Elk kind is uniek. Elk kind is anders. Met die premisse schreef David Vlietstra zijn nieuwste telg De lijst van Violet Sopjes.Vlietstra is zelf meester in groep 4 van het basisonderwijs en is al aan zijn dertiende kinderboek toe. Waar hij tot nu steeds een beetje op het achterplan bleef, zal daar met dit boek zeker verandering in komen. De lijst van Violet Sopjes is een luchtig boek over een belangrijke problematiek en daarmee zet de schrijver zich zeker op de kaart.
De elfjarige Violet Sopjes is in behandeling bij een psycholoog omdat ze aan een sociale angststoornis lijdt. Haar beste vriendinnetje Ennie probeert al enkele maanden opnieuw met haar te spelen, maar Violet sluit zich angstig op. Ze is ook ontzettend hard bezig met wat anderen van haar denken. Van haar psycholoog krijgt ze allerlei opdrachtjes om haar angsten te overwinnen. Zo moet ze bijvoorbeeld elastiekjes vragen aan de postbode of producten navragen bij de winkelbediende in de supermarkt. Dat zijn voor Violet heel moeilijke opdrachten: ze is introvert en zit liever thuis.
Avonturen
Ze maakt voor alles lijstjes en heeft graag de zaken op orde. Toch wil ze zelf ook iets doen om haar angst te overwinnen. Daarom werkt ze een project uit: ze maakt een lijst met al haar klasgenoten en beslist ze een voor een uit te nodigen om met haar te spelen. Haar project leidt tot verschillende unieke gebeurtenissen: met Nonet ontdekt ze een schuur met honderden (vermeend uitgestorven) dodo’s, ze redt een peuter van een gewisse dood op de treinsporen, Julia woont in het huis van kabouter Wiplala, Muze kan net als Pippi Langkous haar pony optillen, de opa van Disco wil deelnemen aan de Olympische Spelen hinkstapspringen en samen met Edzo wordt ze ontvoerd door aliens. Al haar avonturen schrijft ze op in schriftjes bedoeld voor haar psychologe. De psychologe leert uit de schriftjes dat er toch meer aan de hand is met Violet. Uiteindelijk blijken alle avonturen en de klas van juf Milly hersenspinsels te zijn ontsproten aan de rijke fantasie van Violet. Ze leert Violet dat er toch nog belangrijkere dingen zijn en daardoor zet ze stappen in de goede richting. Ondanks de onbetrouwbare verhalen van Violet eindigt het verhaal met een boodschap van hoop.
Humorvol en realistisch
Vlietstra’s zinnen lezen zeer vlot en hij portretteert de kinderen gevat, elk met hun eigen talenten en gebreken. Hij heeft een zeer beeldende stijl en een rijke fantasie waardoor je de bijzondere verhalen al bijna gaat geloven. Zijn karakters zijn levensecht beschreven met veel liefde en empathie. Hij typeert een jong meisje met ASS (autismespectrumstoornissen) heel nauwgezet zonder te oordelen. Bovendien doorspekt hij het geheel met heel wat humor om alles een beetje luchtig te houden, maar gaat daarbij de moeilijkheden waarmee Violet te kampen heeft niet uit de weg. De kleurrijke cover van het boek is zeer uitnodigend en de groen-zwarte illustraties van Yoko Heiligers zorgen voor wat afwisseling. De lijst van Violet Sopjes is een zeer origineel verhaal dat geschikt is voor jonge lezers vanaf 10 jaar. Het geeft een mooie inkijk in het leven van een meisje met een angsstoornis. Het boek kan perfect als voorleesboek in de klas of in het gezin dienen en leent zich uitstekend om het onderwerp ter sprake te brengen. De nauwgezette observatie van Vlietstra geeft meteen een duidelijk beeld van waarmee kinderen met deze problematiek te kampen krijgen. Meteen geeft hij met het einde van het boek ook een hoopvolle boodschap mee aan kinderen die twijfelen aan de wereld en zichzelf.
