Van de spoedeisende hulp, psychiatrie en gevangenis naar de pen; Émilie Chazerand had een bijzonder carrièreverloop. Maar als je haar prentenboek Samen bekijkt, valt alles, euhm, tja, sámen. De prachtig zachtblauwe, vierkante kaft van de hand van illustratrice Amandine Piu heeft meteen al iets bijzonders: een gat! En wel in de vorm van een silhouet. Daardoorheen zie je een vrolijk kwastende jongedame die de titelletters op haar geweten heeft. Maar is ze dan in haar eentje?
Welnee. Sla het boek open en op de schutbladen blijkt een kluitje kleuters bezig de muur te beschilderen. Piu heeft er een kleurrijk, inclusief en lief beeld van gemaakt. Het samenwerken straalt ervan af. En daarmee is het zowel de start als de samenvatting van het boek: alleen is prima, maar samen is leuker. Handiger. Gezelliger. Waardevoller en… vul zelf maar in met je voorleeskleuter.
Kingsize bed met katten
Samen is een boek zonder hoofdpersoon, zonder verhaallijn, zonder echt begin en zonder duidelijk einde. Wat het wel heeft? Op iedere bladzijde een clou. Of iedere tweede bladzijde, eigenlijk. Want steeds zie je door een silhouetvormige uitsparing één kindje (of zelfs mier, roos of man) uiterst tevreden met iets bezig. Sla je om, dan verschijnt er een heel gezelschap, in een nóg leukere setting. Zo heb je alleen alle ruimte in je kingsize bed, maar heb je het samen met een twintigtal katten lekker warm. In je eentje ben je nieuwsgierig, maar met een clubje raak je gepassioneerd. En ga zo maar door.
Het cirkeltje van voormalig verpleegkundige Chazerand is echt rond. Want met haar achtergrond in de zorg en haar grote hart voor kinderen, kwam ze tot de ontdekking dat boeken en verhalen ook een vorm van zorg kunnen zijn. Het boek als medicijn, dus. Dat zette haar loopbaan op een ander spoor; ze begon met schrijven.
Kamishibai
Chazerand is inmiddels veelgeprezen en veelzijdig in haar oeuvre, met kinderboeken, jeugdboeken, YA-fiction, en prentenboeken. Haar werk vindt steeds vaker zijn weg naar vertalingen, waaronder in het Nederlands. Vlaamse uitgeverij Van Driel pakte Samen op. Van Driel is jong én heeft een missie: verhalen uitbrengen die mensen dichter bij elkaar brengen.
De Française is daar met haar eigen missie dus prima op haar plek. En Van Driel komt met iets bijzonders: de uitgever zet een aantal verhalen van zijn auteurs ook om naar vertelplaten voor in de klas. Geïnspireerd door de oude Japanse verteltechniek kamishibai, wat letterlijk vertaald ‘papieren theater’ betekent. In een houten vertelkastje wordt steeds één plaat van het boek getoond door de verteller, zodat de verhalen samen met de jonge luisteraars tot leven kunnen komen. Niet gek dus dat ook Samen tot de kamishibai-collectie behoort.
Vriendelijkheid met gaatjes
Niet in het minst natuurlijk door de zachte, dromerige en speelse illustraties van Piu. Ze zijn een beetje Fiep Westendorp – grote bolle hoofdjes, vrolijke snoetjes – maar dan een beetje met de Franse stijl van Sempé, de tekenaar van Le Petit Nicolas. De uitsparingen die doorkijkjes geven naar de volgende pagina zijn echt het handelskenmerk van Piu en geven de wat poëtische uitstraling van haar retro-achtige potloodtekeningen een beetje swung en pit. Samen zit daarmee technisch vernuftig in elkaar.
En is een prima ‘pilletje’ om samen te lezen nadat je de hele middag vergeefs in de speeltuin hebt staan roepen: ‘Sámen delen die step/bal/bellenblaas, zij mag ook een keertje!’. Het is vriendelijkheid met gaatjes, zonder recept verkrijgbaar.
