‘Maantje kijkt uit over de golven. ‘Ik sta de zee te verhuizen, ‘zegt ze. ‘Een week geleden is oma verhuisd, eerst woonde ze in de wereld, nu woont ze in mijn hoofd. Ze zwom graag in zee. Dus nu verhuis ik de zee naar mijn hoofd, dan kan ze daar ook zwemmen.’
Wanneer je verdriet mengt met geluk, zoals water met siroop, krijg je weemoed. Dat is precies wat Sjoerd Kuyper prachtig heeft neergezet in het kinderboek Maantje verhuist de zee. Het vierde deel in Kuypers’ Maantje-serie.
Maantje, een meisje dat eigenlijk Amani heet, hoort dat haar oma snel dood zal gaan. Maantje is gek op haar oma, dus je verwacht een heel verdrietig verhaal. Dat is het ook. Sommige lezers zullen een traantje laten, maar tegelijkertijd is het een warm, ontroerend verhaal waar geluk ook een grote rol speelt. Geluk om een lieve oma, die zorgt voor prachtige herinneringen in het hoofd van Maantje. Een weemoedig verhaal.
Oma stuurt een mailtje
Maantje is creatief. Ze zit vol met verhalen, die ze bedenkt, vertelt en opschrijft. Op een dag zit ze op een terrasje, waar ze kennis maakt met een meneer. Twee fantasierijke personen bij elkaar, jong en oud. Samen verzinnen ze de gekste, grappigste verhalen, gewoon omdat het lot ze samenbrengt tijdens het wachten op haar ouders. Papa komt dit moment verstoren, ze moeten naar huis…oma heeft gemaild en het gaat niet goed met haar. Oma gaat dood, ze wil Maantje nog heel graag één keer zien.
‘Nu ga ik huilen,’ zegt Maantje, ‘tot al mijn tranen op zijn, tot mijn traanklieren zo droog zijn als een stofzuigerzak.’
De taal die Sjoerd Kuyper gebruikt in zijn boek is zoals we van hem gewend zijn creatief en poëtisch.
Toversteentje onder oma’s tong
Maantje klimt als eerste in haar pen om oma op te vrolijken. Een prachtig verhaal waar haar geliefde opa Ruud in voorkomt. De fantasie spat ervan af! Oma en Maantje lijken op elkaar, wanneer Maantje voor de laatste keer naar oma toe gaat heeft ze een écht toversteentje onder haar tong, precies zoals in het verhaal van Maantje. Grootouder en kleinkind voelen elkaar moeiteloos aan. Een warm thema in het boek, de band tussen oma en haar kleindochter.
Oma is een poppenspeelster. In haar huis heeft ze een geweldige werkkamer. Daar komen allerlei poppen tot leven. Een plekje met kastjes en laatjes, helemaal vol met spijkers, bollen piepschuim, glazen oogjes enzovoort. Geweldig getekend door Sanne te Loo. Zij verzorgt de mooie illustraties in dit boek.
De dood mooi verwoord
De nacht dat oma overlijdt, is Maantje in haar huis met haar vader en oom Albert. Ze gaan terug in de tijd en vertellen elkaar mooie verhalen van vroeger. De dood is natuurlijk een zwaar onderwerp, maar deze wordt zo mooi verwoord. Een paar pareltjes om over na te denken:
‘Maar als er na je dood zoveel niks is dat je er zelf ook niet bent, heb je nergens last van.’
‘Doodgaan duurt maar één seconde, een vingerknip, en dan is alles anders. Alsof een bloem verandert in een steen.’
‘Als je een pak melk leeg drink, is het geen pak melk meer maar een melkpak.’
Maantje verhuist de zee naar haar hoofd, want dan kan oma daar ook zwemmen….
Verbeelding in woord en tekening
Sjoerd Kuyper en Sanne te Loo hebben al eerder samengewerkt, ze vullen elkaar prachtig aan. Er ontbreekt niets aan de creativiteit, en niet aan de fantasierijke woorden en de dromerige tekeningen. Beide hebben al tal van boeken op hun naam staan.
Sanne won een Zilveren Penseel voor Dit is voor jou en een Bronzen Penseel voor Tintelvlinders en pantoffelhelden
De bekendste en belangrijkste onderscheiding die Sjoerd Kuyper voor zijn hele oeuvre ontving, is de Theo Thijssen-prijs, die hem in 2012 werd toegekend.
Maantje verhuist de zee is een eerbetoon aan de zus van Sjoerd Kuyper, zij trok jarenlang met haar Poppentheater Dibbis door binnen- en buitenland.
