat zomaar aan kan komen waaien of letterlijk binnen kan vallen.
Verrassing
Ook in dit verhaal krijgt de octopus onverwacht bezoek en ditmaal van de potvis. Het servies wordt gebruikt en ze zitten op stoelen op de bodem van de zee. Hoewel ze elkaar niks te vertellen hebben, is het toch heel gezellig en van tevredenheid slaat de octopus een aantal van zijn armen over elkaar heen. De genoeglijkheid spat van de bladzijde en precies in deze sfeer krijgen we antwoord op de vraag of hij inderdaad voor al zijn armen een functie heeft. Wat zou hij met de achtste doen?
Dit boek is een zeer geslaagde samenwerking tussen de toon van de auteur en de stijl van de illustratrice, want ze versterken elkaar. Voor de oplettende kijker is ook de typografie van het woord octopus op de omslag precies in stijl bij de beweeglijke tentakels. Voor de jonge lezer is dit een fijn verhaal om zelfstandig te lezen, maar nog veel leuker is het om dit gezamenlijk te doen.
