Hoe laat is het? In het Engeland van Het Uurwerk Mysterie, geschreven door Sam Sedgeman, kan het antwoord op deze vraag voor eeuwig veranderen. De Nieuwe Tijd wet zal ervoor zorgen dat de dag voortaan uit tien uren bestaat met elk honderd minuten en honderd seconden per minuut. De vader van hoofdpersoon Isaac onderhoudt de klok van de Big Ben en is niet bepaald enthousiast over de Nieuwe Tijd. Vlak voordat er over de Nieuwe Tijd wet gestemd wordt, verdwijnt hij op mysterieuze wijze. Isaac denkt dat hij ontvoerd is. Hij gaat samen met een nieuwe vriendin, Hattie, op onderzoek uit. Al snel blijkt dat zijn vaders verdwijning onderdeel is van iets groters. Zal het Isaac en Hattie lukken het mysterie op te lossen?
Spannende plotwendingen
Het mysterie in het verhaal is steeds groter dan het lijkt en doordat er steeds nieuwe plotwendingen toegevoegd worden blijft het verhaal tot het einde spannend. Ook zijn er allerlei feiten over de tijd, verschillende soorten klokken en Londen verweven in het verhaal. Deze feiten zijn interessant omdat het dingen zijn die de meeste, ook wat oudere, mensen vaak niet weten.
‘Het is een vierentwintiguursklok,’ antwoordde Isaac: ‘De getallen op de wijzerplaat gaan tot drieentwintig. Je kunt erop zien hoe laat het is, net zoals bij een gewone klok, met een uurwijzer en een minuutwijzer, alleen draait de uurwijzer maar een keer per dag rond in plaats van twee keer.’
Hoewel het plot van het verhaal goed is, voelen de motieven van de personages soms een beetje te versimpeld om de personages als echte mensen te kunnen beschouwen. Zo is Pascal, een slechterik in het verhaal, boos omdat niemand hem serieus neemt, maar wordt er geen concrete situatie beschreven waaruit dit blijkt. Dit is jammer, omdat het verhaal er minder levendig van wordt.
Tekeningen van klokken
De tekeningen van Stephanie Shafer verrijken het verhaal. Aan het begin van elk hoofdstuk is heel toepasselijk een klok getekend. Alle klokken zijn vergelijkbaar en de minutenwijzer staat bij elk hoofdstuk een stukje verder totdat deze aan het eind van het boek een heel rondje heeft gemaakt. Dit zorgt ervoor dat het boek een opvallende layout heeft en het is een mooie manier om te zien hoever je al bent met lezen. Verder zijn er verspreid over het boek een aantal zwart-wit tekeningen met dunne lijnen. Dit zijn twee soorten tekeningen. De plattegrondtekeningen zijn duidelijk schematisch weergegeven en de tekeningen die een moment uit het verhaal verbeelden hebben veel diepte waardoor ze tot leven lijken te komen.
Tijdloze vragen
De thema’s in het boek roepen allerlei vragen op. Controleren mensen de tijd (met het kiezen van het systeem) of controleert de tijd de mensen (doordat mensen zich aan de tijd houden)? Maakt een ander meetsysteem echt zoveel verschil in het leven? Hoeveel macht is te veel macht? Welke veranderingen zijn echt belangrijk? Deze vragen komen allemaal aan bod en zetten aan het denken tijdens het lezen. Zoals een personage in het boek zegt:
‘De nieuwe tijd is vooral een afleidingsmanoeuvre om iedereen het gevoel te geven dat de regering iets doet om het land beter te maken. Het helpt ons niet bij het bouwen van huizen of het aanleggen van spoorwegen en je kunt er ook niet makkelijker door bij een dokter terecht.’
Kortom, dit boek levert een interessant plot en goede informatie over een onderwerp waar de meeste mensen weinig bij stilstaan. Het concept van tijd.
