Het is opvallend hoe vaak kinderboeken weten aan te sluiten bij de tijdgeest en lopende discussies. In het nog korte bestaan van Jong Literair Nederland kwamen boeken voorbij over gevaren van plastic, over de afvalberg, over klimaatverandering en grensoverschrijdend gedrag. In een tijd waarin racisme en discriminatie lijken op te komen – of in elk geval de discussies daarover – is er nu Lichamen zijn leuk van Tyler Feder. Het is een vertaling van Bodies Are Cool, dat een beetje weg heeft van het (nog) niet in het Nederlands vertaalde It’s Okay To Be Different van de Amerikaan Todd Parr. Dat laatste boek is gericht op de kleinste kleuters; Feder richt zich op net iets oudere kinderen. Beide boeken zijn te vergelijken op YouTube waar ze in het Engels worden voorgelezen met de pagina’s vol in beeld (zie daarvoor hier (Feder) en hier (Parr).
Samenkijkboek
Tyler Feder, ook uit Amerika, schreef ook al voor kinderen over gender, feminisme en geslachtsdelen en lichamelijke handicaps, allemaal om kinderen te laten zien dat uiterlijkheden of geaardheid niet bepalen of iemand aardig is of intelligent.
Feder is vooral illustratrice. Lichamen zijn leuk is dan ook meer een soort graphic novel dan een leesboek. Er is met het boekje veel meer te doen dan voorlezen. De teksten zijn zo kort dat het belang vooral ligt in observeren van de getekende mensen met hun verschillende huidskleuren, hun lichaamsvormen, hun handicaps of hun (werk)kleding of haardracht. Het is te beschouwen als een samenkijkboek, al kunnen trefwoorden in de tekstjes (‘rimpels, wipneuzen, platte neuzen, volle lippen, flaporen’) wel helpen om de afgebeelde figuren nauwkeurig te bekijken.
Vanzelfsprekend
Feder tekent, in tegenstelling tot Parr die één figuur per pagina gebruikt, drukke groepen mensen waarin iedereen als vanzelfsprekend met elkaar omgaat. Of iemand nu sportief gekleed is, aan obesitas lijdt, zwart of gesluierd is of met een infuus in een rolstoel zit doet er niet toe, lijkt de boodschap. ‘Lichamen zijn leuk’ is de slotregel van elke tekst. De groepen worden telkens in andere settings geplaatst: een bus, een danslokaal, een park, een bioscoop, een boomgaard, een ijswinkel, een knutselruimte, een zwembad en een strand en zo nog een paar. Dat is aardig bedacht omdat je op het strand natuurlijk andere lichaamstrekken kunt laten zien dan in een bus.
Lichamen zijn leuk is daarom een boek waarin kleine kinderen in hun eentje kunnen bladeren om mensen in al hun verschijningvormen te zien, maar vooral een dat uitnodigt om samen te bekijken en op zoek te gaan naar allerlei kenmerken en die te benoemen om vervolgens te fantaseren over je reactie als je afgebeelde mensen in je dagelijkse leven tegenkomt.
