‘Twee werelden, één stad, verbonden door de tijd.’ Huis aan de Rivier volgt de levens van twee hoofdpersonen, de middeleeuwse Arnout en de moderne Emine, die zich op dezelfde plek bevinden maar gescheiden zijn door 750 jaar in de tijd.
In 1275 probeert de twaalfjarige Arnout na een verhuizing zijn weg te vinden in het snelgroeiende dorp Nieuwerschie. Hij is met zijn moeder bij zijn oom Nicolaas ingetrokken. Het nieuwe huishouden van zijn oom kent vooral regels en verwachtingen, waar Arnout slechts naar vrijheid verlangt. Wanneer hij samen met vriendin Clara het plezier opzoekt, slaat een klungelige worp van een spelkoot de ruit van het kasteel van vrouwe Aleida aan diggelen. Deze gebeurtenis heeft grote gevolgen voor Arnout. Zal Nieuwerschie ooit zijn thuis worden?
In 2025 voelt ook Emine zich niet op haar plek in het inmiddels van naam veranderde Schiedam. De enige plek waar ze zich wel thuis voelt is Medieval City, een online game, waarin ze samen met haar vriendin Robin een middeleeuwse stad bouwt. Wanneer haar ouders bezorgt raken dat Emine zich te veel afzondert, pakken ze haar computer af en daarmee… Robin! Zal Emine ook aansluiting weten te vinden in de echte wereld?
Samen eenzaam
Er zijn veel parallellen aan te wijzen in de levens van onze twee hoofdpersonen. Terwijl Arnout rouwt om het verlies van zijn vader, voelt Emine zich niet gezien door haar moeder. Beiden hebben moeite wortel te schieten in hun omgeving. Hiermee stipt auteur Linda Dielemans een belangrijk en herkenbaar thema onder jongeren aan: eenzaamheid. Het is niet gemakkelijk verbinding te maken in een individualistische samenleving, waarin iedereen met zijn eigen zorgen bezig is, de buurman je niet eens groet op straat en je niet goed weet wie er twee deuren verderop woont. Toch is Huis aan de rivier uiteindelijk een verhaal over ontmoeting. Want wanneer het lijkt alsof je er alleen voor staat in de wereld, blijken vrienden slechts op een steenworp afstand verwijderd.
Fictie of waargebeurd?
Met een achtergrond als archeoloog is de geschiedenis een belangrijke inspiratiebron voor Linda Dielemans’ verhalen. Ook in eerder verschenen boeken, zoals Zomerwoud, Geestenkrijger en Koningsspel, combineert de auteur feit en fictie op een speelse en tegelijkertijd educatieve wijze. Ook nu weer slaagt ze hier goed in. Zo laat ze de jonge lezer kennismaken met typisch middeleeuwse begrippen, zoals begijnen, kootwerpen, het betalen van tol en introduceert ze belangrijke ontwikkelingen in de geschiedenis, zoals het verkrijgen van stadsrechten. In korte, overzichtelijke hoofdstukken geeft ze de lezer inzicht in de ontwikkeling van steden en het belang van de vorming van gemeenschappen, zowel in de middeleeuwen als in de huidige maatschappij.
Dielemans schreef Huis aan de rivier in het kader van Schiedam viert 750 jaar. Voor dit fictieve verhaal put ze uit de rijke ontstaansgeschiedenis van het ooit middeleeuws dorp dat in 1275 stadrecht kreeg dankzij vrouwe Aleida van Holland en dat inmiddels is uitgegroeid tot een welvarende stad. Ook de illustraties van Aron Dijkstra dragen bij aan het historische karakter van het verhaal en geven een goed beeld van die tijd. Op de schutzijde van de omslag krijgen we direct een inzichtelijk beeld van beide werelden door middel van een plattegrond van het Nieuwerschie anno 1275 ten opzichte van het moderne Schiedam anno 2025.
Hoewel de gebeurtenissen rondom Arnout verzonnen zijn, had hij zomaar echt kunnen bestaan. Dat er kinderen zoals Arnout in de buurt van het kasteel woonden die ter vertier koten worpen is een feit. De koot is zelfs vandaag de dag online te bewonderen in de collectie van het Provinciaal Archeologisch Depot Zuid-Holland. In haar nawoord vertelt Linda Dielemans je precies hoe!
